Horochów (ukr. Горохів, Horochiw) – miasto na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie łuckim. Do 2020 w rejonie horochowskim. Siedziba hromady miejskiej Horochów.
W pobliżu maista jest stacja kolejowa Horochów.
Historia mały|lewo|Horochów w 1917 W 1450 roku król Kazimierz IV Jagiellończyk podarował Horochów z okolicznymi włościami Olizarowi Szyłowiczowi.
W 1650 roku miasto wraz z 4 wsiami należało do rodu Warszyckich, w końcu XVIII wieku do Poniatowskich. W 1777 istniał tu teatr dworski. W 1795 roku trafiło w ręce rodu Strojnowskich.
Prywatne miasto szlacheckie położone było w XVI wieku w województwie wołyńskimZenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku, w: Czasy Nowożytne, 21, 2008, s. 162..
Pod rozbiorami siedziba w powiecie włodzimierskim guberni wołyńskiej.
W 1816 roku Horochów zwiedził i opisał Julian Ursyn Niemcewicz w „Podróżach historycznych”.
Podczas I wojny światowej, w latach 1916–1917, przez Horochów przebiegał front austriacko-rosyjski a okolice miasta były areną zaciętych walk. mały|lewo|130px|Przedwojenny herb W II Rzeczypospolitej Horochów był siedzibą powiatu horochowskiego w województwie wołyńskim. W 1937 roku w mieście mieszkało 7800 osób, z czego 40% stanowili Żydzi.
24 czerwca 1941 roku miasto zostało zajęte przez Wehrmacht. Następnego dnia Niemcy wywołali pożar, który zniszczył połowę zabudowań miasta. W lipcu 1941 doszło do pogromu, w trakcie którego dwóch Żydów zostało zabitych a wielu pobitych i ograbionychMartin Dean, Mel Hecker (red.), Encyclopedia of Camps and Ghettos, 1933–1945, tom II, cz. B, United States Holocaust Memorial Museum and Indiana University Press, Bloomington/Indianapolis 2012, ISBN 978-0-253-00202-0, s. 1360. 12 sierpnia 1941 roku SD z Łucka przy udziale ukraińskich schutzmanów rozstrzelało 300 Żydów. W październiku 1941 roku Niemcy utworzyli w Horochowie getto dla ludności żydowskiej. 8 września 1942 roku getto zostało „zlikwidowane” przez oddział SD z Łucka przy współudziale niemieckiej żandarmerii i ukraińskiej policji. Rozstrzelano około 3 tys. Żydów, których pochowano w zbiorowej mogile wykopanej dzień wcześniej przez ludność ukraińską około 1 km na południe od miastaХолокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, , s. 233.
W czasie okupacji niemieckiej polskie małżeństwo Wybierackich (Władysław i Wiktoria) ukrywało w Horochowie troje Żydów, za co Instytut Jad Waszem uhonorował je pośmiertnie tytułami Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.
Podczas rzezi wołyńskiej Horochów stanowił schronienie dla około 1200 polskich uciekinierów z okolicznych wsi. Korzystając z tego Niemcy utworzyli w mieście 150 osobowy Schutzmannschaft złożony z Polaków, który zwalczał Ukraińską Powstańczą Armię i bronił miasto przed napadami.
W styczniu 1944 roku Niemcy wycofali się z Horochowa ewakuując także schutzmanów oraz polską ludność. Miasto zostało zajęte 18 lipca 1944 roku przez wojska radzieckie 1 Frontu Ukraińskiego.
W 1989 liczyło 9329 mieszkańcówВсесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу. Do 2020 siedziba rejonu horochowskiego.
Zabytki mały|Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego z 1844 r. pałac w Horochowie – wybudowany w stylu empire przez rodzinę Strojnowskich. Na początku XIX wieku pałac posiadał bogate zbiory sztuki, które następnie trafiły do pałacu w Dzikowie, własności Tarnowskich. Na początku XX wieku w ocalałym skrzydle obiektu znajdował się urząd starostwa.
Urodzeni w Horochowie Michał Wielhorski (1730–1814) – polski pisarz polityczny, kuchmistrz wielki litewski, dyplomata konfederacji barskiej Michał Wielhorski (1755–1805) – hrabia, generał lejtnant Józef Wielhorski (1759–1817) – generał dywizji armii Księstwa Warszawskiego, senator-wojewoda Królestwa Polskiego, radca stanu Księstwa Warszawskiego Waleria Tarnowska (1782–1849) – polska malarka i kolekcjonerka Jan Dzierżysław Tarnowski (1835–1894) – polski polityk i ziemianin Jan Waclaw Zawadowski 1891-1982 polski malarz
Przypisy
Literatura Julian Ursyn Niemcewicz "Juljana Ursyna Niemcewicza, podróże historyczne po ziemiach polskich między rokiem 1811 a 1828 odbyte", wydawcy A. Franck; B. M. Wolff, Paryż, Petersburg, 1858, Horochów strona: 171
Linki zewnętrzne
Horochów na stronie Rady najwyższej Ukrainy
Kategoria:Miasta w obwodzie wołyńskim Kategoria:Rejon horochowski Kategoria:Prywatne miasta Poniatowskich herbu Ciołek Kategoria:Prywatne miasta szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo wołyńskie) Kategoria:Horochów (hromada)