Nils Erik Liedholm (ur. 8 października 1922 w Valdemarsvik, zm. 5 listopada 2007 w Cuccaro Monferrato) – szwedzki piłkarz występujący na pozycji pomocnika lub cofniętego łącznika, reprezentant kraju, olimpijczyk, trener.
Jeden z najbardziej utytułowanych ludzi w historii szwedzkiej i włoskiej piłki nożnej. Jako zawodnik reprezentował barwy IK Sleipner, IFK Norrköping (dwukrotne mistrzostwo Szwecji) oraz AC Milanu (czterokrotne mistrzostwo Włoch, dwukrotny zdobywca Pucharu Łacińskiego). Z reprezentacją Szwecji zdobył mistrzostwo Nordyckie 1937–1947, mistrzostwo olimpijskie 1948 oraz wicemistrzostwo świata 1958. Słynął ze swojej dobrej techniki, kontroli, klasy i celnego strzału. Doskonale grał zespołowo, poprzez budowanie akcji za pomocą świetnego tempa i podań oraz wykazywał cechy przywódczeAddio al Barone del calcio � morto a 85 anni Nils Liedholm [data dostępu: 2007-11-05] Obituary: Nils Liedholm [data dostępu: 2007-11-06] LIEDHOLM Nils: il monumento che si innamorò dell'Italia [data dostępu: 2015-12-25] The 9 Greatest Players to Wear AC Milan's Number 10 Shirt [data dostępu: 2020-03-18] .
Jako trener był asystentem trenera Nereo Rocco w AC Milanie, którego w przyszłości trenował trzykrotnie, potem dwukrotnie trenował Hellasa Veronę (awans do Serie A), AC Monzę, FC Varese (awans do Serie A), ACF Fiorentinę oraz 5-krotnie AS Romę. Dwukrotnie zdobył mistrzostwo Włoch (1 z AC Milanem, 1 z AS Romą), a także czterokrotnie zdobył Puchar Włoch (1 z AC Milanem, 3 z AS Romą), co czyni go razem z Massimiliano Allegrim, Sven-Göran Erikssonem oraz Roberto Mancinim najabardziej utytułowanym trenerem w historii rozgrywek.
Był także nagradzany indywidualnie: trzykrotnie wybierany do Drużyny Roku Serie A według magazynu Corriere dello Sport, dwukrotnie nagradzany Seminatore d'Oro – wyróżnienie dla trenera sezonu we Włoszech oraz członek 100 Magnifici (1997) – listy 100 najlepszych piłkarzy wszechczasów wg magazynu Il Venerdì di RepubblicaVenerdì's All-Time Top-100 (100 Magnifici) , UEFA Jubilee Poll (2004 – 69. miejsce)UEFA Awards , oraz Galerii Sławy AC Milanu (2009) oraz Galerii Sławy włoskiej piłki nożnej (2016)Hall of fame - I più grandi rossoneri di tutti i tempi [data dostępu: 2009-10-03] Nils Liedholm: the Swede who conquered calcio [data dostępu: 2015-12-08] .
Kariera piłkarska Nils Liedholm karierę piłkarską rozpoczął w 1938 roku w IF Valdemarsviks, w którym grał do 1943 roku. Oprócz piłki nożnej grał także w bandy w IF Valdemarsviks i dla drużyny okręgowej Östergötland. Grał także w hokeja na lodzie oraz uprawiał biegi, pchnięcie kulą i rzut oszczepem. Następnie w latach 1943–1946 reprezentował barwy IK Sleipner100 år sedan Nils Liedholm föddes [data dostępu: 2022-10-08] , a w latach 1946–1949 IFK Norrköping (dwukrotne mistrzostwo Szwecji 1947, 1948).
Następnie wraz z kolegami z reprezentacji Szwecji: Gunnarem Grenem i Gunnarem Nordahlem przeniósł się do występującego we włoskiej Serie A AC Milanu, w którym tworzył z nimi słynny tercet tzw. Gre-No-LiCzłonek sławnego mediolańskiego tria Gre-No-Li. Poznajcie Nilsa Liedholma [data dostępu: 2016-10-08]Historia reprezentacji: SzwecjaNils Liedholm w bazie AC Milanu . Debiut w drużynie Rossonerrich zaliczył 11 września 1949 roku w wygranym 3:1 ligowym meczu wyjazdowym z Sampdorią Genua. W klubie w latach 1949–1961 rozegrał 359 meczów ligowych, w których zdobył 81 goli oraz odniósł największe sukcesy w karierze piłkarskiej: trzykrotne mistrzostwo Włoch (1951, 1955, 1957), czterokrotne wicemistrzostwo Włoch (1950, 1952, 1956, 1961), trzykrotnie 3. miejsce w Serie A (1953, 1954, 1960), dwukrotny zdobywca Pucharu Łacińskiego (1951, 1956), finał tych rozgrywek (1953), finał Pucharu Europy 1958, w którym 28 maja 1958 roku na Stadionie Heysel w Brukseli drużyna Rossonerrich przegrała 3:2 po dogrywce z obrońcą trofeum, hiszpańskim Realem Madryt, oraz trzykrotnie wybierany do Drużyny Roku Serie A według magazynu Corriere dello Sport (1955Corriere dello Sport 1955 , 1956Corriere dello Sport 1956 , 1959Corriere dello Sport 1959 ). W latach 1956–1961 był kapitanem drużyny Rossonerrich,
Kariera reprezentacyjna Nils Liedholm 16 czerwca 1946 roku na Idrottsparken w Norrköping rozegrał swój jedyny mecz w reprezentacji Szwecji B, w którym drużyna Trzech Koron wygrała 4:2 w meczu towarzyskim z reprezentacją Danii B"Lill Kubben" och Eidefjäll Södragiganter i B-landslaget [data dostępu: 2010-12-06] Nils Liedholm w bazie ISOH .
Debiut w seniorskiej reprezentacji Szwecji zaliczył 15 czerwca 1947 roku na Idrætsparken w Kopenhadze w wygranym 4:1 z reprezentacją Danii (Liedholm w 30. minucie zdobył gola na 3:0) w ramach mistrzostw Nordyckich 1937–1947, które wkrótce drużyna Trzech Koron wygrała. Rok później, w 1948 roku triumfował w turnieju olimpijskim w Londynie po wygranej 13 sierpnia 1948 roku na Stadionie Wembley w Londynie w finale 3:1 z reprezentacją Jugosławii.
Następnie z powodu gry we Włoszech przez 9 lat nie grał w drużynie Trzech Koron, aż dostał powołanie na mistrzostwach świata 1958 w Szwecji, na których pełnił funkcję kapitana reprezentacji Szwecji, która zdobyła wicemistrzostwo turnieju po przegranej w finale 5:2 z reprezentacją Brazylii, rozegranym 29 czerwca 1958 roku na Råsundastadion w Solnie, w którym Liedholm zdobył gola w 4. minucie, otwierającym tym samym wynik meczu na 1:0. Był ostatni mecz Liedholma w drużynie Trzech Koron.
Łącznie w latach 1947–1958 w reprezentacji Szwecji rozegrał 23 mecze, w których zdobył 12 goli.
Kariera trenerska Nils Liedholm po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę trenerską. Jako trener jest uznawany za jednego z pionierów nowoczesnego futbolu we Włoszech; był znany ze swojego nowatorskiego systemu strefowego krycia i nacisku na cierpliwe posiadanie piłki i płynne pozycjonowanie, zainspirowane holenderskim futbol totalnym. Jego styl zarządzania opierał się na tworzeniu zjednoczonej atmosfery zespołu, rozwijaniu młodych talentów i stosowaniu nowatorskich technik trenerskich, które stawiały utrzymanie piłki i umiejętną grę ponad taktyką obronnąLiedholm remembered as great player and manager [data dostępu: 2007-11-05] Ancelotti a cuore aperto "E non-dite che sono buono" [data dostępu: 2009-03-09] La storia della tattica: da Sacchi a Guardiola [data dostępu: 2015-05-18] Cruyff, Liedholm's Roma and total football [data dostępu: 2016-03-27] .
Karierę rozpoczął w sezonie 1961/1962 jako asystent trenera Nereo Rocco w AC Milanie, którego w przyszłości trenował trzykrotnie: w latach 1964–1966 (w 1964–1965 wspólnie z Giuseppe Vianim) , 1977–1979 oraz 1984–1987. Z drużyną Rossonerrich zdobył mistrzostwo Włoch (1979), wicemistrzostwo Włoch (1965), zajął 3. miejsce w Serie A w sezonie 1963/1964 oraz dotarł do finału Pucharu Włoch (1985).
Następnie dwukrotnie trenował Hellasa Veronę (1967–1968, 1992), z którym w sezonie 1967/1968 awansował do Serie A, AC Monzę (1968–1969), FC Varese (1969–1971, awans do Serie A w sezonie 1969/1970), ACF Fiorentinę (1971–1973) oraz czterokrotnie AS Romę (1973–1977, 1979–1984, 1987–1989, 1997), z którą zdobył mistrzostwo Włoch (1983), dwukrotnie wicemistrzostwo Włoch (1981, 1984), trzykrotnie Puchar Włoch (1980, 1981, 1984), trzykrotnie zajął 3. miejsce w Serie A (1975, 1982, 1988), dotarł finał Pucharu Europy 1984, w którym przegrał 30 maja 1984 roku na Stadio Olimpico w Rzymie 4:2 po serii rzutów karnych z angielskim FC Liverpoolem (1:1 po dogrywce). Został także dwukrotnie wyróżniony Seminatore d'Oro (1975, 1983).
Statystyki Klubowe Klub Sezon Liga Liga Puchar krajowy UEFAUwzględniono Puchar Europy. InneUwzględniono Puchar Łaciński, Coppa dell'Amicizia. Łącznie Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole IK Sleipner 1943/1944 Division 2 — — — 1944/1945 Division 2 — — — 1945/1946 Division 2 — — — Łącznie 60 24 — — — 60 24 IFK Norrköping 1946/1947 Allsvenskan 10 5 — — — 10 5 1947/1948 Allsvenskan 19 10 — — — 19 10 1948/1949 Allsvenskan 19 7 2 2 — — 21 9 Łącznie 48 22 2 2 — — 50 24 AC Milan 1949/1950 Serie A 37 18 — — — 37 18 1950/1951 Serie A 31 13 — — 2 0 33 13 1951/1952 Serie A 38 9 — — — 38 9 1952/1953 Serie A 30 6 — — 2 1 32 7 1953/1954 Serie A 31 10 — — — 31 10 1954/1955 Serie A 28 6 — — 1 1 29 7 1955/1956 Serie A 31 1 — 6 0 2 0 39 1 1956/1957 Serie A 26 4 — — 2 1 28 5 1957/1958 Serie A 24 7 — 8 2 — 32 9 1958/1959 Serie A 30 1 2 1 — — 32 2 1959/1960 Serie A 28 3 — 4 0 3 2 35 5 1960/1961 Serie A 25 3 1 0 — 2 0 28 3 Łącznie 359 81 3 1 18 2 14 5 394 89
Reprezentacyjne Reprezentacja Rok Mecze Gole 1947 7 5 1948 9 4 1949 2 1 1950 0 0 1951 0 0 1952 0 0 1953 0 0 1954 0 0 1955 0 0 1956 0 0 1957 0 0 1958 5 2 Łącznie 23 12
Mecze w reprezentacji Mecze i gole w reprezentacji Lp. Data Stadion Przeciwnik Gol Wynik Rozgrywki Uwagi1. 16.06.1946Idrottsparken, Norrköping 4:2Mecz towarzyski 1. 15.06.1947 Idrætsparken, Kopenhaga 4:1 Mistrzostwa Nordyckie 1937–1947 2. 26.06.1947 Råsundastadion, Solna 6:1 Turniej 40-lecia SPL 3. 28.06.1947 Stadion Olimpijski, Helsinki 5:1 Turniej 40-lecia SPL 4. 24.08.1947 Ryavallen, Borås 7:0 Mistrzostwa Nordyckie 1937–1947 5. 14.09.1947 Råsundastadion, Solna 5:4 Mecz towarzyski 6. 05.10.1947 Råsundastadion, Solna 4:1 Mistrzostwa Nordyckie 1937–1947 7. 19.11.1947 Highbury, Londyn 2:4 Mecz towarzyski 8. 09.06.1948 Olympisch Stadion, Amsterdam 1:0 Mecz towarzyski 9. 11.07.1948 Råsundastadion, Solna 3:2 Mecz towarzyski 10. 02.08.1948 White Hart Lane, Londyn 3:0 Igrzyska olimpijskie 1948 11. 05.08.1948 Selhurst Park, Londyn 12:0 Igrzyska olimpijskie 1948 12. 10.08.1948 Stadion Wembley, Londyn 4:2 Igrzyska olimpijskie 1948 13. 13.08.1948 Stadion Wembley, Londyn 3:1 Igrzyska olimpijskie 1948 14. 19.09.1948 Ullevaal Stadion, Oslo 5:3 Mistrzostwa Nordyckie 1948–1951 15. 10.10.1948 Råsundastadion, Solna 0:1 Mistrzostwa Nordyckie 1948–1951 16. 14.11.1948 Praterstadion, Wiedeń 1:2 Mecz towarzyski 17. 02.06.1949 Råsundastadion, Solna 3:1 El. Mundialu 1950 18. 19.06.1949 Råsundastadion, Solna 2:2 Mecz towarzyski 19. 08.06.1958 Råsundastadion, Solna 3:0 Mundial 1958 20px 20. 12.06.1958 Råsundastadion, Solna 2:1 Mundial 1958 20px 21. 19.06.1958 Råsundastadion, Solna 2:0 Mundial 1958 20px 22. 24.06.1958 Ullevi Stadion, Göteborg 3:1 Mundial 1958 20px 23. 29.06.1958 Råsundastadion, Solna 2:5 Mundial 1958 20px
Trenerskie Drużyna Od Do Wyniki AC Milan 03.03.1964 07.03.1966 Hellas Verona 23.01.1967 30.06.1968 AC Monza 01.07.1968 30.06.1969 FC Varese 01.07.1969 30.06.1971 ACF Fiorentina 01.07.1971 30.06.1973 AS Roma 26.11.1973 30.06.1977 AC Milan 01.07.1977 30.06.1979 AS Roma 01.07.1979 30.06.1984 AC Milan 01.07.1984 05.04.1987 AS Roma 13.05.1987 19.02.1989 AS Roma 20.03.1989 30.06.1989 Hellas Verona 29.03.1992 30.06.1992 AS Roma 08.04.1997 30.06.1997 Łącznie
Sukcesy Zawodnicze IFK Norrköping Mistrzostwo Szwecji: 1947, 1948
AC Milan Mistrzostwo Włoch: 1951, 1955, 1957, 1959 Wicemistrzostwo Włoch: 1950, 1952, 1956, 1961 3. miejsce w Serie A: 1953, 1954, 1960 Finał Pucharu Europy: 1958 Puchar Łaciński: 1951, 1956 Finał Pucharu Łacińskiego: 1953
Reprezentacyjne Mistrzostwo Nordyckie: 1937–1947 Mistrzostwo olimpijskie: 1948 Wicemistrzostwo świata: 1958
Trenerskie AC Milan Mistrzostwo Włoch: 1979 Wicemistrzostwo Włoch: 1965 3. miejsce w Serie A: 1964 Finał Pucharu Włoch: 1985
Hellas Verona Awans do Serie A: 1968
FC Varese Awans do Serie A: 1970
AS Roma Mistrzostwo Włoch: 1983 Wicemistrzostwo Włoch: 1981, 1984 3. miejsce w Serie A: 1975, 1982, 1988 Puchar Włoch: 1980, 1981, 1984 Finał Pucharu Europy: 1984
Indywidualne Drużyna Roku Serie A: 1955, 1956, 1959 Seminatore d'Oro: 1975, 1983 Członek 100 Magnifici: 1997 UEFA Jubilee Poll: 2004 (69. miejsce) Członek Galerii Sławy AC Milanu: 2009 Członek Galerii Sławy włoskiej piłki nożnej: 2016
Życie prywatne