Władysław Diakun (ur. 10 maja 1949 w Ciechnowie) – polski samorządowiec, burmistrz Polic w latach 1998–2024.
Życiorys Uzyskał średnie wykształcenie. W 1980 roku dołączył do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” na Zakładach Chemicznych Police. W latach 1981–1983, w trakcie trwania stanu wojennego w Polsce działał w podziemiu. Był współzałożycielem Stowarzyszenia Wspólnota Polska, jest prezesem oddziału zachodniopomorskiego tej organizacji.
Działalność samorządowa Był zastępcą burmistrza Polic Stanisława Szymaszka. W wyborach samorządowych w 1998 roku kandydował do rady gminy Police. 19 listopada tego samego roku został wybrany burmistrzem. Był jednym z zabiegających o utworzenie powiatu polickiego. W lipcu 1999 był współodpowiedzialny za podpisanie umowy o partnerstwie pomiędzy Policami, a Pasewalkiem. W 2002 roku utworzył stowarzyszenie polityczne Wspólnota Samorządowa – Gryf XXI, którego został prezesem. W wyborach samorządowych w tym samym roku dostał się do drugiej tury wyborów na burmistrza kandydując przeciwko Kazimierzowi Wirkijowskiemu. W II turze uzyskał reelekcję z wynikiem 5352 głosów (56,42%).
W wyborach samorządowych w 2006 roku utrzymał mandat burmistrza w I turze kandydując z ramienia Stowarzyszenia Wspólnoty Samorządowej – Gryf XXI i uzyskując 9197 głosów (67,66%). W wyborach był popierany przez Platformę ObywatelskąWybory Samorządowe 2006, Kandydaci na burmistrza. W październiku tego samego roku został wybrany wiceprzewodniczącym Stowarzyszenia Szczecińskiego Obszaru Metropolitalnego. W marcu 2007 roku został powołany w skład Rady Naukowo-Społecznej Leśnego Kompleksu Promocyjnego Puszcze Szczecińskie. W marcu 2010 roku został prezesem Lokalnej Grupy Rybackiej Sztorm.
W wyborach samorządowych 2010 roku w głosowaniu na burmistrza uzyskał 10173 głosów, co przełożyło się na 72,29% poparcia i utrzymanie mandatu w pierwszej turze. Kandydował jednocześnie do rady gminy uzyskując 641 głosów tj. 15,73% poparciaPKW: Rada Miejska w Policach - wyniki wyborów. W lipcu 2014 roku zerwał koalicję z Prawem i Sprawiedliwością pozbawiając Pawła Mirowskiego funkcji wiceburmistrza.
W wyborach w 2014 roku ponownie uzyskał mandat burmistrza w pierwszej turze uzyskując 8999 głosów (69,54%). Razem z Piotrem Krzystkiem, prezydentem Szczecina współtworzył ruch samorządowy Bezpartyjni. W wyborach samorządowych w 2018 roku podtrzymał mandat burmistrza w pierwszej turze z wynikiem 8117 głosów (52,4%). Po wyborach utworzył koalicję z Platformą Obywatelską i Nowoczesną. W 2020 został członkiem lokalnego komitetu poparcia Rafała Trzaskowskiego w wyborach prezydenckich.
W wyborach w 2024 roku bezskutecznie ubiegał się o reelekcję, w drugiej turze przegrał z Krystianem Kowalewskim uzyskując 4738 głosów (38,09%). 7 maja tego samego roku Kowalewski zastąpił go na funkcji burmistrza.
Kontrowersje Oświadczenie lustracyjne W sierpniu 2009 roku prokurator Oddziałowego Biura Lustracyjnego w Szczecinie skierował przeciwko Diakunowi wniosek do Sądu Okręgowego Wydziału III Karnego w sprawie sprawdzenia czy burmistrz Polic nie dopuścił się kłamstwa lustracyjnego. Według szczecińskiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej, Diakun został zarejestrowany w dniu 1 lipca 1976 roku pod nr 14720 jako kandydat a później jako tajny współpracownik o pseudonimie "Jan" przez Wydział III Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Szczecinie. W grudniu 2010 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie orzekł, że burmistrz złożył niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne. Obrońcy Diakuna oraz prokurator odwołali się od wyroku, a sąd apelacyjny uchylił wyrok, kierując sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W maju 2012 roku ponownie został uznany przez Sąd Okręgowy w Szczecinie kłamcą lustracyjnym, wyrok był nieprawomocny. We wrześniu 2012 roku Sąd Apelacyjny w Szczecinie uchylił ten wyrok. Po ogłoszeniu wyroku uzasadnienie sędziego sprawozdawcy brzmiało: „nie ma dowodów świadczących, że był tajnym współpracownikiem”. Sprawa została skierowana do ponownego rozpatrzeniaGS24 Lustracja: Wyrok Diakuna uchylonyGazeta.pl Szczecin: Wyrok na Diakuna uchylony. Sąd trzeci raz zbada, czy jest kłamcą lustracyjnym. W kwietniu 2013 roku odbyła się kolejna rozprawa Sądu Okręgowego w sprawie lustracji. Na początku listopada tego samego roku szczeciński sąd okręgowy uznał, że burmistrz Polic złożył zgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne.
W lutym 2014 roku Sąd Apelacyjny w Szczecinie podtrzymał wyrok sądu niższej instancji, uznając że Władysław Diakun nie jest kłamcą lustracyjnym.
Afera Policka W sierpniu 2020 roku Centralne Biuro Antykorupcyjne przeszukało mieszkanie Diakuna w związku z wątkiem śledztwa dotyczącym tzw. afery polickiej związanej z podejrzeniem płatnej protekcji i ingerencji w przetarg o charakterze publicznym.. Nie przedstawiono mu żadnych zarzutów.
Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Zasługi (2004) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (29 sierpnia 2007) Krzyż Zasługi na Wstędze Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (4 listopada 2009), odznaczony przez Prezydenta Niemiec Horsta KöhleraPrezydent Niemiec odznaczył Burmistrza Polic Złota Odznaka Honorową PZF (7 czerwca 2013, na VII Spotkaniu Integracyjnym Młodych Filatelistów Pomorza Zachodniego w Zalesiu) Odznaka Honorowa za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego (2015)
Życie prywatne Obecnie mieszka w Trzebieży. Żonaty z Ewą Diakun, ma syna Piotra, który został radnym Polic.
Zobacz też Police Burmistrzowie Polic
Przypisy
Linki zewnętrzne Oświadczenie majątkowe za rok 2005 Wyniki wyborów samorządowych w 2002 do Rady Gminy Police oraz na Burmistrza Gminy Police w pierwszej i drugiej turze Wyniki wyborów samorządowych w 2006 do Rady Miejskiej w Policach oraz na Burmistrza Gminy Police
Kategoria:Burmistrzowie Polic Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Polscy burmistrzowie Kategoria:Urodzeni w 1949