Andrzej Poniatowski herbu Ciołek (ur. 28 września 1734 w GdańskuStefan Galuba, Stanisław Poniatowski - ojciec, „Kronika Ziemi Trzcianeckiej”, nr 2/1996, Muzeum im. Wiktora Stachowiaka w Trzciance, Trzcianka, 1996, s. 26, zm. 3 marcaEmanuel Rostworowski, „Poniatowski Andrzej”, w: Polski Słownik Biograficzny, XXVII, Wrocław 1983, s. 412. 1773 w Wiedniu) – książę, syn Stanisława Poniatowskiego i Konstancji Czartoryskiej. Brat króla polskiego – Stanisława Augusta.
Po uzyskaniu tytułu książęcego używał herbu Poniatowski I.
Rodzina 3 maja 1761 poślubił córkę , hrabiankę Kinsky von Weichnitz und Tettau (1736-1806) z którą miał dwójkę dzieci: Maria Teresa zam. Tyszkiewiczowa (1760-1834) Józef Antoni Poniatowski, generał polski, marszałek Francji
Życiorys Od młodości oficer armii austriackiej, zasłużył się podczas wojny siedmioletniej, był inspektorem piechoty. Podkomorzy (szambelan) dworu austriackiego od 1758 rokuJerzy Sewer Dunin-Borkowski, Polacy, dygnitarzami Austrii. T. I Podkomorzowie i paziowie (1750-1890), Lwów 1890, s. 12.. Był wolnomularzemMarta Męclewska, Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, Zamek Królewski, Warszawa 2008, s. 207..
W służbie wojskowej uzyskał stopień generała artylerii (niem. Feldzeugmeister). W 1764 wrócił do kraju; popierał kandydaturę Stanisława Augusta, którego usiłował po elekcji zbliżyć do Austrii.
W roku 1765 posłował do Wiednia; wówczas od cesarza uzyskał godność księcia czeskiego. Jako austriacki oficer nie mógł być formalnym reprezentantem RP w Wiedniu, lecz król Stanisław August uprosił kanclerza Kaunitza, by traktował jego brata jako nieformalnego posła. Książę Andrzej podszedł bardzo ofiarnie do tego nowego zadania, w wykonywaniu którego pomagali mu przychylni Polsce sardyński poseł w Wiedniu Lodovico Canale i brytyjski wysłannik David Murray, 2. hrabia Mansfield.
Jako zarządca dóbr królewskich pod koniec XVIII wieku wzniósł on w miejscowości Krasna leżącej w zagłębiu staropolskim wielki piec do wytapiania żelaza.
Odznaczenia Order Orła Białego (1766)Marta Męclewska (opr.): Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008. Zamek Królewski w Warszawie: 2008, s. 207 Order Świętego Stanisława (1765)Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Świętego Stanisława, Warszawa 2006, s. 178. Order Świętego Michała (Francja) Kawaler Orderu Marii Teresy (1757, Austria) Komandor Orderu Marii Teresy (1758, Austria)Kayserlicher Und Königlicher Wie auch Ertz-Hertzoglicher Und Dero Residentz-Stadt Wien Staats- und Stands- Calender. Wiedeń, 1767, s. 492
Przypisy
Bibliografia
Emanuel Rostworowski, „Poniatowski Andrzej”, w: Polski Słownik Biograficzny, XXVII, Wrocław 1983, s. 412-420. Henryk P. Kosk, Polscy generałowie w służbie obcej, Polska Zbrojna. Andrzej ks. Poniatowski h. Ciołek, Potomkowie Sejmu Wielkiego, Serwis genealogiczny pod patronatem Stowarzyszenia Potomków Sejmu Wielkiego. Historia Dyplomacji Polskiej – tom II 1572-1795, PWN Warszawa 1981, s. 548.
Kategoria:Generałowie Arcyksięstwa Austriackiego Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Dyplomaci I Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Marii Teresy Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Michała Kategoria:Polacy – wojskowi armii austriackiej (Święte Cesarstwo Rzymskie) Kategoria:Polscy wolnomularze (I Rzeczpospolita) Andrzej Poniatowski Kategoria:Posłowie I Rzeczypospolitej w Świętym Cesarstwie Rzymskim Kategoria:Szambelanowie austriaccy Kategoria:Urodzeni w 1734 Kategoria:Zmarli w 1773