Wincenty Potocki herbu Pilawa (ur. 1740Wincenty Potocki z Podhajec h. Pilawa (Srebrna) (ID: dw.14061) lub 1753Spis ważniejszych miejscowości w powiecie starokonstantynowskim na Wołyniu. Stary Konstantynów, 1910, s. 86., zm. 1825Szczygielski, s. 227 lub 14 stycznia 1826) – podkomorzy nadworny koronny w latach (1773–1794), generał-lejtnant wojsk koronnych od 1773 roku, szef regimentu gwardii koronnej, starosta lubelski w latach 1774–1785Urzędnicy centralni i nadworni Polski XIV-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Krzysztof Chłapowski, Stefan Ciara, Łukasz Kądziela, Tomasz Nowakowski, Edward Opaliński, Grażyna Rutkowska, Teresa Zielińska. Kórnik 1992, s. 196., kolekcjoner sztuki. w 1784 zabiegał o tytuł księcia Świętego Cesarstwa RzymskiegoMichał Baliński, Tymoteusz Lipiński: Brody. W: Starożytna Polska pod względem historycznym, geograficznym, i statystycznym. T. 2. Cz. 2. Warszawa, 1845, s. 598., ale nie spełnił wymagań cesarskich i ostatecznie tytułu nie otrzymałZob. S. Górzyński, Arystokracja polska w Galicji, Warszawa 2009, s. 301. a nie nie przyjął.
Życiorys Syn Stanisława i Heleny Zamoyskiej, brat Józefa, ojciec Franciszka.
W latach 1773–1793 był szefem koronnego regimentu Gwardii Konnej.
Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 rokuVolumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 528..
Pan na Brodach i Księstwie Zbaraskim. Cesarz Józef II ofiarował mu w roku 1784 tytuł książęcy, pod warunkiem założenia ordynacji. Potocki warunku tego nie dopełnił i tytuł nie uzyskał sankcji prawnej. W 1785 został wybrany wielkim mistrzem masońskim Galicji. Był trzykrotnie żonaty: Pierwsza jego żona: Urszula Mniszchowa z Zamoyskich, była córką Jana Jakuba Zamoyskiego. Związek zakończony rozwodem w 1781; Z drugą żoną: Anną Mycielską rozwiódł się w 1792; Trzecia jego żona: Helena Apolonia Massalska, córka Józefa Adriana Massalskiego.
Poseł na Sejm 1776 roku z województwa lubelskiegoSeries Senatorow y Posłow Na Seym Ordynaryiny Warszawski 1776. Roku : Z wyrazeniem Ich Rezydencyi gdzie ktory stoi / zbiorem Seb. Kaź. Jabłońskiego, 1776, [b.n.s]..
W 1773 roku odznaczony Orderem Orła Białego i Orderem Świętego Stanisława, po 1796 roku był kawalerem maltańskimKawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 213..
Zobacz też Potoccy herbu Pilawa
Przypisy
Bibliografia Wacław Szczygielski: Potocki Wincenty h. Pilawa (zm. 1825). W: Polski Słownik Biograficzny. T. XXVIII/1, zeszyt 116. Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk – Łódź, 1984, s. 227–229. Agnieszka Woźniak-Wieczorek. Hrabia Wincenty Potocki herbu Pilawa (zm. 1825) – opiekun nauk i kunsztów.
Linki zewnętrzne GENEALOGY.EU.
Kategoria:Członkowie dworu Stanisława Augusta Poniatowskiego Kategoria:Członkowie konfederacji Andrzeja Mokronowskiego 1776 Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Generałowie lejtnanci armii koronnej Kategoria:Polscy kawalerowie maltańscy Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy wolnomularze Kategoria:Podkomorzowie nadworni koronni Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1776 Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo lubelskie) Wincenty Kategoria:Starostowie lubelscy Kategoria:Urodzeni w 1740 Kategoria:Zmarli w 1825