thumb|200px|Kolczyki ostrogockie, Metropolitan Museum of Art Ostrogoci, Goci wschodni lub Greutungowie (dosł. „ludzie stepu”), () – jedno z plemion germańskich.
W III w. i w 1. połowie IV w., tak jak wiele innych plemion germańskich, zbliżyli się do granic Imperium Rzymskiego i osiedlili się daleko na wschodzie na północnych wybrzeżach Morza Czarnego. Przybyli prawdopodobnie z południowych wybrzeży Morza Bałtyckiego, a wcześniej z południowej Skandynawii. W roku 378 Ostrogoci wspomogli Wizygotów w bitwie pod Adrianopolem, w wyniku której zginął cesarz rzymski Walens. Nowy cesarz zgodził się na zamieszkanie przez Ostrogotów Dacji i Mezji pod warunkiem, że nie będą nękać Konstantynopola.
Królowie ostrogoccy nad Morzem Czarnym mały|200x200px|Państwo Hermanaryka w największym zasięgu.Ostrogotha Hunuil Athal Achiulf Geberyk Hermanaryk (Ermanryk) Winitar Hunimund
Władcy ostrogoccy w Italii thumb|200px|Zasięg państwa Ostrogotów u szczytu potęgi.
476–526: Teodoryk Wielki 526–534: Atalaryk 534: Amalasunta (regentka od 526; usunięta, zm. 535) 534–536: Teodahad 536–540: Witiges 540–541: Ildibald 541: Eraryk 541–552: Totila 552–553: Teja
Państwo Ostrogotów w 553 roku zostało podbite przez Cesarstwo Bizantyńskie.
Dynastyczne powiązania Ostrogotów
Zobacz też Winitar Germanie Wizygoci Władcy Wizygotów Amalowie Radagajs
Przypisy
Bibliografia Nazewnictwo imion królów ostrogockich na podstawie: J. Strzelczyk, Goci - rzeczywistość i legenda, wyd. (w serii Ceramowskiej) Warszawa 1984. Jordanes, O pochodzeniu i czynach Gotów [w:] Edward Zwolski, Kasjodor i Jordanes. Historia gocka czyli Scytyjska Europa., Lublin 1984.