Emilio De Bono (ur. 19 marca 1866 w Cassano d’Adda, zm. 11 stycznia 1944 w Weronie) – włoski marszałek, faszysta.
Uczestnik I wojny światowej (od 1916 – generał), współorganizator partii faszystowskiej, a także uczestnik marszu na Rzym (był jednym z kwadrumwirów). Członek Wielkiej Rady Faszystowskiej. W latach 1925–1929 gubernator Trypolitanii. W latach 1929–1935 minister do spraw kolonii Królestwa Włoch. W latach 1932–1933 opracowywał plan podboju Etiopii. Od 1935 marszałek, w tymże roku przez kilka miesięcy piastował stanowisko gubernatora Erytrei. Poparł odsunięcie Benita Mussoliniego od władzy w lipcu 1943. Po uwolnieniu Mussoliniego i jego powrocie do władzy został oskarżony o zdradę, osądzony w procesie pokazowym i rozstrzelany.
Odznaczenia Został odznaczony następującymi odznaczeniami:
Krzyż Wielki Orderu Wojskowego Włoch (1936) Wielki Oficer Orderu Wojskowego Włoch (1928) Komandor Orderu Wojskowego Włoch (1918) Kawaler Orderu Wojskowego Włoch (1913)
Przypisy
Kategoria:Włoscy marszałkowie Kategoria:Politycy Narodowej Partii Faszystowskiej Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Królestwo Włoch) Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie