Mardy Fish (ur. 9 grudnia 1981 w Edinie) – amerykański tenisista i trener tenisa, zwycięzca turniejów ATP World Tour w grze pojedynczej i podwójnej. W sumie wygrał 14 zawodów cyklu ATP World Tour, 6 w singlu oraz 8 w deblu.
Pierwszy mecz w zawodowym Tourze rozegrał dnia 10 maja 1999 roku podczas rozgrywek ITF Men's Circuit (F3) w Tallahassee przeciwko Jonathanowi Pastelowi. Spotkanie zakończyło się porażką Fisha 4:6, 6:7. Pomimo tego występu status profesjonalisty Amerykanin otrzymał w 2000 roku.
W roku 2004, podczas igrzysk olimpijskich w Atenach w grze pojedynczej zdobył srebrny medal, pokonując w drodze do finału m.in. Michaiła Jużnego oraz Fernanda Gonzáleza. W finale nie sprostał Nicolásowi Massú, przegrywając mecz 3:6, 6:3, 6:2, 3:6, 4:6.
W Pucharze Davisa reprezentował swój kraj od roku 2003, a w innych międzypaństwowych rozgrywkach, Pucharze Hopmana zwyciężył w roku 2008 wspólnie z Sereną Williams, pokonując w finale reprezentację Serbii w składzie Jelena Janković i Novak Đoković.
Życie prywatne Mardy Fish urodził się w blisko 50-tysięcznym miasteczku leżącym w stanie Minnesota, Edinie. Obecnie mieszka w Tampie, na Florydzie. Jest synem Toma, który jest nauczycielem w Vero Beach i Sally Fish. Ma młodszą siostrę, Meredith. Jego najlepszym przyjacielem z kortów jest Andy Roddick. Razem dorastali i jako juniorzy wspólnie grali. Pierwszy kontakt z tenisem miał w wieku dwóch lat, a kiedy miał 19. lat rozpoczął karierę zawodową. W wolnym czasie lubi słuchać muzyki Country, surfować oraz grać w golfa.
Amerykanina w występach turniejowych wspierała grupa fanów nazywana „The Fishheads”.
Dnia 28 września 2008 Fish poślubił modelkę, Stacey Gardner w kalifornijskim Beverly Hills. Wśród zaproszonych na uroczystość byli m.in. James Blake oraz amerykański koszykarz, Kevin Garnett.
W całej karierze zarobił 7 460 641 dolarów amerykańskich.
Kariera trenerska W styczniu 2017 roku został wspólnie z Jan-Michaelem Gambillem trenerem Jareda Donaldsona.
9 stycznia 2019 roku Fish został mianowany przez USTA 41. kapitanem drużyny Stanów Zjednoczonych w Pucharze Davisa. Zastąpił na tym stanowisku Jima Couriera.
Kariera tenisowa Lata juniorskie Od marca 1998 Fish zaczął startować w rozgrywkach juniorskich. W singlu odniósł dwa turniejowe zwycięstwa, najpierw pod koniec marca 1999 w międzynarodowych mistrzostwach w Singapurze, gdzie w finale pokonał Rogera Andersona, a następnie w brytyjskim Molesey, wygrywając w meczu finałowym nad Érikiem Prodonem. Najwyżej w klasyfikacji singlowej juniorów był na 14. miejscu (31 grudnia 1999).
W deblu Amerykanin triumfował raz, podczas rozgrywek o międzynarodowe mistrzostwo Japonii w kwietniu 1999 roku w parze z Joachimem Johanssonem. W zestawieniu deblistów najwyżej był na pozycji nr 19. (31 grudnia 1999).
Sezony 2000–2002 W 2000 roku, kiedy miał 19 lat, rozpoczął karierę zawodową. Pod koniec marca zadebiutował w turnieju ATP Masters Series, na kortach w Miami. W I rundzie pokonał Galo Blanca wygrywając tym samym swój pierwszy mecz jako profesjonalista. W dalszej fazie został pokonany przez Tommy’ego Haasa. Pod koniec czerwca Fish odniósł swój pierwszy turniejowy triumf ITF Men's Circuit w Lachine (F3), gdzie wygrał w finale z Argentyńczykiem Nicolasem Todero. W następnym miesiącu Amerykanin awansował do ćwierćfinału zawodów ATP World Tour na trawiastych kortach w Newport. Po drodze wyeliminował Cristiana Carattiego oraz Chrisa Woodruffa; przegrał z Wayne’em Arthursem. Pod koniec sierpnia miał miejsce debiut Fisha w turniejach wielkoszlemowych, na US Open – przegrał w I rundzie z Janem-Michaelem Gambillem 7:5, 7:5, 4:6, 3:6, 2:6.
Kolejny ćwierćfinał rozgrywek ATP World Tour Fish zanotował w marcu 2001 roku podczas turnieju w Scottsdale. Amerykanin pokonał Juana Ignacio Chelę oraz będącego wówczas na 9. miejscu w rankingu Thomasa Enqvista. Spotkanie o dalszą fazę przegrał z Magnusem Normanem. Jesienią Amerykanin osiągnął finał zawodów ATP Challenger Tour (imprezy wyższej rangą niż ITF Men's Circuit, a niższą niż turniej ATP World Tour) w Kerrville. Mecz o tytuł przegrał jednak z Alexem Kimem.
Dnia 29 kwietnia 2002 roku Fish odniósł swoje premierowe zwycięstwo w turnieju ATP World Tour w grze podwójnej, na ziemnych kortach w Houston. Razem z Andym Roddickiem wygrali w finale wynikiem 6:4, 6:4 nad parą Jan-Michael Gambill–Graydon Oliver. W lipcu Fish dotarł do ćwierćfinału singlowych zawodów ATP World Tour w Newport, po wcześniejszym wyeliminowaniu Yves’a Allegro i Juliana Knowle, jednak w dalszej fazie nie sprostał Michaëlowi Llodrze. Miesiąc później zwyciężył w imprezie kategorii ATP Challenger Tour w Bronx, wygrywając w finale z Dienisem Gołowanowem. W tym samym miesiącu Amerykanin doszedł również do kolejnego ćwierćfinału z cyklu ATP World Tour, w Long Island, gdzie przegrał z Juanem Ignacio Chelą. W październiku Fish odniósł swój drugi triumf ATP Challenger Tour, na twardych kortach w San Antonio oraz awansował do dwóch finałów, w Tyler i Knoxville. 26 sierpnia 2002 roku Fish po raz pierwszy został sklasyfikowany w czołowej setce rankingu gry pojedynczej – na 94. miejscu.
Sezon 2003 Sezon 2003 Fish zaczął od awansu do ćwierćfinału w Sydney, po wcześniejszym wyeliminowaniu m.in. Carlosa Moyi, tenisisty zajmującego wówczas 5. miejsce w światowym rankingu. Pojedynek o półfinał zawodów rozegrał z Rainerem Schüttlerem, z którym jednak przegrał. Podczas wielkoszlemowego Australian Open Amerykanin doszedł do III rundy. Pokonał Joachima Johanssona oraz ponownie Carlosa Moyę, a w meczu o 1/8 finału nie sprostał Wayne’owi Ferreirze. W połowie lutego Fish dotarł do ćwierćfinału w Memphis, przegrywając z Vince’em Spadeą, natomiast w marcu osiągnął pierwszy finał w singlu, podczas rozgrywek w Delray Beach. Wyeliminował po drodze Andy’ego Roddicka (nr 6. wówczas w rankingu) oraz Marcela Ríosa, zawodnika, który był w przeszłości liderem w klasyfikacji singlistów. Finałowy mecz przegrał jednak 0:6, 6:7(5) ze swoim rodakiem Janem-Michaelem Gambillem.
Na kortach ziemnych, pod koniec kwietnia, Fish uzyskał ćwierćfinał w Houston, przegrywając z Austriakiem Jürgenem Melzerem. Tego roku Amerykanin zadebiutował w Rolandzie Garros, odpadając jednak w I rundzie po porażce z Larsem Burgsmüllerem.
Drugi finał w sezonie Fish rozegrał w Nottingham, na nawierzchni trawiastej, eliminując po drodze m.in. w półfinale Jonasa Björkmana. Rundę finałową przegrał z Gregiem Rusedskim. Podczas Wimbledonu w I rundzie Fish pokonał Gastóna Gaudio, a następnie Gambilla. W spotkaniu o IV fazę zawodów uległ późniejszemu mistrzowi Rogerowi Federerowi.
Podczas US Open Series Fish pod koniec lipca awansował do ćwierćfinału w Waszyngtonie, po wcześniejszej wygranej nad Jewgienijem Kafielnikowem. Pojedynek o półfinał imprezy przegrał z Roddickiem. W połowie sierpnia Amerykanin osiągnął finał turnieju ATP Masters Series w Cincinnati, eliminując wcześniej m.in. Davida Nalbandiana, Rainera Schüttlera, jednak w finałowym meczu ponownie poniósł porażkę 6:4, 6:7(3), 6:7(4) z Andym Roddickiem. Wielkoszlemowy US Open Fish zakończył na II rundzie po porażce z Karolem Kučerą. Swój pierwszy triumf w grze pojedynczej odniósł w październiku w halowym turnieju w Sztokholmie, wygrywając w finale z Robinem Söderlingiem 7:5, 3:6, 7:6(4).
Sezon zakończył na 20. pozycji w światowym rankingu.
Sezon 2004 thumb|Mardy Fish wykonujący serwis podczas turnieju w San José Rozgrywki Australian Open Fish zakończył już w I fazie po porażce z Ivo Karloviciem. Na początku lutego doszedł do finału w San José, po wcześniejszej wygranej nad m.in. Andre Agassim. Spotkanie finałowe Fish rozegrał z Andym Roddickiem, z którym przegrał 6:7(13), 4:6. Również w grze podwójnej osiągnął finał. Wspólnie z Jamesem Blakiem pokonali w meczu o tytuł parę Rick Leach-Brian MacPhie 6:2, 7:5. Tego samego miesiąca, podczas rozgrywek singlowych w Memphis Fish uzyskał półfinał, przegrywając z Joachimem Johanssonem.
