thumb Kustrzebka pęcherzykowata (Peziza vesiculosa Bull.) – gatunek grzybów z rodziny kustrzebkowatych (Pezizacae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Peziza, Pezizaceae, Pezizales, Pezizomycetidae, Pezizomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go Jean Baptiste François Pierre Bulliard w 1790 r. Synonimów nazwy naukowej ma ponad 30. Niektóre z nich:
Morfologia Owocnik O średnicy 4–8 cm, czasami nawet do 15 cm. Początkowo jest kulisty i długo utrzymuje taki kształt. W czasie dojrzewania zarodników otwiera się i rozpłaszcza. Jego zewnętrzna powierzchnia ma barwę od białawej do beżowej i jest delikatnie szorstka, łuseczkowata i delikatnie popękana. Powierzchnia wewnętrzna jest gładka, o barwie od bladocielistej do brązowej>. Miąższ Bardzo cienki, kruchy, jasnoochrowobiaławy, nie zmienia barwy po uszkodzeniu. Bez wyraźnego zapachu i smaku. Zarodniki Wysyp zarodników biały do białokremowego. Zarodniki bezbarwne, gładkie, eliptyczne, o rozmiarach 21–24 × 10–14 μm. Gatunki podobne kustrzebka wygięta (Peziza repanda) rosnąca na drewnie kustrzebka zmienna (Peziza varia)
Występowanie i siedlisko Kustrzebka pęcherzykowata notowana jest w Ameryce Północnej, Południowej, Europie, Azji, Australii i Nowej Zelandii. W Polsce jest dość pospolita.
Wyrasta w ogrodach, przy drogach, na polach, na kompoście, na żyznej, nawożonej ziemi. Pojawia się od wiosny do jesieni.
Znaczenie Saprotrof. Nie jest trujący, jednak ze względu na brak smaku oraz miejsce występowania uważany jest za grzyb niejadalny.
Przypisy J. Breitenbach, F. Kraenzlin – Fungi of Switzerland 1 – Acomycota (1981).
Kategoria:Kustrzebkowate Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Mykobiota Polski