Charles Stewart Henry Vane-Tempest-Stewart, 7. markiz Londonderry KG, MVO (ur. 13 maja 1878, zm. 10 lutego 1949 w Mount Stewart w hrabstwie Down w Irlandii Północnej) – arystokrata i polityk, działający zarówno w Wielkiej Brytanii i Irlandii, jedyny syn Charlesa Vane-Tempest-Stewarta, 6. markiza Londonderry, i lady Theresy Talbot, córki 19. hrabiego Shrewsbury. W latach 1884–1915 był tytułowany wicehrabią Castlereagh.
Początki kariery politycznej Wykształcenie odebrał w Eton College oraz w Royal Military Academy w Sandhurst. W 1906 r., pod wpływem rodziców, wystartował w wyborach do Izby Gmin z okręgu Maidstone. Wybory wygrał i przez następne 9 lat był członkiem niższej izby brytyjskiego parlamentu z ramienia Partii Konserwatywnej. W pracach parlamentarnych nie uczestniczył zbyt aktywnie, a w 1914 r. zaciągnął się do armii i walczył podczas I wojny światowej. W 1915 r. zmarł jego ojciec i Charles odziedziczył tytuł markiza Londonderry z prawem do zasiadania w Izbie Lordów.
Po wojnie Londonderry wszedł w skład administracji zamku dublińskiego jako doradca lorda namiestnika Irlandii. W 1919 r. wszedł w skład Rady Lotnictwa, zaś rok później został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Lotnictwa. Rozczarowany tym Londonderry wrócił do swoich rodowych posiadłości w Irlandii Północnej i w czerwcu 1921 r. został członkiem pierwszego rządu północnoirlandzkiego na stanowisku przewodniczącego Senatu i ministra edukacji. Próbował zreformować szkolnictwo, ale jego Education Act z 1923 r. spotkał się z oporem zarówno ze strony protestantów jak i katolików, i nie został wprowadzony z życie.
W gabinecie W 1926 r. zrezygnował z miejsca w irlandzkim parlamencie i przyłączył się do strajku generalnego w tym samym roku. Przyjął tam rolę umiarkowanego właściciela kopalń, co przyszło mu o tyle łatwo, że jego kopalnie w County Durham pracowały bardzo wydajnie i były wzorem dla innych. Udział w strajku przysporzył mu popularności i zwiększył jego notowania na scenie politycznej. W 1928 r. premier Stanley Baldwin powierzył mu funkcję pierwszego komisarza ds. prac publicznych. Sprawował tę funkcję ponownie w 1931 r. w rządzie MacDonalda. Wiele osób twierdziło, iż Londonderry uzyskał to stanowisko, dzięki bardzo bliskim relacjom swojej żony, Edith, z MacDonaldem.
Niedługo później w tym samym roku został ministrem lotnictwa. Występował w imieniu Wielkiej Brytanii na konferencji rozbrojeniowej Ligi Narodów w Genewie, gdzie sprzeciwiał się nadmiernemu rozbrojeniu RAF-u, co jego zdaniem było sprzeczne z interesami brytyjskimi. Krytykowany przez Clementa Attleego i laburzystów, został w 1935 r. usunięty ze stanowiska ministra lotnictwa, ale pozostał w rządzie jako lord tajnej pieczęci i przewodniczący Izby Lordów.
Ostatnie lata Lord Londonderry był zwolennikiem przyjaźni Wielkiej Brytanii z hitlerowskimi Niemcami. Często spotykał się z wysoko postawionymi niemieckimi dygnitarzami. Był za to powszechnie krytykowany w kraju. Aby bronić się przed oskarżeniami opublikował w 1938 r. książkę Ourselves and Germany, w której wyjaśniał swoje stanowisko.
Jak sam twierdził odegrał tylko niewielką rolę w rezygnacji Neville’a Chamberlaina ze stanowiska premiera w 1940 r. Markiz nie doczekał się jednak uznania ze strony jego następcy i swojego kuzyna, Winstona Churchilla, i nie otrzymał żadnego stanowiska. W 1943 r. wydał krótkie wspomnienia pt. Wings of Destiny. Był ponadto kanclerzem uniwersytetów w Durham i Belfaście.
Życie prywatne 28 listopada 1899 r. poślubił Edith Helen Chaplin (3 grudnia 1879 – 23 kwietnia 1959), córkę Henry’ego Chaplina, 1. wicehrabiego Chaplin, i Florence Leveson-Gower, córki 3. księcia Sutherland. Charles i Edith mieli razem syna i dwie córki: Maureen Helen Vane-Tempest-Stewart (6 grudnia 1900 – 20 czerwca 1942), żona pułkownika Olivera Stanleya, miała dzieci Edward Charles Stewart Robert Vane-Tempest-Stewart (18 listopada 1902 – 17 października 1955), 8. markiz Londonderry Mairi Elisabeth Vane-Tempest-Stewart (ur. 25 marca 1921), żona Dereka Keppela, wicehrabiego Bury, miała dzieci
Linki zewnętrzne thepeerage.com
Bibliografia N.C. Fleming, The Marquess of Londonderry: Aristocracy, Power and Politics in Britain and Ireland, Londyn, 2005 H. Montgomery Hyde, The Londonderrys: A Family Portrait, Londyn, 1979 Ian Kershaw, Making Friends with Hitler: Lord Londonderry and the British Road to War, Londyn, 2004 Edith, Lady Londonderry, Retrospect, Londyn, 1938 Lord Londonderry, Ourselves and Germany, Londyn, 1938 Lord Londonderry, Wings of Destiny, Londyn 1943
Kategoria:Absolwenci Royal Military Academy w Sandhurst Kategoria:Arystokracja brytyjska Kategoria:Brytyjscy politycy Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1906–1910 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1910–1910 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1910–1918 Kategoria:Politycy Partii Konserwatywnej (Wielka Brytania) Kategoria:Odznaczeni Orderem Podwiązki Kategoria:Odznaczeni Królewskim Orderem Wiktoriańskim Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium brytyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1949