Rejon złoczowski () – była jednostka administracyjna Ukrainy, a wcześniej także Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej w ZSRR, funkcjonująca w latach 1940–1941 i 1946–2020. Należał do obwodu lwowskiego. Siedzibą rejonu był Złoczów.
Według spisu powszechnego z 2001 roku w rejonie żyło 74 700 ludzi, w tym 600 Rosjan (0,8%) i 500 (0,7%) Polaków.
Historia Rejon złoczowski został utworzony 17 stycznia 1940 na podstawie dekretu Prezydium Rady Najwyższej USRR o podziale na rejony zachodnich obwodów USRR, kiedy to w obwodzie lwowskim utworzono 37 rejonów, między innymi złoczowskiХроніка за 17 січня 1940 року на сайті Інститут історії України НАН України.. Rejon objął miasto Złoczów oraz obszary zniesionych gmin Folwarki, Płuhów i ZłoczówГоловне Управління Геодезії і Kартографії при НКР СРСР (1941). Cписок адміністративних районів Львівської област. Харків.. Obszary te należały przed wojną do powiatu złoczowskiego w województwie tarnopolskim.
Rejon złoczowski przestał istnieć wraz z wybuchem wojny niemiecko-radzieckiej 22 czerwca 1941. Jego tereny weszły w skład Landkreis Złoczów dystryktu galicyjskiego Generalnego GubernatorstwaAmtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG..
Rejon został odtworzony 23 lipca 1944, po zajęciu tych terenów przez Armię Czerwoną1944 рік в історії (history.org.ua).
25 września 1958 do rejonu złoczowskiego włączono zniesiony rejon pomorzański.
30 grudnia 1962 do rejonu złoczowskiego włączono zniesione rejony gliniański i przemyślański oraz część zniesionego rejonu oleskiegoState Archive of the Lviv region.Rocznik 1962.
4 stycznia 1964 przywrócono rejon przemyślański, wydzielając go z rejonu złoczowskiego.
Rejon złoczowski zlikwidowano w związku z reformą administracyjną w 2020 roku, kiedy to jego obszar wcielono do nowego rejonu złoczowskiego.
Spis miejscowości
Przypisy