thumb|left|Marzec, ilustracja z Brewiarza Grimaniego, ok. 1510
Pod koniec miesiąca następuje na półkuli północnej równonoc wiosenna, a na południowej równonoc jesienna. Meteorologicznie jest to w Polsce miesiąc wiosenny.
Etymologia Obecna polska nazwa pochodzi — prawdopodobnie za średnio-wysoko-niemieckim pośrednictwem: marz — od łacińskiej nazwy tego miesiąca — Martius, tj. miesiąc Marsa.
Staropolska nazwa tego miesiąca to brzezień — pochodząca od brzóz, które zaczynają odżywać po zimie, co dawniej oznaczało także początek zbiorów oskoły, tj. soku brzozowego. Inna nazwa, obecnie niespotykana, to kazidroga — od słowa kazić, tj. niszczyć, psuć.
Łacińska nazwa stanowi źródłosłów nazw tego miesiąca dla większości europejskich języków z wyjątkiem części języków słowiańskich: białoruskiego — od soku brzóz, chorwackiego — od łżeć, w odniesieniu do zmiennej pogody (por. staropolską nazwę kwietnia – łżykwiat), czeskiego i ukraińskiego — odpowiednio i — o tym samym pochodzeniu co staropolska nazwa, kaszubskiego – dosłownie strumiennik; a także litewskiego () i północnych języków ugrofińskich.
Zobacz też
Idy marcowe, pole marcowe, rewolucja marcowa, konstytucja marcowa, marzec 1968, Marcowe migdały (film) przysłowia o marcu świąteczne dni ruchome
Przypisy