Stanisław Andrzej Michalkiewicz (ur. 8 listopada 1947 w Lublinie) – polski prawnik, nauczyciel akademicki, eseista, publicysta, polityk i pisarz. Członek Trybunału Stanu w latach 1991–1993. Współzałożyciel i w latach 1997–1999 prezes Unii Polityki Realnej.
Wykładowca w Wyższej Szkole Stosunków Międzynarodowych i Amerykanistyki w Warszawie oraz Akademii Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu.
Życiorys Wykształcenie Syn Julii i Stefana. Jego rodzice byli nauczycielami. Szkołę podstawową i liceum ogólnokształcące skończył w Bełżycach. W 1969 został absolwentem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W 1972 ukończył podyplomowe studium dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim.
Działalność polityczna i zawodowa PRL mały|240px|Stanisław Michalkiewicz (2007) mały|Stanisław Michalkiewicz i Grzegorz Braun w trakcie premiery książki "Kulisy indoktrynacji" Marcina Roli (2023). Od 1969 do 1970 był pracownikiem Miejskiego Zarządu Gospodarki Terenami w Gdańsku. W 1972 rozpoczął pracę w związanym ze Zjednoczonym Stronnictwem Ludowym piśmie „Zielony Sztandar” w dziale łączności z czytelnikami, gdzie udzielał porad prawnych. Z pismem był związany do 1982. W latach 1977–1980 współpracował z Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela. Od 1977 był redaktorem i drukarzem niezależnego pisma „Gospodarz”. Publikował w tym czasie również w drugoobiegowym piśmie „Opinia” pod pseudonimem Andrzej Stanisławski. W tym okresie podjął także dodatkową pracę tłumacza w warszawskim oddziale Agencji Prasowej „Novosti” i zarobione tam pieniądze przeznaczał na finansowanie druku „Gospodarza”. W latach 1978–1979 uczestniczył w manifestacjach patriotycznych organizowanych przez Wojciecha Ziembińskiego.
Od jesieni 1980 należał do NSZZ „Solidarność”, był współzałożycielem i przewodniczącym komisji zakładowej w Wydawnictwie Prasa ZSL. W 1981 został członkiem Komisji Koordynacyjnej Wydawnictw i Agencji Prasowych. 27 września tego samego roku był jednym z sygnatariuszy deklaracji założycielskiej Klubów Służby Niepodległości. Nawiązał współpracę z niezależnym wydawnictwem „Krąg”, kierowanym przez Wojciecha Fałkowskiego i Andrzeja Rosnera. Pod koniec marca 1982, pod szyldem wydawnictwa „Krąg”, opublikował książkę Wojciecha Roszkowskiego „Najnowsza historia Polski” w nakładzie ponad 1000 egzemplarzy.
12 maja 1982 został internowany i osadzony na Białołęce, gdzie zaprzyjaźnił się z Januszem Korwin-Mikkem. 23 lipca tego samego roku został zwolniony, po czym podjął pracę robotnika rolnego w okolicach Grójca, następnie był robotnikiem w firmie „Thomex”. W tym też okresie, wykorzystując kontakty z drukarzami, organizował powielanie ulotek dla potrzeb podziemnej „Solidarności”. Jesienią 1983, wraz z Marianem Miszalskim, rozpoczął wydawanie podziemnego pisma „Kurs”, co zainaugurowało powstanie wydawnictwa o tej samej nazwie. Było to przedsięwzięcie samofinansujące się. Mając znajomości w środowisku drukarzy, wydawał też „Dokumenty SDP”, dla potrzeb zdelegalizowanego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Wydał również pierwszy numer pisma „Wezwanie” pod redakcją Tomasza Jastruna.
W 1987 został jednym z sygnatariuszy aktu założycielskiego stowarzyszenia Ruch Polityki Realnej (którego prezesem został Janusz Korwin-Mikke), przekształconego później w partię Unia Polityki Realnej.
Od 1978, w związku ze swoją działalnością opozycyjną, był rozpracowywany przez Służbę Bezpieczeństwa.
III RP W latach 1991–1993 zasiadał w Trybunale Stanu. Był autorem projektu polskiej konstytucji, w którym zawarty był m.in. zakaz uchwalania budżetu z deficytem, UPR. Był też autorem projektu nowelizacji kodeksu karnego, przewidującej przywrócenie kary śmierci, UPR.
W latach 1997–1999 pełnił funkcję prezesa, a 2004–2005 wiceprezesa Unii Polityki Realnej. W tym czasie zadeklarował się jako konserwatywny liberał. Z ramienia UPR kandydował bez powodzenia w 1991, 1993 i w 1997 do Sejmu, w 2001 do Senatu, w 2002 do sejmiku mazowieckiego i w 2004 do Parlamentu Europejskiego. W 2005 ponownie bezowocnie ubiegał się o mandat senatora, kandydując jako bezpartyjny reprezentant Ligi Polskich Rodzin. Po wyborach powrócił do UPR. W październiku 2009 wystąpił z tej partii (po kongresie, na którym z członkostwa zrezygnował Janusz Korwin-Mikke). Podjął współpracę z Wolnością i Praworządnością, a następnie z Kongresem Nowej Prawicy. W 2011 został członkiem honorowym Stowarzyszenia KoLiber. W kwietniu 2019 skierował list do uczestników kongresu komitetu wyborczego (od lipca 2019 funkcjonującego jako federacyjna partia polityczna) Konfederacja KORWiN Braun Liroy Narodowcy wyrażającego poparcie dla tego ugrupowania politycznego przed odbywającymi się w tym samym roku wyborami do Parlamentu Europejskiego. W styczniu 2023 przed wyborami parlamentarnymi w tym samym roku na łamach serwisu internetowego YouTube ponowił poparcie dla federacyjnej partii politycznej Konfederacja Wolność i Niepodległość. 13 grudnia 2023 Stanisław Michalkiewicz razem z Januszem Korwinem-Mikke i Robertem Iwaszkiewiczem na konferencji prasowej zapowiedział utworzenie nowej partii politycznej, której liderem będzie Janusz Korwin-Mikke – przy okazji sam Korwin-Mikke ogłosił start Michalkiewicza w wyborach do Parlamentu EuropejskiegoJanusz Korwin-Mikke i Stanisław Michalkiewicz zakładają nową partię, dorzeczy.pl, [dostęp 2024-03-17].. 5 stycznia 2024 w serwisie X Janusz Korwin-Mikke ogłosił nazwę nowej partii politycznej, której współtwórcą będzie m.in. Stanisław Michalkiewicz. Według polityka nazwa nowej partii to "KORWiN" i ma taki sam program wyborczy, jak poprzedni KORWiN (Nowa Nadzieja). W kwietniu 2024 ogłosił rezygnację ze startu w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2024"Uważa, że Braun nas wystawił". Michalkiewicz rezygnuje ze startu w wyborach do PE, dorzeczy.pl, [dostęp 2024-04-25]..
Działalność publicystyczna Publikuje na łamach „Najwyższego CZASU!”, „Mojej Rodziny”, „Magna Polonia” i innych pism. Od września 2006 do grudnia 2013 jego felietony emitował Program I Polskiego Radia. Był felietonistą Radia Maryja i w latach 2003–2019 Telewizji Trwam, w ramach cyklicznej audycji „Myśląc Ojczyzna” oraz w latach 2011–2019 na łamach tygodnika „Gazeta Polska”. Był publicystą „Naszego Dziennika”, „Dziennika Polskiego”, „Opcji na prawo”, „Powściągliwości i Pracy”Dekret, L.dz. 167/WYMIC/06, z dnia 10.03.2006 r., „Naszej Polski” i „Niezależnej Gazety Polskiej”.
Interia zamieszczała jego artykuły w serwisie biznesowym. Blog Michalkiewicza wygrał wyróżnienie Blog Bloggerów w konkursie Blog Roku 2008, organizowanym przez onet.pl. Regularnie pisze także w serwisie Nowy Ekran.
29 marca 2006 na antenie Radia Maryja wygłosił felietonhttp://www.radiomaryja.pl/multimedia/felieton-myslac-ojczyzna-50/, który Rada Etyki Mediów i Marek Edelman uznali za antysemicki. Kieleckie Stowarzyszenie im. Jana Karskiego dopatrzyło się w nim treści propagujących kłamstwo oświęcimskieŚledztwo ws. znieważania Żydów w Radiu Maryja umorzone [data dostępu: 2016-04-24]. Prokuratura Rejonowa w Toruniu nie podzieliła tych zarzutów i umorzyła postępowaniePorażka totalniaków, Stanisław Michalkiewicz, 29 sierpnia 2006, www.michalkiewicz.pl...
Został członkiem i sekretarzem Kapituły Nagrody Literackiej im. Józefa Mackiewicza. W 2016 podczas I Ogólnopolskiego Forum Organizacji i Ruchów Wolnościowych otrzymał Nagrodę im. Frédérica Bastiata.
