Anne Elisabeth Elvebakk (ur. 10 maja 1966 w Voss) – norweska biathlonistka, wielokrotna medalistka mistrzostw świata, a także zdobywczyni Pucharu Świata.

Kariera Pierwszy sukces osiągnęła w 1986 roku, podczas mistrzostw świata w Falun. Wspólnie z Sanną Grønlid i Siv Lunde zdobyła tam brązowy medal w sztafecie. Wynik ten Norweżki w tym samym składzie powtórzyły na mistrzostwach świata w Lahti rok później. Na tej samej imprezie Elvebakk była też trzecia w sprincie, za dwiema reprezentantkami ZSRR: Jeleną Gołowiną i Wienierą Czernyszową. Podczas mistrzostw świata w Chamonix w 1988 roku zdobyła medale we wszystkich trzech konkurencjach. Najpierw zajęła trzecie miejsce w sprincie, plasując się za Petrą Schaaf z RFN i Szwedką Evą Korpelą. Dzień później razem z Elin Kristiansen i Moną Bollerud zdobyła srebro w sztafecie. Następnie zwyciężyła w biegu indywidualnym, wyprzedzając Kristiansen i Czernyszową. Kolejne trzy medale wywalczyła na mistrzostwach świata w Feistritz w 1989 roku. W biegu indywidualnym zajęła drugie miejsce za Petrą Schaaf. Dwa dni później, wspólnie z Synnøve Thoresen, Elin Kristiansen i Moną Bollerud była też druga w biegu drużynowym. Zwyciężyła ponadto w sprincie, przed Cwetaną Krystewą z Bułgarii i Natalją Prikazczikową z ZSRR. W 1990 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Oslo/Mińsku/Kontiolahti, zdobywając złoty medal w sprincie i srebrny w sztafecie. Ostatni medal zdobyła podczas mistrzostw świata w Lahti rok później, razem z Grete Ingeborg Nykkelmo i Elin Kristiansen zdobywając srebro w sztafecie.

W 1992 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie w swoim jedynym starcie zajęła 32. miejsce w sprincie. Brała też udział w rozgrywanych w 1994 roku igrzyskach w Lillehammer, zajmując 59. pozycję w biegu indywidualnym.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 14 lutego 1986 roku w Falun, zajmując 11. miejsce w biegu indywidualnym. Tym samym już w debiucie zdobyła pierwsze punkty. Pierwszy raz na podium zawodów pucharowych stanęła 27 lutego 1987 roku w Lahti (w ramach mistrzostw świata), kończąc rywalizację w sprincie na trzeciej pozycji. W kolejnych startach jeszcze dwadzieścia razy stawała na podium zawodów tego cyklu, odnosząc osiem zwycięstw: 17 grudnia 1987 roku w Hochfilzen, 20 lutego 1988 roku w Chamonix i 19 grudnia 1991 roku w Hochfilzen była najlepsza w biegach indywidualnych, a 11 lutego 1989 roku w Feistritz, 18 marca 1989 roku w Steinkjer, 10 marca 1990 roku w Oslo, 17 marca 1990 roku w Kontiolahti i 26 stycznia 1991 roku w Anterselvie wygrywała sprinty. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1987/1988, kiedy zwyciężyła w klasyfikacji generalnej. Ponadto w sezonach 1986/1987 i 1989/1990 była druga, a w sezonie 1990/1991 zajęła trzecie miejsce.

Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie

Mistrzostwa świata

Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej Sezon Miejsce 1985/1986 ? 1986/1987 2. 1987/1988 1. 1988/1989 5. 1989/1990 2. 1990/1991 3. 1991/1992 20. 1992/1993 39. 1993/1994 23.

Miejsca na podium w zawodach chronologicznie

Linki zewnętrzne

Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1994 Kategoria:Norweskie biathlonistki Kategoria:Norwescy olimpijczycy (Albertville 1992) Kategoria:Norwescy olimpijczycy (Lillehammer 1994) Kategoria:Urodzeni w 1966