Trzecie turniejowe zwycięstwo w deblu Amerykanin odniósł w Houston na nawierzchni ziemnej. Wraz z Jamesem Blakiem wygrali w finale ponownie nad duetem Rick Leach-Brian MacPhie, rezultatem 6:3, 6:4. Później, na około okres dwóch miesięcy, Amerykanin musiał zrezygnować ze startów w rozgrywkach z powodu urazu biodra. Do gry powrócił w czerwcu na turniej w niemieckim Halle. Amerykanin awansował do finału po wygranej m.in. nad Rainerem Schüttlerem, jednak pojedynek finałowy przegrał z Rogerem Federerem, zdobywając zaledwie trzy gemy w całym pojedynku. W Wimbledonie odpadł już w II fazie z Thomasem Johanssonem.
W lipcu, na betonowych kortach w Los Angeles Fish dotarł do ćwierćfinału przegrywając z Francuzem Cyrilem Saulnierem. Tego roku odbyły się również igrzyska olimpijskie w Atenach, podczas których zdobył srebrny medal. Amerykanin pokonał po drodze m.in. Juana Carlosa Ferrero, tenisistę który był w przeszłości liderem rankingu singlowego, Michaiła Jużnego oraz Fernanda Gonzáleza. W meczu o złoto zmierzył się z Nicolásem Massú. Po blisko 2:40 godz. mecz zakończył się zwycięstwem Chilijczyka 6:3, 3:6, 2:6, 6:3, 6:4. Dwa tygodnie po igrzyskach odbył się wielkoszlemowy turniej US Open. W I rundzie Fish pokonał Davida Ferrera, jednak w następnej nie sprostał Michalowi Tabarze.
Rok 2004 ukończył na 37. pozycji w rankingu.
Sezony 2005–2006 – kontuzje i powrót do gry Sezon 2005 Amerykanin rozpoczął od turnieju w Sydney, gdzie odpadł w II rundzie. W Australian Open również osiągnął II fazę, eliminując wpierw w pięciu setach Juana Mónaco; przegrał z Gastónem Gaudio. Na początku maja, podczas treningu do turnieju w Rzymie, Fish doznał kontuzji prawego nadgarstka. Powrócił na turniej im. Rolanda Garrosa, gdzie został pokonany przez Xaviera Malisse'a. Uraz jednak się odnowił i w czerwcu Fish przeszedł operację. Na korty wrócił w połowie lipca w Indianapolis, przegrywając w III rundzie z George’em Bastlem. Wielkoszlemowy US Open Amerykanin zakończył już w I fazie, gdzie uległ Ivo Karloviciowi. Był to zarazem ostatni w sezonie turniej w którym Fish wziął udział, gdyż 15 września przeszedł drugą operację nadgarstka. W całym sezonie rozegrał jedynie 17 meczów, a ukończył go na 225. miejscu.
Pierwszym turniejem Amerykanina w 2006 roku były rozgrywki w Delray Beach, które odbyły się w styczniu. Fish przegrał jednak w I rundzie z Simonem Greulem. Pod koniec lutego doszedł do finału debla w Memphis. W pojedynku o mistrzostwo wraz z Jamesem Blakiem nie sprostali parze Chris Haggard-Ivo Karlović, przegrywając 6:0, 5:7, 5-10. Na początku kwietnia Fish zwyciężył w turnieju ATP Challenger Tour w Tallahassee, gdzie w finale pokonał Zacka Fleishmana. Dnia 10 kwietnia Amerykanin wygrał drugi singlowy turniej rangi ATP World Tour w swojej karierze, podczas rywalizacji w Houston, eliminując m.in. Tommy’ego Haasa, a w finale wynikiem 3:6, 6:4, 6:3 Jürgena Melzera. thumb|left|Fish podczas Australian Open, 2007 W ramach przygotowań do Wimbledonu, w czerwcu Fish zagrał w zawodach ATP Challenger Tour w Surbiton na nawierzchni trawiastej, które zakończył się jego zwycięstwem. W samym Wimbledonie doszedł do III rundy, po pokonaniu Robby’ego Ginepriego i Mella Van Gemerdena. Spotkanie o IV fazę poddał Gruzinowi Irakliemu Labadze, przy stanie 6:2 dla rywala, z powodu zatrucia pokarmowego. W Newport doszedł do ćwierćfinału, gdzie nie sprostał Markowi Philippoussisowi.
W lipcu odbył się turniej Legg Mason Tennis Classic w Waszyngtonie, który Fish zakończył na ćwierćfinale po przegranej z Andym Murrayem, natomiast podczas US Open doszedł do II rundy. W I fazie wygrał najpierw z Simonem Greulem, a w kolejnej pokonał go Novak Đoković. Do końca roku Fish osiągnął jeden ćwierćfinał, w halowym turnieju w Metzu, gdzie tym razem musiał uznać wyższość Jürgena Melzera.
Sezon 2006 zakończył na 47. pozycji.
Sezon 2007