Eva Birnerová (ur. 14 sierpnia 1984 w Duchcoviu) – czeska tenisistka, najwyżej sklasyfikowana na 52. miejscu w rankingu singlowym i 59. w rankingu deblowym. Jej trenerem, od października 2005, jest Tim Sommer.
Profesjonalistką jest od 17 marca 2002. Pierwszy raz w pierwszej setce rankingu pojawiła się w styczniu 2004. Finalistka turnieju WTA Tour w Taszkencie (Tashkent Open). W grze podwójnej odniosła trzy zwycięstwa − w 2006 w stolicy Szwecji (w parze z Jarmilą Gajdošovą), w 2011 w Bad Gastein (w parze z Lucie Hradecką) oraz w 2012 w Bogocie (wraz z Aleksandrą Panową). Doszła do finałów w Portorožu (z Émilie Loit), w Sztokholmie (z Marą Santangelo), w Budapeszcie (z Michaëllą Krajicek), w Baku (z Albertą Brianti), w Bogocie (z Aleksandrą Panową) i w Monterrey (z Tamarine Tanasugarn). Reprezentantka kraju w Pucharze Federacji.
Kariera Kariera juniorska Birnerová zaczynała swoją karierę juniorską, podczas turniejów w Czechach i Słowacji. Już w pierwszym roku występów, 1998, doszła do trzech finałów: w Popradzie, Luksemburgu i Sozopolu, z czego dwa ostatnie wygrała. W juniorskim Wielkim Szlemie zadebiutowała, podczas Wimbledonu 1999, gdzie przegrała w drugiej rundzie z Tetianą Perebyjnis.
W styczniu 2000 zdobyła brązowy medal Międzynarodowych Mistrzostw Czech. W 1/2 finału została pokonana przez Emę Janaskovą. W październiku, przegrała w ćwierćfinale Nieoficjalnych Mistrzostw Świata 18-latek z Jeleną Janković. W drugiej rundzie wygrała z Dinarą Safiną. W 2001 doszła do trzeciej rundy Wimbledonu i US Open, a także do półfinału mistrzostw Europy juniorek. W rankingu ITF z 29 października została sklasyfikowana na 1. miejscu w klasyfikacji gry singlowej.
Rok później, podczas Australian Open 2002 doszła do 1/2 finału. Po drodze pokonała Jarmilę Gajdošovą, Tory Zawacki, Zsuzsannę Babos i Sunithę Rao. W meczu o finał została pokonana przez Barborę Strýcovą. W parze ze Strýcovą, doszła również do półfinału gry podwójnej. Podczas mistrzostw Europy juniorek zdobyła złoty medal, w finale wygrywając z Petrą Cetkovską.
1998–2001 Jako piętnastolatka zadebiutowała w profesjonalnym turnieju w 1998 w Nikozji, gdzie w grze pojedynczej doszła do ćwierćfinału, zaś w deblu (w parze z Annette Zweck) wygrała całą imprezę. W 1999 zagrała dwukrotnie: w Valašské Meziříčí przegrała w pierwszej rundzie, a w Pradze w trzeciej fazie eliminacji. Rok później, również w Valašské Meziříčí, doszła do 1/4 finału, zaś w innych startach przegrywała w pierwszej rundzie. Pierwsze zwycięstwo w imprezach ITF odniosła w 2001, w Glasgow, po pokonaniu w ćwierćfinale najwyżej rozstawionej Kristie Boogert. W tym samym roku zadebiutowała w turnieju WTA, podczas FORTIS Championships Luxembourg w Luksemburgu.
2002 Sezon rozpoczęła podczas turnieju ITF w Redbridge, kiedy to przegrała w pierwszej rundzie eliminacji. Dwa tygodnie później, zajmując 363. miejsce, zagrała w imprezie w Nowym Delhi. Wygrała cały turniej (drugi w karierze) bez straty seta.
Kolejne triumfy w ITF odniosła w Vaduz i Lenzerheide. W sierpniu, podczas kwalifikacji do US Open, zadebiutowała w Wielkim Szlemie. Po pokonaniu Milagros Sequery 6:7, 6:1, 6:2, przegrała z Anastasiją Rodionową 6:7, 3:6. W następnych występach odpadała w drugich rundach. Sezon zakończyła na 215. miejscu.
2003 Rok 2003 zaczęła od II rundy turnieju ITF we francuskim Belfort, ćwierćfinału w Southampton i Redbridge. W Dinan, po przejściu eliminacji, w pierwszej rundzie wygrała z Sofią Arvidsson. W drugim meczu pokonała Ritę Kuti Kis, zaś w 1/4 finału Nathalie Vierin. W półfinale zwyciężyła, z najwyżej rozstawioną zawodniczką, Jewgieniją Kulikowskają. Końcowe zwycięstwo zapewniła sobie po wygranej z Zuzaną Ondráškovą.
Dwa tygodnie później, zadebiutowała w turnieju WTA, w Bol, przegrywając z Anną-Leną Grönefeld 2:6, 1:6. Pierwszy raz zagrała również w turnieju głównym Wielkiego Szlema, podczas French Open, kiedy jako kwalifikantka przegrała ze Stéphanie Foretz 4:6, 5:7. W następnych występach, od lipca do września, wygrała jeden turniej (w Vittel) i doszła do 1/2 finału w Cuneo.
Październik rozpoczęła od przegranej w trzeciej rundzie eliminacji do imprezy kategorii I w Moskwie z Tiną Pisnik w trzech setach. Wcześniej, w drugim meczu, odniosła pierwsze zwycięstwo nad zawodniczką w pierwszej setki rankingu, Klárą Koukalovą. W kolejnym turnieju WTA, w Dubaju, doszła do ćwierćfinału. Pod koniec roku, wygrała w imprezie ITF w Deauville.
2004 Sezon 2004 rozpoczęła od porażki w pierwszym meczu Australian Open. W rankingu z 24 stycznia 2004 pierwszy raz awansowała do pierwszej setki, na 98. miejsce. Następnie, jako rozstawiona z "jedynką", doszła do półfinału imprezy ITF w Warszawie. Przegrała z Martą Domachowską 7:5, 6:7, 2:6. W marcu, podczas Pacific Life Open, grając jako "lucky loser", przegrała w pierwszej rundzie. Zarówno w Miami, Casablance, jak i w Estoril odpadała w kwalifikacjach.
Podczas French Open i Wimbledonu, po przejściu eliminacji, przegrała w pierwszej rundzie. W kolejnych występach, w imprezach niższej rangi, nie dochodziła dalej niż do drugiej rundy. W Sopocie, jako kwalifikantka, przegrała w walce o ćwierćfinał z Martą Marrero 2:6, 6:7. Po porażce w trzeciej rundzie eliminacji kwalifikacyjnych, nie zdołała awansować do turnieju głównego US Open. Do końca sezonu, startując zarówno w ITF-ach i turniejach WTA, odpadała głównie w pierwszych rundach.
W deblowych turniejach WTA czterokrotnie doszła do 1/4 finału: w Bogocie (w parze z Ľubomírą Kurhajcovą), Hasselt (w parze z Lidią Prusovą), Filderstadt (z Lilią Osterloh) i Linzu (z Ivetą Benešovą). Z tą ostatnią przegrała w drugiej rundzie US Open. W ITF-ach dwa razy grała w finale. Raz wygrała (w Cagnes-sur-Mer), raz przegrała (w Modenie).
2005 Pierwszym turniejem Birnerovej w 2005 była impreza Richard Luton Properties Canberra International, w Canberze, w której przegrała w drugiej rundzie eliminacji. W kwalifikacjach do Australian Open została pokonana w pierwszej rundzie przez Angelę Haynes 1:6, 6:1, 1:6. W I rundzie ITFu w Urtijëi wyeliminowała Tinę Pisnik, żeby w drugiej przegrać z Sybille Bammer. Jako 158 zawodniczka rankingu wystąpiła w Bogocie, gdzie doszła do 1/4 finału. W Acapulco przegrała w decydującej fazie eliminacji.
W Indian Wells pokonaniu Delii Sescioreanu i Julii Schruff w kwalifikacjach i Tamarine Tanasugarn w pierwszej rundzie, przegrała ze Swietłaną Kuzniecową. Blisko trzy miesiące później przeszła eliminacje do French Open. W pierwszej rundzie wygrała z Mariją Kirilenko 2:6, 7:5, 6:3, a w drugiej przegrała z turniejową "dziewiątką" Wierą Zwonariową 6:4, 3:6, 0:6. Mimo porażki w trzeciej rundzie kwalifikacji, zagrała w turnieju głównym Wimbledonu jako "lucky loser". W pierwszej rundzie przegrała z Venus Williams. thumb|275px|left|Eva Birnerová (z lewej) i Sybille Bammer (z prawej) podczas Australian Open 2007 Kolejnymi turniejami były imprezy ITF w Fano i Cuneo – w obu z nich dochodziła do ćwierćfinału. Zarówno w Modenie, jak i w Sztokholmie przegrywała w pierwszym meczu. Podczas ostatniego w sezonie turnieju na nawierzchni ziemnej, w Budapeszcie odpadła w drugiej rundzie, po przegranej z Maríą Sánchez Lorenzo. Dzięki 111 pozycji w rankingu, podczas US Open wystąpiła od razu w turnieju głównym. Została pokonana w pierwszej rundzie przez Nadię Pietrową, rozstawioną z numerem dziewiątym. W czterech kolejnych występach w imprezach WTA odpadała w kwalifikacjach. W listopadzie wystąpiła w turniejach niższej rangi w Deauville i Poitiers, dwukrotnie przegrywając w 1/4 finału.
2006 W pierwszych występach w 2006, w Sydney i Australian Open, przegrywała w pierwszej rundzie. Kolejno, wygrała ITF w Urtijëi, po pokonaniu Jekatieriny Makarowej, Yvonne Meusburger, Camille Pin, Olgi Błahotowej i Marty Domachowskiej. W Antwerpii przegrała w pierwszej rundzie eliminacji, zaś w Bogocie skreczowała w meczu pierwszej rundy z Marianą Díaz-Olivą.
Podczas imprezy w Indian Wells odpadła w drugiej rundzie kwalifikacji, zaś w ITFie w Orange w 1/4 finału. W kolejnych turniejach, kategorii I i II w Miami, Amelia Island i Charleston, przegrywała w pierwszej rundzie eliminacji. W Cagnes-sur-Mer odniosła zwycięstwo z rozstawioną z "jedynką" Émilie Loit. Podczas Estoril Open została pokonana w pierwszym meczu przez kwalifikantkę, Natalię Gussoni. Zarówno podczas French Open, jak i Wimbledonu przegrywała w drugiej rundzie turnieju głównego.
W Budapeszcie, grając jako kwalifikantka, w pierwszej rundzie pokonała Klárę Zakopalovą 6:1, 3:6, 6:1, w drugiej Kaię Kanepi 6:2, 6:4, by w ćwierćfinale przegrać z Martinę Müller 6:7, 6:4, 1:6. Podobnie było w Sztokholmie, gdzie w walce o 1/2 finału z Sofią Arvidsson skreczowała przy stanie 6:4, 3:6, 0:2.
Pomyślnie przeszła eliminacje do US Open, gdzie później przegrała w drugiej rundzie. Od września do listopada, grając tylko i wyłącznie w turniejach WTA, przegrywała w pierwszej rundzie. W Prerovie i Poitiers, również odpadała po pierwszym meczu. Po raz pierwszy w karierze, zakończyła sezon w pierwszej setce rankingu, na 80. miejscu.
W grze podwójnej, w 2006, odniosła pierwsze zwycięstwo w turniejach WTA. Dokonała tego podczas Nordea Nordic Light Open w Sztokholmie, gdzie grała w parze z Jarmilą Gajdošovą. W finale zwyciężyły z rozstawionymi z "jedynką", Yan Zi i Zheng Jie 0:6, 6:4, 6:2. W parze z Émilie Loit, w Portorožu, doszły także do finału gdzie, z powodu kontuzji Loit, oddały mecz finałowy walkowerem.
Pod koniec lipca, razem ze Stéphanie Foretz, odpadła w półfinale imprezy w Budapeszcie. Podczas US Open, partnerując Anastasiji Jakimawej przegrała w drugiej rundzie z deblem Dinara Safina/Katarina Srebotnik.
2007 Rok 2007 rozpoczęła podczas turnieju w Auckland, gdzie została pokonana przez Émilie Loit w pierwszej rundzie. Tydzień później, na pierwszej fazie eliminacji zakończyła swój występ w Hobart, przegrywając z Yvonne Meusburger. W Australian Open pokonała Martinę Suchą i Julię Schruff, by w III rundzie przegrać z turniejową "dwójką" Amélie Mauresmo. Po tym turnieju awansowała na najwyższą pozycję w karierze – nr 59.
W kwalifikacjach do turnieju w Paryżu przegrała w drugiej rundzie, zaś w Antwerpii w pierwszej. Podczas Regions Morgan Keegan Championships w Memphis przegrała w pierwszej rundzie z Jarmilą Groth. W Acapulco odpadła w drugiej rundzie po porażce z Melissą Torres Sandoval.
Od marca do lipca, we wszystkich turniejach w których startowała, zarówno podczas French Open, jak i na Wimbledonie, odpadała w pierwszej rundzie. Podczas imprezy ITF w Cuneo odniosła pierwsze zwycięstwo (wygrała z Jekatieriną Makarową). W Palermo pokonała najwyżej rozstawioną tenisistkę, Michaëllę Krajicek, by w drugiej rundzie przegrać z Sarą Errani.
Na nawierzchni ziemnej w Bad Gastein również odpadła w drugiej rundzie. Podczas Nordea Nordic Light Open rozgrywanego w Sztokholmie. Odpadła w drugiej rundzie eliminacji do New Haven (przegrana z Ágnes Szávay) i pierwszym meczu kwalifikacji do US Open (została pokonana przez Wiktorię Kutuzową). Ostatnim występem w tym roku, była druga runda turnieju ITF w Denain.
W grze podwójnej doszła do dwóch półfinałów: w Acapulco, gdy jej partnerką była Barbora Strýcová i podczas Gastein Ladies w Bad Gastein – w parze z Evą Hrdinovą. W turniejach wielkoszlemowych (Australian Open i French Open) przegrywała w pierwszych rundach.
2008–2009 Z powodu kontuzji odniesionej pod koniec 2007 roku, sezon 2008 rozpoczęła dopiero w lipcu podczas turnieju ITF w Zwevegem. Odpadła w drugiej rundzie, po porażce z Sandrą Martinović. W Petange odpadła w drugiej rundzie eliminacji, kreczując w niej z Violette Huck.