thumb|Brytyjski plakat propagandowy z II wojny światowej ukazujący żołnierzy oraz flagi państw i wybranych terytoriów Wspólnoty Brytyjskiej (z lewej) oraz wybranych państw alianckich (z prawej) z hasłem Wspólnota Brytyjska oraz jej sojusznicy zniszczą nazistowską tyranię. thumb|Mapa świata z uczestnikami II wojny światowej. Aliantów zaznaczono kolorem zielonym (jasnozielonym państwa, które dołączyły po ataku na Pearl Harbor), państwa Osi niebieskim, zaś neutralne szarym. Zielone kropki oznaczają kraje, które przeszły na stronę aliantów, a jasnoniebieskie kraje, które były pod okupacją państw Osi thumb|„Wielka trójka”: Józef Stalin, Franklin Delano Roosevelt oraz Winston Churchill podczas konferencji w Teheranie w 1943 roku thumb|Alianccy przywódcy wojny na Pacyfiku: Czang Kaj-szek, Roosevelt i Churchill w Kairze, 25 listopada 1943 roku thumb|Flagi aliantów zawieszone na Łuku Triumfalnym z okazji wyzwolenia Paryża w sierpniu 1944 Alianci, od 1 stycznia 1942 nazywani także Narodami Zjednoczonymi – państwa, które wspólnie przeciwstawiły się blokowi państw Osi w czasie II wojny światowej.

Na początku wojny alianci składali się tylko z Polski, Francji, Wielkiej Brytanii i dominiów brytyjskich (Australia, Nowa Zelandia, Nowa Fundlandia, Kanada i Związek Południowej Afryki), lecz wraz z eskalacją konfliktu do sojuszu dołączyły państwa posiadające terytoria na niemal wszystkich kontynentach. Sojusz został sformalizowany w Deklaracji Narodów Zjednoczonych z 1 stycznia 1942. Jednak nazwa „Narody Zjednoczone” była rzadko używana podczas wojny. Przywódcy tzw. „wielkiej trójki” – Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych i Związku Radzieckiego – koordynowali i kontrolowali działania sojuszu. Stosunki między Wielką Brytanią a Stanami Zjednoczonymi (Alianci zachodni) były szczególnie bliskie.

Daty przyłączenia się poszczególnych państw do koalicji W czasie inwazji na Polskę Od 1939 roku II Rzeczpospolita, a także Polskie Państwo Podziemne, od 1944 roku równolegle Rzeczpospolita Polska: 1939, 1 września : 1939, 3 września, włączając:

inne kolonie brytyjskie W latach 1939–1940 III Republika Francuska, w latach 1940–1944 Wolna Francja, równolegle w latach 1943–1944 Francuski Komitet Wyzwolenia Narodowego, od 1944 do końca wojny roku Rząd Tymczasowy Republiki Francuskiej, równolegle w latach 1940–1944 istniało kolaborujące z Osią Państwo Francuskie: 1939, 3 września, włączając kolonie francuskie : 1939, 3 września : 1939, 3 września : 1939, 3 września : 1939, 3 września : 1939, 4 września : 1939, 6 września : 1939, 10 września

Po zakończeniu dziwnej wojny : 1940, 9 kwietnia : 1940, 9 kwietnia (od 1942 roku istniał również rząd kolaboracyjny) : 1940, 10 maja, włączając:

: 1940, 10 maja : 1940, 10 maja, włączając:

: 1940, 13 września : 1940, 28 października (od 1941 roku istniał również rząd kolaboracyjny) : 1941, 6 kwietnia (przez 2 dni - 25/26 marca także formalnie członek Osi, od 1941 roku pod okupacją Osi i podzielona na liczne państwaSerbia Nedicia, Niepodległe Państwo Chorwackie, Niezależne Państwo Czarnogórskie, Słowenia wcielona do III Rzeszy, Baczka do Węgier, Macedonia do Bułgarii, Kosowo do Albanii, Banat pod okupacją niemiecką)

Po ataku Niemiec na ZSRR : 1941, 22 czerwca : 1941, 25 czerwca (anektowana przez ZSRR w 1944 roku) : 1941, 9 sierpnia

Po ataku na Pearl Harbor : 1941, 7 grudnia : 1941, 8 grudnia, włączając:

inne terytoria nieinkorporowane : 1941, 8 grudnia : 1941, 8 grudnia : 1941, 8 grudnia : 1941, 8 grudnia : 1941, 8 grudnia : 1941, 8 grudnia : 1941, 9 grudnia (w stanie wojny z Japonią od 1937 roku, kolaboracyjny rząd nankiński po stronie Osi) Kuomintang Komunistyczna Partia Chin : 1941, 9 grudnia : 1941, 9 grudnia

Po podpisaniu Deklaracji Narodów Zjednoczonych : 1942, 12 lutego : 1942, 22 maja : 1942, 22 sierpnia : 1942, 14 grudnia (okupowana przez Włochy od 1936 roku) : 1943, 17 stycznia (okupowany przez aliantów w 1941 roku wskutek inwazji brytyjskiej) : 1943, 7 kwietnia : 1943, 9 września (okupowany przez aliantów w 1941 roku wskutek inwazji radziecko-brytyjskiej) : 1943, 13 października (formalnie także członek Osi, północna część pod okupacją niemiecką) : 1943, 26 listopada : 1944, 27 stycznia

Po lądowaniu w Normandii i postępach ofensywy radzieckiej : 1944, 25 sierpnia (formalnie także członek Osi) : 1944, 9 września (formalnie także członek Osi) : 1944, 21 września : 1944, 26 października (formalnie pod okupacją Osi: w latach 1939–1943 włoską, od 1943 roku niemiecką) : 1945, 20 stycznia (formalnie także członek Osi, od 1944 roku pod okupacją niemiecką) Bahawalpur: 1945, 2 lutego : 1945, 2 lutego : 1945, 7 lutego : 1945, 15 lutego : 1945, 15 lutego : 1945, 23 lutego Syria: 1945, 26 lutego : 1945, 27 lutego : 1945, 1 marca : 1945, 4 marca (formalnie współwalczyła z państwami Osi, jak również z aliantami w czasie wojny lapońskiej) : 1945, 27 marca : 1945, 11 kwietnia

Historia Chiny W 1920 roku Rosja Radziecka pomogła rządowi Kuomintangu przeorganizować partię, przynajmniej powierzchownie, według modelu leninizmu. Po zjednoczeniu Chin Czang Kaj-szek oczyścił jednak partię z lewicowców, a następnie odmówił połączenia się z Komunistyczną Partią Chin, by razem walczyć przeciwko Japończykom. Tak pozostało nawet po incydencie mukdeńskim, po którym to Japonia ustanowiła reżim marionetkowy w Mandżurii po wkroczeniu sił w 1931 roku. Skierowana przeciwko KPCh kampania Czang Kaj-szeka rozgrywała się w tym samym czasie, co liczne potyczki graniczne z Japonią. W tym okresie Chiny nieustannie traciły terytoria na rzecz Japonii. Na początku 1930 III Rzesza i Republika Chińska były bliskimi partnerami w sprawach wojskowych i przemysłowych. Niemcy w tym czasie dostarczyły państwu chińskiemu dosyć pokaźną liczbę broni. Podczas incydentu na moście Marco Polo, w lipcu 1937, Chiny i Japonia zostały uwikłane w wojnę na szeroką skalę, która trwała do 1945 roku. Początkowo Niemcy potępiały japońskie zbrodnie wojenne w Chinach, między innymi masakrę nankińską w 1937, potem jednak uznały, że Japonia będzie dobrym sojusznikiem w walce przeciw Związkowi Radzieckiemu, i przez to współpraca z Chinami została przerwana w maju 1938. Związek Radziecki, chcąc, aby Chiny pozostały w walce przeciwko Japonii, przekazywał pomoc militarną do 1941 roku, do chwili podpisania z Japonią paktu o neutralności, by przygotować się na wojnę przeciwko Niemcom.

Chociaż Chiny walczyły najdłużej ze wszystkich państw sprzymierzonych, to do koalicji oficjalnie dołączyły dopiero 7 grudnia, po ataku na Pearl Harbor. Czang Kaj-szek, przeczuwając zwycięstwo aliantów, poczekał do wejścia Stanów Zjednoczonych do wojny, a następnie wypowiedział wojnę Niemcom i państwom Osi. Pomoc aliantów była jednak niewielka, ponieważ droga łącząca Birmę z Chinami została zamknięta przez Japonię. Alianci ponosili serie porażek przeciw Japonii w tym teatrze działań. Koalicyjna pomoc nie docierała aż do wiosny 1945. Ponad 1,5 miliona japońskich żołnierzy walczyło w Chinach. Oddziały, które inaczej mogłyby zostać rozmieszczone, poddały się i zawarły oddzielny pokój z Chinami.

Formowanie się koalicji 1 września 1939 roku niemiecka inwazja na Polskę zapoczątkowała II wojnę światową. Zgodnie ze statutem westminsterskim (1931) dominia z Brytyjskiej Wspólnoty Narodów miały prawo do neutralności, niemniej jednak Australia, Nowa Zelandia i Nowa Fundlandia zaakceptowały i powtórzyły brytyjską deklarację. Nepal, inny niezależny członek Wspólnoty Narodów, wypowiedział wojnę Niemcom 4 września. Premier Związku Południowej Afryki, Barry Hertzog, odmówił wypowiedzenia wojny, prowadząc do upadku jego rządu koalicyjnego 6 września; nowy premier, Jan Smuts wypowiedział wojnę tego samego dnia. Kanada wypowiedziała wojnę Niemcom 10 września.

17 września 1939 ZSRR dokonał agresji na Polskę, a 30 listopada na Finlandię (wojna zimowa) – w obu przypadkach bez wymaganego prawem międzynarodowym wypowiedzenia wojny. W ciągu roku Sowieci dokonali aneksji państw bałtyckich (Litwa, Łotwa i Estonia) oraz części Rumunii – Besarabii. Niemiecko-sowiecki pakt został złamany przez agresję na Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 22 czerwca 1941 roku.

Stany Zjednoczone dołączyły do koalicji po ataku na Pearl Harbor, 7 grudnia 1941 roku. 1 stycznia 1942 roku powstała Deklaracja Narodów Zjednoczonych, pod którą podpisało się 26 państw (deklaracja ta stanowi podstawę dzisiejszej ONZ). Z niej wyłonili się tak zwani czterej policjanci, którymi byli Wielka Brytania, Stany Zjednoczone, ZSRR i Chiny. To oni przewodzili sojuszowi do końca wojny i to oni nadali kształt przyszłemu porządkowi światowemu po pokonaniu państw Osi.

Alianci w czasie wojny thumb|Czołowi politycy z pierwszych państw alianckich; Winston Churchill, Władysław Sikorski oraz Charles de Gaulle

Pierwsi alianci Pierwszymi aliantami były państwa, które wypowiedziały wojnę hitlerowskim Niemcom na początku września 1939 roku. Były to:

Te państwa były połączone siecią wspólnych paktów obronno-wojskowych podpisanych jeszcze przed wojną. Francusko-brytyjskie przymierza: Entente cordiale i Trójporozumienie podpisane zostały w 1904 oraz 1907 roku i były aktywne przez całą I wojnę światową. Francusko-polskie przymierze zostało podpisane w 1921 roku, z poprawkami w 1927 i 1939 roku. Polsko-brytyjski wspólny pakt obrony, podpisany w dniu 25 sierpnia 1939 roku, zawarł obietnice wzajemnej wojskowej pomocy w razie agresji Niemiec. Polska nigdy oficjalnie nie poddała się III Rzeszy. Polski rząd na uchodźstwie po 1939 roku kontynuował udział Polski w II wojnie światowej. Setki tysięcy żołnierzy polskiej armii dzielnie walczyło na froncie zachodnim, jak również w okupowanej Polsce (patrz: polski ruch oporu). Związek Radziecki, po zerwaniu stosunków dyplomatycznych z Rządem RP na uchodźstwie, w 1943 roku utworzył Ludowe Wojsko Polskie, wokół którego zbudowano powojenny rząd Polski.

Ponadto, brytyjskie, holenderskie i francuskie kolonie walczyły u boku macierzystych państw przez całą wojnę.

Polska Po agresji III Rzeszy, Słowacji i ZSRR we wrześniu 1939 roku i przejęciu całego terytorium II Rzeczypospolitej przez ZSRR, III Rzeszę, Słowację i Litwę, Polska nie skapitulowała wobec agresorów. Rząd RP na uchodźstwie po 1939 roku kontynuował walkę z wrogiem na wszystkich frontach siłami Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej w okupowanej Polsce. W okupowanym kraju funkcjonowało Polskie Państwo Podziemne – z własną administracją, sądownictwem i siłami zbrojnymi podporządkowane rządowi Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie, kontynuując ciągłość państwa polskiego. ZSRR, po odkryciu przez III Rzeszę w kwietniu 1943 roku grobów ofiar zbrodni katyńskiej, zerwał z nim stosunki dyplomatyczne i rozpoczął planowanie przejęcia władzy w Polsce po planowanym wkroczeniu Armii Czerwonej na jej terytorium. W tym celu utworzył takie organizacje jak Związek Patriotów Polskich, czy Ludowe Wojsko Polskie pod dowództwem Zygmunta Berlinga.

Francja Francja podczas II wojny światowej przeżywała wiele ważnych momentów: Dziwna wojna, 1939–1940, po francusku drôle de guerre, albo Sitzkrieg (siedząca wojna) w Niemczech. Bitwa o Francję, maj – czerwiec 1940, która spowodowała klęskę francuskiej armii, upadek III Republiki Francuskiej i utworzenie Francji Vichy, Okres francuskiego ruchu oporu i sił Wolnej Francji, od 1940 aż do czerwca 1944, czyli lądowania w Normandii i inwazji w sierpniu na południową Francję (operacja Dragon), które doprowadziły do wyzwolenia Paryża 25 sierpnia 1944 roku, a następnie całej Francji przez sojuszników. Utworzenie Rządu Tymczasowego Republiki Francuskiej i wojskowe działania prowadzące do reorganizacji francuskiej armii „B” w I armię francuską, a następnie wraz z sojusznikami doprowadzenie do kapitulacji III Rzeszy, 8 maja 1945 roku.

Wspólnota Brytyjska