Koksowanie węgla, wysokotemperaturowe odgazowanie węgla, piroliza (dawniej zwana suchą destylacją lub karbonizacją) węgla – proces polegający na ogrzewaniu węgla kamiennego w temperaturze 900–1200 °C, bez dostępu powietrza. Proces przeprowadza się w koksowniach na drobno zmielonych mieszankach węgli koksujących (posiadających zdolność spiekania). W czasie ogrzewania następuje zrywanie wiązań , i . Proces prowadzi się w ceramicznych komorach koksowniczych o wysokości 4– 5 metra, długości 12–15 metrów i szerokości 0,35–0,5 metra. Szereg komór poprzedzielanych ścianami grzewczymi tworzy piece koksownicze. Do ogrzewania przeponowego stosuje się gazy spalinowe.
Produkty Produkty koksowania węgla: koks (70–80%) gaz koksowniczy (12–18%) woda pogazowa (3–5%) smoła węglowa (2,5–4,5%) benzol (0,8–1,4%) amoniak (0,2–0,4%)
Rodzaje węgla wykorzystywane do koksowania węgiel gazowo-koksowy, typ 34 węgiel ortokoksowy, typ 35 węgiel metakoksowy, typ 36 węgiel semikoksowy, typ 37 węgiel chudy, typ 38 węgiel antracytowy, typ 41
Temperatury panujące w piecu temperatura kanałów grzewczych: 1300–1400 °C temperatura ściany: 1000–1050 °C temperatura centralnej części komory: 950 °C temperatura podsklepieniowej części komory: 750–850 °C
Przypisy
Kategoria:Przeróbka kopalin