thumb|Grób Andrzeja Korzyńskiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Andrzej Waldemar Korzyński, ps. „Andrzej Spol” (ur. 2 marca 1940 w Warszawie, zm. 18 kwietnia 2022) – polski kompozytor, aranżer, pianista i autor tekstów, członek Polskiej Akademii Filmowej.
Życiorys W 1964 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Warszawie, w której był uczniem w klasie profesora Kazimierza Sikorskiego. Studiował kompozycję i dyrygenturę. Pracą dyplomową Korzyńskiego była opera kameralna, wykorzystująca modernistyczne techniki kompozytorskie, wśród nich m.in. dodekafonię. Jeszcze jako student był akompaniatorem aktorskiego kabaretu Manekin, w którym występowali artyści Studenckiego Teatru Satyryków, a także szefem radiowego „Studenckiego Magazynu Muzycznego”. W 1964 założył zespół Ricercar 64, który towarzyszył Piotrowi Szczepanikowi, dla którego Andrzej Korzyński skomponował wiele przebojów, jak np. Żółte kalendarze, Kochać (wybrana radiową piosenką roku 1966).
W 1965, wspólnie z Mateuszem Święcickim i Witoldem Pogranicznym, założył Młodzieżowe Studio „Rytm”, które przez kolejnych osiem lat prezentowało m.in. twórczość młodych muzyków wykonujących bigbit. Na falach studia „Rytm” debiutowali tacy dziennikarze muzyczni jak Andrzej Turski, Piotr Kaczkowski czy Maria Szabłowska. W 1969 wyjechał do Francji w ramach kontraktu z wytwórnią filmową 20th Century Fox. W 1970 skomponował ścieżkę dźwiękową do filmu wytwórni Warner Bros. Germania 7 donne a testa. W latach 70. prowadził zespół Arp Life, który wykorzystywał pionierską wtedy muzykę elektroniczną z syntezatorów, m.in. do filmu W pustyni i w puszczy. W 1973 podpisał umowę na udźwiękowienie piętnastu filmów wytwórni DEFA z NRD, a od 1986 pracował także dla zachodnioniemieckich wytwórni takich jak FILM POOL i Bavaria Film.
Andrzej Korzyński przez wiele lat współpracował z reżyserem Andrzejem Żuławskim, skomponował ścieżkę dźwiękową do takich jego filmów jak: Pieśń triumfującej miłości, Trzecia część nocy, Diabeł, Na srebrnym globie, Opętanie, Kosmos. W 2019 stworzył muzykę do filmu Mowa ptaków w reżyserii Xawerego Żuławskiego na podstawie scenariusza jego zmarłego ojca. Skomponował także muzykę do filmów Człowiek z żelaza Andrzeja Wajdy, Ocalenie Edwarda Żebrowskiego, Pierścień i róża Jerzego Gruzy i Akademia pana Kleksa Krzysztofa Gradowskiego.
Był twórcą popularnej w latach 80. postaci Franka Kimono, w którą wcielał się aktor Piotr Fronczewski, jak również autorem wykonywanych przez niego piosenek. W 1991 napisał z kolei słowa do piosenki Mydełko Fa, wykonywanej przez Marlenę Drozdowską i Marka Kondrata. W założeniu utwór miał być parodią chodnikowo-straganowych przebojów – inspirowaną „infantylną i pretensjonalną” reklamą mydła Fa – lecz stał się jednym z pierwszych polskich przebojów disco polo.
W 2016 powstał film dokumentalny Andrzej Korzyński. Zagubiony diament w reżyserii Grzegorza Brzozowicza, opowiadający o życiu i twórczości kompozytora. W 2018 ukazała się książka Znam wszystkie Wasze numery będąca wywiadem-rzeką z Andrzejem Korzyńskim przeprowadzonym przez dziennikarkę Marię Szabłowską.
Jego żoną była Sylwia Hanna Sokorska-Korzyńska (1946–2023), córka Włodzimierza Sokorskiego, ich syn Mikołaj (ur. 1973) także został muzykiem i kompozytorem, a ponadto scenarzystą filmowym.
Zmarł 18 kwietnia 2022, pochowany 11 maja 2022 na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera F V-Aleja Zasłużonych-13).
Muzyka filmowa
Wybrane utwory autorskie „A kto się kocha w tobie” (sł. Bogdan Olewicz, z repertuaru Zdzisławy Sośnickiej) „Do łezki łezka” (sł. Jonasz Kofta, z repertuaru Maryli Rodowicz) „Domek bez adresu” (sł. Andrzej Tylczyński, z repertuaru Czesława Niemena) „Kasa sex” (z własnymi słowami, z repertuaru Maryli Rodowicz) „King Bruce Lee karate mistrz” (z własnymi słowami, z repertuaru Franka Kimono) „Kochać” (sł. Andrzej Tylczyński, z repertuaru Piotra Szczepanika) „Meluzyna” (sł. Krzysztof Gradowski, z repertuaru Małgorzaty Ostrowskiej) „Motylem jestem” (sł. Andrzej Tylczyński, z repertuaru Ireny Jarockiej) „Mydełko Fa” (muz. Mikołaj Korzyński, wykonywany przez Marlenę Drozdowską i Marka Kondrata) „Sweet, sweet tulipan” (sł. Jacek Cygan, z repertuaru Urszuli) „Szparka sekretarka” (sł. Jan Wołek, z repertuaru Maryli Rodowicz) „Żółte kalendarze” (sł. Jerzy Miller, z repertuaru Piotra Szczepanika)
Nagrody i odznaczenia 1977: Nagroda na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku za muzykę do filmu Czerwone ciernie 2009: Medal Stowarzyszenia Autorów ZAiKS 2010: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia PolskiOrder Odrodzenia Polski dla Andrzeja Korzyńskiego prezydent.pl, 2 marca 2010 [dostęp 2025-04-17]. 2017: Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” 2018: Nagroda „Człowieka ze Złotym Uchem” na Międzynarodowym Festiwalu Producentów Muzycznych Soundedit w Łodzi za „wybitne dokonania w dziedzinie produkcji muzycznej” 2021: Nagroda 100-lecia ZAiKS-u 2021: Grand Prix Komeda za całokształt twórczości na 10. Grand Prix Komeda w Ostrowie Wielkopolskim 2023: Złoty Fryderyk (pośmiertnie) za całokształt twórczości w kategorii: Muzyka rozrywkowa
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina Kategoria:Autorzy tekstów do Kabaretu Olgi Lipińskiej Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Filmowej Kategoria:Laureaci Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych Kategoria:Laureaci Złotych Fryderyków Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polscy aranżerzy Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki filmowej Kategoria:Polscy pianiści Kategoria:Urodzeni w 1940 Kategoria:Zmarli w 2022