thumb|240px|Grób Henryka Dobrowolskiego na cmentarzu Rakowickim w Krakowie Henryk Dobrowolski (ur. 1904 w Nowym Sączu, zm. 7 lutego 1985 w Krakowie) – prezydent Krakowa w latach 1947–1950, poseł do Krajowej Rady Narodowej i na Sejm Ustawodawczy (z ramienia PPR, potem PZPR), historyk ruchu robotniczego.
Życiorys Syn Piotra.. Jako uczeń gimnazjum związał się z konspiracyjnym kółkiem socjalistycznym. W latach 1922–1927 studiował historię i historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim, działał w Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej „Życie”. Po studiach pracował jako nauczyciel w gimnazjum w Pszczynie, potem jako inspektor szkolny w Cieszynie. Był tutaj prezesem Zarządu Głównego Macierzy Szkolnej Księstwa Cieszyńskiego. Z Cieszyna przeprowadził się do Lublina, gdzie zastał go wybuch wojny w 1939. W czasie okupacji redagował prasę podziemną i brał udział w tajnym nauczaniu. W 1945 powrócił do Krakowa i przystąpił do organizowania szkolnictwa w mieście. Był kierownikiem Oddziału Szkół Średnich w krakowskim kuratorium, posłem do Krajowej Rady Narodowej, następnie do Sejmu Ustawodawczego, następnie został członkiem prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej oraz kierownikiem Wydziału Oświaty i wychowania WRN.
6 października 1947 został wybrany prezydentem Krakowa, na tym stanowisku pozostał do 6 czerwca 1950. Za jego prezydentury: podjęto decyzję o usunięciu części linii tramwajowych z Rynku Głównego, uruchomiono linią tramwajową nr 7 z Grzegórzek do Śródmieścia, w marcu 1949 rozpoczęła się budowa Nowej Huty, 12 lutego 1949 ukazał się pierwszy numer „Gazety Krakowskiej”, Muzeum Etnograficzne znalazło nową siedzibę w ratuszu kazimierskim na placu Wolnica.
Po odejściu z fotela prezydenta Krakowa Dobrowolski został dyrektorem Wojewódzkiego Archiwum Państwowego w Krakowie, gdzie pracował do momentu przejścia na emeryturę w 1973.
Był autorem książki Granitowe słupy wydanej w 1939, opowiadającej o zabytkach województw lubelskiego, kieleckiego i wołyńskiego. Artykuły publikował także w pismach Naprzodzie, Życiu Literackim oraz Prasie Współczesnej i Dawnej. Był autorem haseł w Polskim Słowniku Biograficznym i Słowniku biograficznym działaczy polskiego ruchu robotniczego.
Uchwałą Rady Państwa z 5 lutego 1954 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie służby archiwalnej. W grudniu 1983 odznaczony Pamiątkowym Medalem z okazji 40 rocznicy powstania Krajowej Rady Narodowej (1983)Uhonorowani pamiątkowymi medalami /w/ "Trybuna Robotnicza", nr 307, 30 grudnia 1983, s. 3.
Zmarł 7 lutego 1985 i został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Inspektorzy szkolni II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Sączu Kategoria:Ludzie związani z Cieszynem Kategoria:Ludzie związani z Lublinem Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Polscy archiwiści Kategoria:Posłowie do Krajowej Rady Narodowej Kategoria:Posłowie na Sejm Ustawodawczy (1947–1952) Kategoria:Prezydenci Krakowa Kategoria:Prezydenci miast Polski Ludowej Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1985 Kategoria:Współpracownicy Polskiego Słownika Biograficznego Kategoria:Autorzy biogramów w Słowniku biograficznym działaczy polskiego ruchu robotniczego Kategoria:Polscy historycy ruchu robotniczego