Basso profondo – najniższy głos męski, głos basowy o skali rozbudowanej ku dołowi. Nazwą tą określa się także śpiewaka dysponującego takim głosem.
w pracy Paralèle (1702) wymienił niski głos basowy jako zaletę opery francuskiej, w odróżnieniu od opery włoskiej. Sébastien de Brossard w (1703) nazwał taki głos bassista z kolei Jean-Jacques Rousseau we własnym (1768) określił go jako basse-contre, zaznaczając, że nie powinien być mylony z instrumentem contre-basse. Włoski termin basso profondo pojawił się pod koniec XIX wieku i z czasem zaczął być rozumiany nie tylko jako bas niski, ale również głęboki.
Postaci śpiewające basso profondo pojawiają się w operach takich jak Uprowadzenie z seraju (Osim) i Czarodziejski flet (Sarastro) W.A. Mozarta oraz Don Carlos (Wielki Inkwizytor) Giuseppe Verdiego. Głos ten kojarzony jest ze śpiewakami rosyjskimi takimi jak Fiodor Szalapin czy Mark Rejzen.
Przypisy
Kategoria:Rodzaje głosów