100px|right| 100px|right| 100px|right| Mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym to impreza organizowana co dwa lata przez Międzynarodową Federację Narciarską i Snowboardową (FIS). Jest to, oprócz zimowych igrzysk olimpijskich, główna impreza dla zawodników z całego świata w konkurencjach klasycznych: biegach narciarskich, skokach narciarskich i kombinacji norweskiej.
Za zawody o randze mistrzostw świata, zaliczane do klasyfikacji medalowej, uznaje się również zawody rozegrane w latach 1924–1980 w ramach zimowych igrzysk olimpijskich.
Od Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 1924 r. do mistrzostw w 1939 r. mistrzostwo przyznawano corocznie. Po II wojnie światowej, od Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 1948 r. do mistrzostw w 1982 r., mistrzostwo przyznawano co 2 lata, w lata parzyste, natomiast od mistrzostw świata w Seefeld w 1985 r. – w lata nieparzyste. Taki system występuje do ostatnich zapowiedzianych mistrzostw świata.
Na pierwszych mistrzostwach zawodnicy rywalizowali łącznie w czterech konkurencjach: dwóch biegach, jednym konkursie kombinacji i jednym konkursie skoków. Od 1924 r. do 1950 r. w mistrzostwach startowali wyłącznie mężczyźni. Rywalizację kobiet wprowadzono po raz pierwszy na mistrzostwach w Falun w 1954 r. Obecnie program mistrzostw świata składa się aż z 24 konkurencji. Najmłodszą konkurencją jest kombinacja norweska kobiet, która zadebiutowała podczas mistrzostw świata w Oberstdorfie w 2021 r.
Najwięcej razy mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym organizowała Finlandia, która gościła najlepszych narciarzy klasycznych aż ośmiokrotnie (wliczając w to Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym w 1984 r.). Spośród wszystkich miast organizujących te zawody najczęściej, siedmiokrotnie, rola ta przypadała Lahti, które gospodarzem było w latach 1926, 1938, 1958, 1978, 1989, 2001 oraz w 2017. Fińska miejscowość będzie gościć czempionat ponownie w 2029 roku. W Polsce mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym odbyły się dotąd trzykrotnie: w 1929, 1939 i 1962 r. Za każdym razem organizatorem było Zakopane.
__TOC__
Historia Początki mistrzostw sięgają roku 1924. Podczas Tygodnia sportów zimowych w Chamonix (Francja) (uznanego później za pierwsze zimowe igrzyska olimpijskie, a w 1965 także za pierwsze narciarskie mistrzostwa świata) odbył się VIII Międzynarodowy Kongres Narciarski. Na kongresie zdecydowano, że FIS powinien co roku zapraszać narciarzy na duże, międzynarodowe zawody.
W latach 1925–1927 FIS organizowała coroczne zawody narciarskie pod nazwą , jednak nie miały one w pełni oficjalnego charakteru. Jeszcze na początku lat 60. XX wieku zwycięzcy tych zawodów, w przeciwieństwie do mistrzów olimpijskich, nie byli uznawani za mistrzów świata.
W 1928 roku, na X Międzynarodowym Kongresie Narciarskim w Sankt Moritz (Szwajcaria), zdecydowano o powołaniu oficjalnej rangi corocznych Międzynarodowych Zawodów Narciarskich FIS, zwanych również Zawodami FIS (, , , , ) lub Mistrzostwami FIS, a nieoficjalnie narciarskimi mistrzostwami Europy lub mistrzostwami świata. Organizację ich pierwszej edycji powierzono Polskiemu Związkowi Narciarskiemu. Zawody te odbyły się w lutym 1929 roku w Zakopanem i były jednocześnie X Mistrzostwami Polski. Podczas zakopiańskich mistrzostw rozegrano również, jako konkurencję pokazową, bieg zjazdowy, co przyczyniło się do uznania konkurencji alpejskich przez FIS na XI Międzynarodowym Kongresie Narciarskim w Oslo (Norwegia) w roku 1930 i rozegrania pierwszych, oddzielnych mistrzostw świata w narciarstwie alpejskim w roku 1931.
O podniesieniu zawodów do rangi Mistrzostw Świata zadecydowano na XIV Międzynarodowym Kongresie Narciarskim w Garmisch-Partenkirchen (Niemcy) w lutym 1936 roku. Pierwsze mistrzostwa świata odbyły się w 1937 r. w Chamonix (Francja).
W 1938 roku, z uwagi na brak porozumienia między FIS a MKOl co do kwestii traktowania nauczycieli i instruktorów narciarskich jako amatorów, zaplanowano wycofać narciarstwo z nadchodzących w 1940 roku zimowych igrzysk olimpijskich i po raz pierwszy w historii w roku olimpijskim rozegrać niezależne od zimowych igrzysk olimpijskich narciarskie mistrzostwa świata. Ostatecznie obie te imprezy nie doszły do skutku z uwagi na wybuch II wojny światowej, a narciarstwo pozostało w programie igrzysk.
Na XXV Międzynarodowym Kongresie Narciarskim w Mamai (1965) uznano Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1924 za pierwsze mistrzostwa świata, a zwycięzcy wszystkich dotychczas rozegranych corocznych zawodów FIS oraz olimpijskich zyskali tytuły mistrzów świata.
Na XXXIV Międzynarodowym Kongresie Narciarskim w Sydney (1983) zdecydowano, że począwszy od 1985 roku mistrzostwa będą organizowane w cyklu dwurocznym w latach nieparzystych. Mistrzowie świata wyłonieni w ramach konkurencji narciarstwa klasycznego na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1984 nie otrzymali już od FIS medali mistrzostw świata.
Organizatorzy zawodów o mistrzostwo świata
Medaliści w biegach narciarskich
Medaliści w kombinacji norweskiej
Medaliści w skokach narciarskich
Klasyfikacja medalowa
Zobacz też medaliści Igrzysk Olimpijskich w narciarstwie klasycznym Mistrzostwa świata juniorów w narciarstwie klasycznym narciarstwo klasyczne narciarstwo Puchar Świata w narciarstwie klasycznym Mistrzostwa Świata w lotach narciarskich polscy medaliści Mistrzostw Świata w narciarstwie klasycznym
Przypisy
Linki zewnętrzne
!