Filip Müller (ur. 28 kwietnia 1867 w Chrzanowie, zm. 1 grudnia 1951 w Krakowie) – lekarz, tytularny generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Filip Müller urodził się 28 kwietnia 1867 roku w Chrzanowie, w rodzinie Filipa i Emilii z HajtzmanówPiotr Stawecki, Słownik biograficzny ..., s. 227.. Po ukończeniu gimnazjum i Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie z dniem 1 kwietnia 1893 rozpoczął służbę w cesarskiej i królewskiej armii, w charakterze lekarza pułkowego, w pułkach piechoty stacjonujących na terenie Małopolski Zachodniej. W 1913 roku był lekarzem c. i k. 77 pułku piechoty w PrzemyśluSchematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914, Wiedeń 1914, s. 533, 1151.. 1 listopada 1916 został mianowany na stopień starszego lekarza sztabowego 2. klasy.
Od 22 listopada 1918 roku zajmował kolejno następujące stanowiska służbowe: naczelnego lekarza Powiatowej Komendy Uzupełnień w Krakowie, naczelnego lekarza Grupy generała Latinika i od 1 lutego 1919 roku komendanta Szpitala Wojskowego w Bielsku. 21 czerwca 1919 roku został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony na stanowisku komendanta Szpitala Okręgu Generalnego „Lublin”Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 72 z 3 lipca 1919 roku, poz. 2336, 2358.. Na tym stanowisku 24 czerwca 1920 roku „został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu podpułkownika w Korpusie Lekarskim z grupy byłej armii austro-węgierskiej”Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 26 z 14 lipca 1920 roku, poz. 657.. 1 czerwca 1921 roku, jako komendant Szpitala Okręgowego w Lublinie, pozostawał w ewidencji kompanii zapasowej sanitarnej Nr 5Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego MSWojsk. Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 452, 980..
1 marca 1919 roku został komendantem Szpitala Okręgowego Nr 2 w Chełmie, pozostając oficerem nadetatowym II batalionu sanitarnego w Lublinie. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 29. lokatą w korpusie oficerów zawodowych sanitarnych, w grupie lekarzyLista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 309. Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 1114, 1134, 1197.
9 września 1924 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski nadał mu stopień tytularnego generała brygady. 30 września 1924 roku został przeniesiony w stan spoczynku. Po zakończeniu służby wojskowej mieszkał w Krakowie przy ulicy Topolowej 46Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 94 z 14 września 1924 roku, s. 526, 527.Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 1406.Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 881.Rocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 322..
W Krakowie praktykował jako dermatolog i internista. W latach 1932–1938 prowadził praktykę lekarza domowego w Liszkach w ramach krakowskiej Ubezpieczalni SpołecznejStanisław Konopka, Rocznik Lekarski Rzeczypospolitej Polskiej na 1936 rok, Biuro Propagandy Polskiej Medycyny przy Naczelnej Izbie Lekarskiej, Warszawa 1936, s. 424, 495. Piotr Stawecki, Słownik biograficzny ..., s. 228 podał błędnie, że generał mieszkał w Liszkach.. Zmarł 1 grudnia 1951 roku w Krakowie. Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera HC, rząd płd.). mały|Grób gen. Filipa Müllera na cmentarzu Rakowickim Awanse W cesarskiej i królewskiej armii: asystent lekarza (niem. Assistenzarzt) – 1893Stopień asystenta lekarza był odpowiednikiem stopnia porucznika (niem. Leutnant). starszy lekarz (niem. Oberarzt) – 1894Stopień starszego lekarza był odpowiednikiem stopnia starszego porucznika (niem. Oberleutnant). lekarz pułku (niem. Regimentsarzt) – 1897Stopień lekarza pułku był odpowiednikiem stopnia kapitana i rotmistrza. lekarz sztabowy (niem. Stabsarzt) – 1 maja 1912Stopień lekarza sztabowego był odpowiednikiem stopnia majora. starszy lekarz sztabowy 2 klasy (niem. Oberstabsartzt 2. Klasse) – 1 listopada 1916Stopień starszego lekarza sztabowego był odpowiednikiem stopnia podpułkownika. W Wojsku Polskim: podpułkownik – zatwierdzony 24 czerwca 1920 z dniem 1 kwietnia 1920 pułkownik – 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 tytularny generał brygady – 9 września 1924
Odznaczenia Kawaler Orderu Franciszka Józefa z dekoracją wojenną Srebrny Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstędze Krzyża Wojskowego Brązowy Medal Zasługi Wojskowej na wstędze Krzyża Wojskowego Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913
Przypisy
Bibliografia Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991.
Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Oficerowie lekarze II Rzeczypospolitej przeniesieni do korpusu generałów Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polacy w I wojnie światowej Kategoria:Starsi lekarze sztabowi 2. klasy cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Tytularni generałowie brygady II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Chrzanowie Kategoria:Urodzeni w 1867 Kategoria:Wojskowi związani z Przemyślem Kategoria:Zmarli w 1951