Nathalie Santer (ur. 28 marca 1972 w San Candido) – włoska biathlonistka, reprezentująca barwy Belgii od 2006 roku.
Kariera Pochodzi ze sportowej rodziny. Jej matka jest Belgijką, a ojciec Włochem, Santer posiada obywatelstwa obu krajów. Ma dwie siostry: Saskię, również biathlonistkę i Stephanie – biegaczkę narciarską. Pierwszy sukces w karierze osiągnęła w 1992 roku, zdobywając srebrny medal w sprincie podczas mistrzostw świata juniorów w Canmore.
W Pucharze Świata zadebiutowała 20 stycznia 1990 roku w Anterselvie, zajmując 30. miejsce w biegu indywidualnym. Pierwsze punkty (w sezonach 1984/1985-1999/2000 punktowało 25. najlepszych zawodniczek) wywalczyła 18 stycznia 1992 roku w Ruhpolding, gdzie zajęła 12. miejsce w sprincie. Pierwszy raz na podium zawodów pucharowych stanęła 21 stycznia 1993 roku w Anterselvie, gdzie rywalizację w biegu indywidualnym ukończyła na trzeciej pozycji. W zawodach tych wyprzedziły ją jedynie Iwa Karagiozowa z Bułgarii i Kanadyjka Myriam Bédard. W kolejnych startach jeszcze 14 razy stawała na podium, odnosząc przy tym trzy zwycięstwa: 9 grudnia 1993 roku w Bad Gastein triumfowała w biegu indywidualnym, a 11 grudnia 1993 roku tej samej miejscowości i 15 stycznia 2000 roku Ruhpolding wygrywała sprinty. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1993/1994, kiedy zajęła drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, za reprezentującą Białoruś Swietłaną Paramyginą. W tym samym sezonie wygrała też klasyfikację biegu indywidualnego, a w klasyfikacji sprintu była druga. Ponadto w sezonie 1992/1993 była druga w klasyfikacji biegu indywidualnego.
W 1992 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Albertville, zajmując ósme miejsce w biegu indywidualnym, szesnaste w sprincie i trzynaste w sztafecie. Na rozgrywanych dwa lata później igrzyskach w Lillehammer jej najlepszym wynikiem było szóste miejsce w sprincie. W tej samej konkurencji zajęła także dziesiąte miejsce podczas igrzysk olimpijskich w Nagano w 1998 roku. Brała też udział w dwóch kolejnych igrzyskach, jednak plasowała się poza czołową dziesiątką.
Na mistrzostwach świata w Borowcu w 1993 roku zajęła trzynaste miejsce w biegu indywidualnym i 42. miejsce w sprincie. Wielokrotnie startowała na imprezach tego cyklu, jednak nigdy nie zdobyła medalu. Najbliżej podium była na mistrzostwach świata w Ruhpolding w 1996 roku, gdzie była czwarta w biegu indywidualnym. Walkę o medal przegrała tam z Ołeną Petrową z Ukrainy o 7,3 sekundy. Była też między innymi siódma w sprincie podczas mistrzostw świata w Anterselvie rok wcześniej.
W 2008 roku zakończyła karierębiathlon.pl: Nathalie Santer-Bjoerndalen.
W latach 2006–2012 jej mężem był norweski biathlonista – Ole Einar BjørndalenOle Einar Bjørndalen skiller lag med Nathalie Santer-Bjørndalen .
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie
Mistrzostwa świata
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej Sezon Miejsce 1989/1990 - 1990/1991 - 1991/1992 32. 1992/1993 4. 1993/1994 2. 1994/1995 16. 1995/1996 6. 1996/1997 25. 1997/1998 19. 1998/1999 40. 1999/2000 12. 2000/2001 15. 2001/2002 29. 2002/2003 52. 2003/2004 50. 2004/2005 78. 2005/2006 78. 2006/2007 58. 2007/2008 -
Miejsca na podium chronologicznie
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1994 Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998 Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002 Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006 Kategoria:Belgijskie biathlonistki Kategoria:Urodzeni w 1972 Kategoria:Włoskie biathlonistki Kategoria:Włoscy olimpijczycy (Albertville 1992) Kategoria:Włoscy olimpijczycy (Lillehammer 1994) Kategoria:Włoscy olimpijczycy (Nagano 1998) Kategoria:Włoscy olimpijczycy (Salt Lake City 2002) Kategoria:Włoscy olimpijczycy (Turyn 2006) Kategoria:Ludzie urodzeni w Innichen