Pieśniarz Warszawy – czarno-biały polski film fabularny w reżyserii Michała Waszyńskiego z roku 1934.
Działania wojenne sprawiły, że z całego filmu zachowało się nieco ponad 50 minut, jednak to wystarczy do analizy i oceny tego obrazu.
Fabuła Pochodzący z zamożnej i szanowanej rodziny Julian Pagórski (Eugeniusz Bodo) prowadzi beztroskie życie. Rada familijna, na czele ze stryjem Eustachym (Michał Znicz), chce zmusić go do ustatkowania się i podjęcia pracy. Gdy Julek odmawia, stryj wypędza go z domu. Za namową przyjaciela Lola (Wiktor Biegański), węduje z gitarą po warszawskich podwórkach i śpiewając piosenki zarabia na życie. Przypadkowo poznaje Zosię (Barbara Gilewska), kioskarkę, w której się zakochuje. Stryj Eustachy jest przeciwny temu związkowi i aby uniknąć mezaliansu, kontaktuje się z biurem detektywistycznym „Oko”, specjalizującym się w rozdzielaniu zakochanych par. Detektyw Krópka (Stanisław Łapiński) wciąga do intrygi aktorkę rewiową (Maria Gorczyńska) i doprowadza do zerwania Julka z Zosią. Stryj Eustachy, widząc rozpacz bratanka i mając wyrzuty sumienia, dopomaga mu w naprawieniu wszystkiego, Przy okazji sam zakochuje się w aktorce, ku ogólnemu zgorszeniu całej rodziny.
Obsada Eugeniusz Bodo – Julian Pagórski Maria Gorczyńska – aktorka Barbara Gilewska – Zosia Michał Znicz – Eustachy Władysław Walter – Antoś Wiktor Biegański – Lolo Stanisław Łapiński – detektyw Krópka Henryk Rzętkowski – Franciszek Henryk Małkowski – dyrektor Ludwik Fritsche – ojciec Zosi
Piosenki Kompozytor: Henryk Wars
Już taki jestem zimny drań Tylko z tobą i dla ciebie Zrób to tak
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Filmy w reżyserii Michała Waszyńskiego Kategoria:Polskie filmy komediowe Kategoria:Polskie filmy muzyczne Kategoria:Polskie filmy z 1934 roku Kategoria:Polskie filmy przedwojenne Kategoria:Polskie filmy czarno-białe