W 2011 roku Michalkiewicz, znany z wspierania Radia Maryja, na łamach internetowego serwisu „Nowy Ekran” potępił posła Jana Filipa Libickiego za jego „ultrakatolicyzm”, dodając, że „żadne wyznanie tak nie pierdzi, jak katolickie”.
Felietony i wypowiedzi publiczne Michalkiewicza wielokrotnie były uznawane za antysemickie i potępiane przez część opinii publicznej.
Publikacje Ulubiony ustrój Pana Boga, z przedmową Janusza Szpotańskiego, 1996. . Na gorącym uczynku, Wyd. pierwsze (2 części) 1996. (Cz. 1) (Cz. 2). Wyd. drugie (3 części) 2008, (Cz. 1), (Cz. 2), (Cz. 3) Choroba czerwonych oczu, 1998, . W przededniu końca świata, 1999. . Szczypta herezji, 1999. . Polska ormowcem Europy, 2000. Targowica urządza się przy Napoleonie, 2003. , . Studia nad żydofilią, 2003. . Na niemieckim pograniczu, 2003. . Spod listka figowego, 2004. . Dobry „zły” liberalizm, 2005. . Protector traditorum, 2007. Na książce wydruk. błędny , . Logika wystarczy, 2008. . Walka o fabrykę gwoździ, 2009. . Najnowszy testament, 2011. . Herrenvolk po żydowsku, 2012. . Polska droga do zniewolenia, 2013, . Teoria spiskowa, 2015. . Ścieżką obok drogi (2 części) 2016. (Cz. 1), Cz. 2 (Cz. 2) Gierkizm, czyli Dobra zmiana, 2016. . Ameryka i egzotyka, 2016. Różne ISBN na s. red. i okł.: , . Myśli i uwagi, 2017. Niemcy, Żydzi i folksdojcze, 2018. . Naziści i szabesgoje, 2018. Małe kroki ku wielkiej Polsce, 2018. Rzeczpospolita Judaszy, czyli slalom między volkslistami, 2019. Zdrada nr 447, 2019. Zaraza plus, 2020. "Antysemityzm? - piękna idea!", 2020. Judaszyzm, czyli frymarczenie suwerennością, 2021. Protokoły mędrców Kowida, 2021.
Wywiady , 2009, . Wyd. drugie 2011, . , 2011, . , 2014, , 2019, . , 2020, . Marek Skalski: Porcja jadu. Zatrute korzenie Unii Europejskiej, 2024, ISBN 9788367135191
Biografia Tomasz Cukiernik: Michalkiewicz. Biografia. Na ostatniej prostej, 2021, .
Życie prywatne Żonaty, ma troje dzieci. Jego najstarszy syn, Mateusz Michalkiewicz (ur. 1972), w grudniu 2018 publicznie przeprosił za słowa ojca wypowiedziane pod adresem kobiety będącej ofiarą księdza-pedofila.
Przypisy
Linki zewnętrzne Stanisław Michalkiewicz – strona oficjalna Stanisław Michalkiewicz - oficjalny wideoblog z nagraniami od ponad 20 lat w telewizji internetowej TVASME Stanisław Michalkiewicz – oficjalny kanał na YouTube Aktualne archiwum wszystkich artykułów publikowanych na stronie www.michalkiewicz.pl w formatach PDF i DOCX Strona na temat biografii Stanisława Michalkiewicza autorstwa Tomasza Cukiernika
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wyższej Szkoły Stosunków Międzynarodowych i Amerykanistyki w Warszawie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu Kategoria:Prezesi Unii Polityki Realnej Kategoria:Zastępcy członków Trybunału Stanu Kategoria:Internowani w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1981–1982 Kategoria:Wydawcy podziemni w PRL (1976–1989) Kategoria:Działacze ROPCiO Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989) Kategoria:Działacze NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność” Kategoria:Politycy Ligi Polskich Rodzin Kategoria:Polscy pisarze ekonomiczni Kategoria:Polscy eseiści XX wieku Kategoria:Polscy eseiści XXI wieku Kategoria:Polscy monarchiści Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Polscy publicyści konserwatywni Kategoria:Polskie osobowości YouTube Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z Telewizją Trwam Kategoria:Ludzie związani z Radiem Maryja Kategoria:Ludzie urodzeni w Lublinie Kategoria:Urodzeni w 1947 Kategoria:Polacy związani z działalnością antysemicką (III RP)