thumb|Tablica pamiątkowa w budapesztańskiej dzielnicy Óbuda Grácia Kerényi (ur. 9 kwietnia 1925 w Budapeszcie, zm. 7 kwietnia 1985 tamże) – węgierska poetka, tłumaczka, popularyzatorka i badaczka literatury polskiej.
Życiorys Była córką Károlyego Kerényiego.
W latach 1944–1945 przebywała w obozie koncentracyjnym za działalność w ruchu oporu; tam nauczyła się języka polskiego.
Absolwentka filozofii na jednej z budapesztańskich uczelni w 1949. W 1970 uzyskała stopień doktora na Uniwersytecie Warszawskim.
Tłumaczyła twórczość m.in. Brunona Schulza, Igora Newerlego, Jerzego Szaniawskiego, Stanisława Ignacego Witkiewicza i Sławomira Mrożka. Redagowała antologie literatury polskiej.
Uhonorowana odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej” w 1970, nagrodą literacką ZAiKS-u dla tłumaczy w 1976 oraz Nagrodą Polskiego PEN Clubu za przekład z literatury obcej na język polski w 1980.
Wybrane prace w języku polskim Recepcja twórczości M. Konopnickiej na Węgrzech (1960) Polski dramat na Węgrzech 1945–65 w Studia z dziejów polsko-węgierskich stosunków literackich i kulturalnych (1969) Odtańcowywanie poezji, czyli Dzieje teatru Mirona Białoszewskiego (1973)
Wybrane przekłady Noce i dnie Marii Dąbrowskiej Dożywocie Aleksandra Fredry Pierwszy dzień wolności Leona Kruczkowskiego
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci uczelni w Budapeszcie Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” Kategoria:Tłumacze literatury polskiej Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Węgierscy poeci XX wieku Kategoria:Węgierscy tłumacze Kategoria:Więźniowie niemieckich obozów koncentracyjnych Kategoria:Zmarli w 1985