thumb|240px|Edward Krasiński, L (Muzeum Sztuki w Łodzi)

Edward Krasiński (ur. 3 marca 1925 w Łucku na Wołyniu, zm. 6 kwietnia 2004 w Warszawie) – polski artysta malarz, związany z kierunkami awangardowymi. Od roku 1968 jego znakiem rozpoznawczym była niebieska taśma samoprzylepna, którą artysta umieszczał na swoich pracach na wysokości 1,3 m.

Życiorys W czasie II wojny światowej uczęszczał do Staatliche Kunstgewerbeschule Krakau. Po wojnie studiował na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych (1945–1950) w pracowni prof. Władysława Jarockiego i Eugeniusza Eibischa.

W latach 50. przeprowadził się do Warszawy, w 1962 roku ożenił się z Anką Ptaszkowską. Działalność wystawienniczą rozpoczął w 1962 roku. Początkowo współpracował z artystami z kręgu Galerii Krzywego Koła, a po jej zamknięciu w 1966 roku razem z krytykami Wiesławem Borowskim, Anką Ptaszkowską i Mariuszem Tchorkiem oraz artystami Tadeuszem Kantorem, Henrykiem Stażewskim i Zbigniewem Gostomskim współtworzył warszawską Galerię Foksal, w której wielokrotnie (z przerwą w latach 1970–1984) prezentował swoje prace (15 wystaw indywidualnych, ostatnia w lutym 2004 roku).

W 1965 roku wziął udział w I Biennale Forma Przestrzennych w Elblągu. Do dzisiaj można zobaczyć tam jego pracę.

Od 1968 roku Krasiński zaczął oznaczać przestrzeń ciągłą linią przylepiając na wysokości 130 cm niebieską taśmę (blue scotch) – ta niebieska taśma stała się znakiem rozpoznawczym jego sztuki. Niebieski pasek pojawił się po raz pierwszy w domu artysty w Zalesiu Górnym pod Warszawą, gdzie artysta okleił nim kilka pni drzew i dwie małe dziewczynki. Za granicą po raz pierwszy wykorzystał ją w 1970 w Paryżu.

Prace Krasińskiego brały udział w wielu wystawach w galeriach polskich i zagranicznych (m.in. w Anton Kern Gallery w Nowym Jorku w 2003 roku). W 2017 amsterdamskie Stedelijk Museum prezentowało pierwszą retrospektywę artysty w Holandii.

Od 1970 roku mieszkał wspólnie z Henrykiem Stażewskim w pracowni na ostatnim piętrze bloku przy ul. Świerczewskiego (obecnie al. „Solidarności”) w Warszawie, a po śmierci Stażewskiego, w 1988, mieszkał tam do końca swojego życia, do 2004. Obecnie mieści się tam Instytut Awangardy, gdzie zachowane zostały wnętrza tak, jak zaaranżował je za życia Krasiński.

Przypisy

Linki zewnętrzne Krasiński Edward, artinfo.pl

Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy artyści konceptualni Kategoria:Ludzie urodzeni w Łucku Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 2004