Harmotom – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od gr. harmos = szew i temnein (tome) = kroić, ciąć i nawiązuje do częstych zbliźniaczeń tego minerału. Znany jest od 1801 r.
Właściwości
Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym, tabliczkowym, listewkowym. Przeważnie tworzy kryształy zbliźniaczone przyjmujące postać podobną powierzchownie do cech układu rombowego, tetragonalnego i regularnego lub mające charakter krzyżowy – utworzone z czterech przerastających się kryształów. Występuje w skupieniach sferolitycznych. Jest kruchy i przezroczysty, często zawiera potas. Przy użyciu prostych metod nie da się odróżnić harmotomu od phillipsytu (phillipsyt nie występuje tylko w złożach kruszcowych).
Występowanie
Spotykany jest w pęcherzach pogazowych, pustkach skał wulkanicznych, w hydrotermalnych żyłach kruszcowych, w żwirach. W druzach zasadowych skał wylewnych. Współwystępuje ze stilbitem, heulandytem, brewsterytem, barytem.
Miejsca występowania: Niemcy, Czechy, Norwegia, Szkocja, Kanada, USA.
W Polsce został stwierdzony na Dolnym Śląsku i w melafirch migdałowcowych w Kotlinie Kłodzkiej.
Zastosowanie ma znaczenie naukowe, poszukiwany i ceniony kamień kolekcjonerski.
Zobacz też zeolit, krzemiany.
Bibliografia J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005 R. Hochleitner: Minerały i kryształy, „Muza S.A.” 1994 r. W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma - Press” 2003 r. J. Bauer: Przewodnik Skały i minerały, Wyd. Multico 1997 r.
Linki zewnętrzne Harmotom na stronie Webmineral
Kategoria:Krzemiany (minerały) Kategoria:Zeolity Kategoria:Bar (pierwiastek)