Holcombe Ward (ur. 23 listopada 1878 w Nowym Jorku, zm. 23 stycznia 1967 w Red Bank) – amerykański tenisista, działacz sportowy.
W 1904 roku Ward wygrał mistrzostwa USA (obecnie US Open) w grze pojedynczej, po pokonaniu w finale challenge round Williama Clothiera. Rok później nie obronił tytułu ponosząc porażkę w finale challenge round z Bealsem Wrightem.
Sześciokrotnie Ward zwyciężył w mistrzostwach USA w grze podwójnej, w latach 1899–1901 i 1904–1906. Pierwsze trzy mistrzostwa wywalczył w parze z Dwightem Davisem, a kolejne z Bealsem Wrightem. Dodatkowo razem z Davisem dwukrotnie przegrywał finał challenge round, w 1898 i 1902 roku. W 1901 roku para Davis–Ward osiągnęła finał Wimbledonu.
W 1900 roku Ward uczestniczył w pierwszej, ufundowanej przez Dwighta Davisa, edycji o Pucharu Davisa i miał wkład w zwycięstwie nad Wielką Brytanią 3:0. Występował w amerykańskiej reprezentacji także w 1902, 1905 i 1906 roku.
W 1904 roku był liderem rankingu amerykańskich tenisistów.
W latach 1937–1947 był prezydentem Amerykańskiego Stowarzyszenia Tenisa.
W 1956 roku został przyjęty do międzynarodowej tenisowej galerii sławy.
Finały w turniejach wielkoszlemowych Gra pojedyncza (1–1)
Gra podwójna (6–3)
Bibliografia
Profil na stronie International Tennis Hall of Fame
Kategoria:Amerykańscy tenisiści Kategoria:Amerykańscy działacze sportowi Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1967 Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku