Klawiatura programisty – określenie układu klawiatury QWERTY umożliwiającego wprowadzanie znaków charakterystycznych dla danego języka.
Polski Litery z polskimi znakami diakrytycznymi (ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ż, ź) uzyskuje się poprzez równoczesne wciśnięcie prawego klawisza (lub ) i łacińskiej litery, z której wywodzi się dodatkowy polski znak, np. „ę” uzyskuje się kombinacją klawiszy i . Wyjątkiem jest litera „ź”, którą uzyskuje się poprzez wciśnięcie równocześnie klawiszy oraz .
W systemie operacyjnym firmy Apple litery „ź” i „ż” były zamienione miejscami, czyli + dawało „ź”, a + – „ż”. W wersji Mac OS X 10.5 (Leopard) sterownik klawiatury został zmieniony i litery ź oraz ż uzyskuje się tak jak w innych systemach operacyjnych.
Jest to obecnie najczęściej używany układ klawiatury w Polsce – mimo jego nieprzystosowania do profesjonalnego wpisywania danych tekstowych w języku polskim. Podstawowym punktem krytyki jest to, że pisanie metodą bezwzrokową jest znacznie trudniejsze, a co za tym idzie mniej wydajne niż w układzie maszynistki. Argumenty o jego uniwersalności też nie są do końca trafne; poza Polską i USA układ amerykański jest rzadko używany w krajach rozwiniętych, układ ten jest sprzeczny z międzynarodową normą ISO-3243-1975, na podstawie której powstało większość europejskich układów, wobec tego również brakuje przewidywanego przez tę normę klawisza OEM 102 obok lewego klawisza Shift, nie są też dostępne martwe klawisze dla znaków diakrytycznych spoza języka polskiego w odróżnieniu od układów z innych krajów, co znacząco utrudnia pisanie na innych układach klawiatury, a także w obcych językach, np. niemieckim, francuskimhttps://cdn.standards.iteh.ai/samples/8455/623212827ea74e04b250afef6939c266/ISO-3243-1975.pdf.
Według normy PN-I-06000:1997 układ programisty powinien dodatkowo zawierać: pod kropkę (martwy znak), pod kreskę (martwy znak), pod ogonek (martwy znak), a pod symbol µPN-I-06000:1997 Wyposażenie biurowe – Maszyny do pisania i do przetwarzania tekstów – Układy znaków na klawiaturach alfanumerycznych..
Czeski Litery z czeskimi znakami diakrytycznymi (á, č, ě, é, í, ř, š, ů, ú, ý, ž) uzyskuje się poprzez równoczesne wciśnięcie prawego klawisza (lub ) i odpowiednich klawiszy takich jak: 8, 4, 2, 0, 9, 5, 3, ;, [, 7, 6, co odpowiada ich położeniu na czeskim układzie QWERTZ.
Rumuński Litery z rumuńskimi znakami diakrytycznymi (â, ț, î, ă, ș) uzyskuje się poprzez równoczesne wciśnięcie prawego klawisza (lub ) i łacińskiej litery, z której wywodzi się dodatkowy rumuński znak (literę â uzyskuje się przez wciśnięcie prawego + lub +).
Łotewski Łotewski układ klawiatury QWERTY umożliwia pozyskanie liter charakterystycznych dla języka łotewskiego poprzez wciśnięcie oraz odpowiedniej litery bez znaku diakrytycznego.
Przypisy
Programisty