thumb|200px|Kolej linowa na Kasprowy Wierch, gdzie zrealizowano część zdjęć Sportowiec mimo woli – czarno-biały polski film fabularny w reżyserii Mieczysława Krawicza z roku 1939. Komedia pomyłek z udziałem gwiazd przedwojennego polskiego kina. Ostatni film zrealizowany przez kinematografię II Rzeczypospolitej, „Sportowiec mimo woli” miał w Polsce premierę 31 maja 1940 roku.
O filmie Jedna z ostatnich komedii filmowych II Rzeczypospolitej, o roboczym tytule Romans w Zakopanem, zrealizowana i ukończona tuż przed wybuchem II wojny światowej (z premierą dopiero podczas okupacji niemieckiej). Pochodzi z niej szlagier H. Warsa Hip, hip, hura! (Na cześć młodości) ze słowami Ludwika Starskiego.
W 2014 film został poddany digitalizacji z wykorzystaniem trzech źródeł ze zbiorów Filmoteki Narodowej, by uzyskać jak najpełniejszą wersję. Udało się uzupełnić go o prawie 10 minut, jednak nadal nie jest kompletny. Obecnie trwa 77 minut i 52 sekundyInformacja umieszczona przed czołówką i w napisach końcowych wersji zdigitalizowanej..
Tytuł roboczy filmu: „Romans w Zakopanem” Plenery: Warszawa, Zakopane Dekoracje: Józef Galewski Asystent reżysera: Aleksander Suchcicki Operator kamery: Stanisław Wohl Dialogi i słowa piosenek: Ludwik Starski
Treść Rozgrywające się w trójkącie zabawne perypetie wynikające z celowej zamiany ról. Warszawski fryzjer Dodek Czwartek (Adolf Dymsza) z konieczności udaje hokeistę, natomiast zakochany w atrakcyjnej pannie Lili (Ina Benita), córce przemysłowca znany hokeista Jerzy Piątek (Aleksander Żabczyński) wchodzi w rolę fryzjera. Lili jest właścicielką rasowej suczki, natomiast Piątek ma psa tej samej rasy, dla którego szuka odpowiedniej partnerki. Panowie z trudem radzą sobie w nowych rolach, wywołując wiele śmieszności i nieporozumień, ale wyjaśniona w końcu sytuacja kończy się dla wszystkich happy endem.
Obsada Adolf Dymsza – fryzjer Dodek Czwartek Aleksander Żabczyński – Jerzy Piątek, hokeista z Kanady Ina Benita – panna Lili Madecka Józef Orwid – jej ojciec Melchior Madecki, prezes Towarzystwa Przemysłowego „Metal” Helena Buczyńska – jego żona, matka Lili Ludwik Sempoliński – baron Drops, fabrykant, właściciel fabryki „Tekstyl” Halina Doree – Idalia, jego osobista sekretarka Stanisław Woliński – Jan, kamerdyner Madeckiego Wojciech Ruszkowski – detektyw hotelowy Dżems Jerzy Lasocki – fryzjer Adaś, kolega Dodka Aleksander Bogusiński – dyrektor hotelu Bristol w Zakopanem Roman Dereń – właściciel salonu fryzjerskiego w Warszawie Henryk Małkowski – Kulka, sprzedawca w sklepie sportowym Wojciech Trojanowski – komentator radiowy Zdzisław Motyka – instruktor sportowy Kazimierz Opaliński
Produkcja Prace przygotowawcze do realizacji Sportowca mimo woli rozpoczęły się pod koniec 1938. Producentem filmu była wytwórnia Libkow-Film. Scenariusz opracowali Jan Fethke, Napoleon Sądek i Ludwik Starski, natomiast reżyserię powierzono Mieczysławowi Krawiczowi. Na przełomie 1938 i 1939 prasa branżowa informowała o zaangażowaniu Adolfa Dymszy do głównej roli oraz o planowanych zdjęciach w Zakopanem, na tle Tatr.
Zdjęcia rozpoczęto na początku 1939 roku. W lutym ekipa filmowa wyjechała do Zakopanego, gdzie równocześnie odbywały się Międzynarodowe Mistrzostwa Świata FIS w narciarstwie klasycznym. W wyjeździe udział wzięli m.in. Adolf Dymsza, Ina Benita, Aleksander Żabczyński, Józef Orwid i Ludwik Sempoliński. Krawicz wykorzystał czas i miejsce pobytu, dodając do materiału filmowego zdjęcia dokumentalne, m.in. Krupówek, kolejki na Kasprowy Wierch i kilka ujęć ze wspomnianych mistrzostw. Po zakończeniu zdjęć plenerowych zespół powrócił do Warszawy, gdzie w atelier „Sfinks” realizowano zdjęcia wnętrz. Głównym operatorem był Jakub Joniłowicz, ponadto wspomagali go Stanisław Wohl oraz Adam Krzeptowski, a muzykę skomponował Henryk Wars.
Film był intensywnie promowany jeszcze w trakcie realizacji. Początkowo jego premierę zapowiadano na Wielkanoc 1939 roku, jednak później przesunięto ją na otwarcie sezonu jesiennego w warszawskim kinie Atlantic. W prasie regularnie publikowano fotografie z planu, reklamy filmu oraz przedstawiono teksty piosenek Przyjdzie dzień i Hip - Hip - Hura! autorstwa Ludwika Starskiego z muzyką Henryka Warsa. W czerwcu 1939 roku informowano o zakończeniu montażu i ukończeniu filmu.
Planowaną premierę uniemożliwił wybuch II wojny światowej. Film wszedł do regularnej dystrybucji dopiero podczas okupacji niemieckiej. Premiera odbyła się 31 maja 1940 roku w krakowskim kinie Świt, a następnie obraz wyświetlano w kinach na terenie Generalnego Gubernatorstwa. Zmieniono wówczas czołówkę filmu: usunięto nazwiska twórców pochodzenia żydowskiego i zastąpiono oryginalną planszę tytułową nową, utrzymaną w odmiennej szacie graficznej. W czasie okupacji film był wyświetlany w kinach przeznaczonych dla polskiej publiczności.
Przypisy
Bibliografia Prasa
Opracowania
Linki zewnętrzne
Fragment filmu Sportowiec mimo woli w bazie Repozytorium Cyfrowe Filmoteki Narodowej
Kategoria:Polskie komedie muzyczne Kategoria:Polskie komedie sportowe Kategoria:Polskie filmy czarno-białe Kategoria:Polskie filmy przedwojenne Kategoria:Polskie filmy z 1939 roku Kategoria:Filmy kręcone w Warszawie Kategoria:Filmy kręcone w Zakopanem Kategoria:Filmy o tematyce hokeja na lodzie Kategoria:Filmy w reżyserii Mieczysława Krawicza