Aleksander Kopeć (ur. 12 października 1932 w Wąsowiczówce na Podolu, zm. 28 listopada 2015 w Legnicy) – polski polityk i inżynier mechanik, działacz społeczny. Reprezentant Polski w koszykówce, wiceprezes Rady Ministrów (1980–1981) i minister przemysłu maszynowego (1975–1980).
Życiorys Syn Władysława i Anieli.
Działalność zawodowa W 1957 ukończył studia na Politechnice Wrocławskiej, w latach 1957–1962 pracował w Świdnickich Zakładach Urządzeń Przemysłowych, w latach 1962–1967 w Fabryce Wagonów w Świdnicy (był głównym inżynierem i dyrektorem), w latach 1967–1970 pełnił funkcję dyrektora Dolnośląskich Zakładach Wytwórczych Maszyn Elektrycznych „Dolmel” we Wrocławiu. W 1978 obronił pracę doktorską z ekonomii.
Działalność polityczna Od lutego 1970 do października 1975 był podsekretarzem w Ministerstwie Przemysłu Maszynowego, w tym od grudnia 1973 jako I zastępca ministra. Od 23 października 1975 do 24 sierpnia 1980 był ministrem tegoż resortu w rządzie Piotra Jaroszewicza i Edwarda Babiucha oraz w rządzie Edwarda Babiucha. Następnie, do 12 lutego 1981 był wicepremierem, gdy rządem przewodniczył Józef Pińkowski. 3 września 1980 w imieniu rządu podpisał porozumienia jastrzębskie z Międzyzakładowym Komitetem Strajkowym w Jastrzębiu-Zdroju. Od grudnia 1982 do sierpnia 1985 był członkiem Rady Społeczno-Gospodarczej przy Sejmie PRL.
Od 1953 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, od grudnia 1975 do lutego 1980 był zastępcą członka, od lutego 1980 do lipca 1981 członkiem Komitetu Centralnego PZPR.
W latach 1976–1984 był prezesem Zarządu Głównego Naczelnej Organizacji Technicznej. W 1983 wybrany w skład Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.
W latach 1975–1977 oraz 1987–1990 był prezesem Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich.
Pochowany w Niedźwiedzicach koło Chojnowa.
Kariera sportowa W młodości trenował koszykówkę, od 1952 był zawodnikiem drużyny seniorów Gwardii Wrocław, z którą w 1956 awansował do I ligiGwardia Wrocław 1945-1980, b.m. i d.w., s. 59–60.Sylwetka na stronie plkhistory.ugu.pl.. W 1956 wystąpił w dwóch spotkaniach reprezentacji PolskiWrocław – 1963. Program XIII Mistrzostw Europy w koszykówce mężczyzn, s. 35.
Odznaczenia Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski i Orderem Sztandaru Pracy I i II Klasy„Dziennik Popularny”, nr 182 (9650), 25 sierpnia 1980, s. 3..
Publikacje książkowe Rola resortu we wdrażaniu metod kompleksowego oddziaływania na jakość, 1973 Konferencja nt. Postęp naukowo-techniczny jako podstawowy czynnik rozwoju przemysłu. Warszawa, 3–4 stycznia 1980, 1980 Referat generalny-programowy Prezesa NOT [XXVIII Kongres Techników Polskich, Łódź, 8–10 października 1982 r.], 1982 Postęp techniczny w przemyśle polskim. Fakty i mity, 1987 Jak zostać prominentem, 1988 Stracone szanse... Relacje z wirażu, 1991 Kto zdradził?..., 1995 Stan wojenny i co dalej?, 1997 Pułapka historii..., 1998 Gorączka demokracji, 1999 Jak obalano socjalizm, 1999
Przypisy
Bibliografia Kto jest kim w Polsce. Edycja 1, wyd. Interpress, Warszawa 1984, s. 423 Michał Czajka, Marcin Kamler, Witold Sienkiewicz, Leksykon historii Polski, „Wiedza Powszechna”, Warszawa 1995 Tadeusz Mołdawa Ludzie władzy 1944-1991, wyd. Warszawa 1991, s. 375
Linki zewnętrzne
Kategoria:Członkowie Komitetu Centralnego PZPR Kategoria:Działacze Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej Kategoria:Ministrowie PRL Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Polscy autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Reprezentanci Polski w koszykówce mężczyzn Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Wiceministrowie i urzędnicy PRL Kategoria:Wicepremierzy PRL Kategoria:Zmarli w 2015 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie