Josef Blösche (ur. 5 lutego 1912 we Frýdlancie, zm. 29 lipca 1969 w Lipsku) – niemiecki zbrodniarz nazistowski i zbrodniarz wojenny, służący w SS w stopniu Rottenführera o pochodzeniu sudeckoniemieckim.
Życiorys Był Niemcem sudeckim, członkiem NSDAP. Od połowy grudnia 1939 roku służył w policji granicznej, automatycznie zostając pracownikiem gestapo.
W 1941 roku rozpoczął służbę w SD w getcie warszawskim, gdzie odpowiadał za utrzymanie porządku na drewnianej kładce (przeprowadzonej nad ulicą Chłodną wzdłuż Żelaznej), łączącej tak zwane duże i małe getto. Szybko zasłynął z okrucieństwa – potrafił zastrzelić kogoś tylko dlatego, że ten odważył się spojrzeć mu w twarz. Często również uczestniczył w gwałtach na kobietach, a zgwałcone kobiety zabijał. Okrucieństwu zawdzięczał przydomek, jakim określali go mieszkańcy getta – Frankenstein. Za gorliwość w tłumieniu powstania w getcie warszawskim otrzymał Krzyż Żelazny II klasy.
We wrześniu 1943 roku został ranny w Warszawie. Brał też udział w stłumieniu powstania warszawskiego – udało mu się zbiec z obleganego przez powstańców gmachu policji. Następnie uczestniczył w walce z partyzantką na Słowacji. W kwietniu 1945 roku podjął nieudaną próbę ucieczki na Zachód. Sowieci, po schwytaniu, wywieźli go do ZSRR, a w 1946 roku wydali Czechosłowacji. Pracował w kopalni, gdzie kilka dni po przybyciu uległ ciężkiemu wypadkowi i jako niezdolny do pracy został zwolniony.
Po zwolnieniu z pracy w kopalni Josef Blösche ukrywał się w Turyngii w NRD, mieszkając wraz z wysiedloną wcześniej matką, współpracował ze Stasi. Został zatrzymany 11 stycznia 1967 roku, gdy do NRD wpłynął wniosek o ekstradycję z zachodnioniemieckiej prokuratury. W czasie procesu przyznał, że podczas jednej z egzekucji na podwórku jednego z budynków zamordowano około 600 osób. Wyliczył to na podstawie kilkunastometrowej i do jego ramion wysokiej sterty ciał zabitych. W tej jednej egzekucji zabił około 75 osób.
W kwietniu 1969 roku, na procesie w Erfurcie, Blösche został uznany winnym zbrodni wojennych, między innymi udziału w deportacji ponad 300 000 Żydów, zastrzeleniu co najmniej 2000 osób, w tym udziału w egzekucji ponad 1000 Żydów na dziedzińcu kompleksu budynków 19 kwietnia 1943 roku. Sąd wymierzył mu karę śmierci, która została wykonana.
Odniesienia w kulturze W 2003 roku Heribert Schwan i Helgard Heindrichs opublikowali książkę o Josefie Blöschem, Der SS-Mann – Josef Blösche – Leben und Sterben eines Mörders (Monachium, 2003). Ponadto Schwan, w tym samym roku i pod tym samym tytułem, zrealizował film dokumentalny przedstawiający sylwetkę Blöschego. Jego przydomek, Frankenstein, jest również wspomniany w filmie Ulica Graniczna z 1948 roku, w reżyserii Aleksandra Forda.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Funkcjonariusze niemieckich władz okupacyjnych w Polsce 1939–1945 (dystrykt warszawski) Kategoria:Uczestnicy likwidacji getta warszawskiego 1943 Kategoria:Żołnierze sił niemieckich pacyfikujących powstanie warszawskie Kategoria:Politycy NSDAP Kategoria:Członkowie SD Kategoria:Członkowie SS Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Zbrodniarze nazistowscy osądzeni w Niemieckiej Republice Demokratycznej Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Ludzie urodzeni we Frýdlancie Kategoria:Niemcy sudeccy Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1969