Oszynda leszczynowiec (Apoderus coryli) – gatunek chrząszcza z nadrodziny ryjkowców i rodziny podryjowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1758 roku przez Karola Linneusza w dziesiątym wydaniu Systema Naturae pod nazwą Attelabus coryli.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 5,9 do 8 mm, typowo ubarwionym czarno z czerwonymi: przedpleczem, pokrywami i środkowymi odcinkami ud. Zdarzają się jednak okazy całkiem czarne, całkiem czerwone i z różnymi przejściami w ubarwieniu. Głowa i przedplecze są błyszczące, podczas gdy pokrywy raczej matowe. Ryjek jest krótki, gruby, prawie tak długi jak szeroki, z guzowatą wypukłością pomiędzy znajdującymi się przed środkiem jego długości nasadami 12-członowych czułków. Czułki są krótkie, u samców dłuższe niż u samic. Głowa za dużymi, okrągławymi i wyłupiastymi oczami jest znacznie dłuższa od ryjka i silnie zwęża się ku tyłowi, tworząc szyję. U samca owa szyja jest dłuższa i węższa niż u samicy. Przedplecze jest niewiele szersze niż dłuższe, o kształcie dzwonkowatym, ku przodowi silnie zwężonym i na przednim brzegu węższe niż połowa szerokości jego brzegu tylnego. Powierzchnię przedplecza cechuje bardzo delikatne i rozproszone punktowanie. Prawie prostokątne w zarysie pokrywy mają wyraźnie zaznaczone: guzy barkowe, rzędy i międzyrzędy. Rzeźba pokryw różni się od tej u podobnego Compsapoderus erythropterus węższymi, żebrowatymi i lekko pomarszczonymi międzyrzędami oraz obecnością dwóch dodatkowych, skróconych rzędów między trzecim a piątym międzyrzędem.
Ekologia i występowanie Owad foliofagiczny. Żeruje głównie na leszczynie pospolitej, rzadziej na olszy szarej i olszy czarnej. Notowany również z różnych wierzb, dębów, buków, brzóz i grabów. Wydaje jedno pokolenie w ciągu roku. Owady dorosłe są aktywne od maja do września. Samica składa jaja do naciętego z boku i zwiniętego w rulon liścia. Larwa żywi się tkanką obumarłego liścia. Przepoczwarczenie następuje w opadłej na glebę tutce, rzadziej w samej glebie. Postacie dorosłe drugiego pokolenia pojawiają się w sierpniu.
Gatunek euroazjatycki, powszechny w Europie, a na wschód sięgający przez Turcję, Kaukaz i Syberię po północne Chiny i Japonię. Północna granica zasięgu w Europie biegnie przez środkową Norwegię, środkową Finlandię i Karelię. W Polsce jest spotykany w całym kraju.
Przypisy
Kategoria:Podryjowate Kategoria:Chrząszcze Chin Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Japonii Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Chrząszcze Zakaukazia Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza