Adam Ferdynand Adamowicz (ur. 6 grudnia 1802 w Wilnie, zm. 30 kwietnia 1881 tamże) – polski lekarz i lekarz weterynarii, historyk nauki. Był jednym z pionierów polskiej weterynarii oraz twórcą polskiego słownictwa weterynaryjnego.
Życiorys Syn Józefa i Zofii z Jocherów. Do gimnazjum uczęszczał w Wilnie, gdzie również w latach 1818–1822 studiował przyrodę i medycynę, uzyskując w 1824 tytuł dr. med. Od roku 1822 był pomocnikiem Ludwika Henryka Bojanusa, a od 1828, po odbyciu uzupełniających studiów adiunktem.
W latach 1823–1828 wykładał w pierwszej w Polsce szkole weterynaryjnej przy Cesarskim Uniwersytecie Wileńskim, a w 1832–1842 na Oddziale Weterynarii Akademii Medyko-Chirurgicznej w Wilnie. W roku 1834 otrzymał tam tytuł profesora. Wykładał tam epizoosocjologię i anatomię porównawczą dla medyków oraz patologię i terapię dla lekarzy weterynaryjnych, od 1838 wykładał również historię medycyny. Po zamknięciu Akademii w roku 1842 Adamowicz pozostał w Wilnie, pracując jako naczelny lekarz szpitala żydowskiego.
W 1841 został prezesem Wileńskiego Towarzystwa Lekarskiego.
Napisał pierwsze polskie prace weterynaryjne na poziomie uniwersyteckim, m.in. Nauka utrzymania i ulepszania zwierząt domowych ... (1836), O poznawaniu i leczeniu chorób zwierząt domowych ... (1838), Zoonomia weterynaryjna ... (1841).
Opracował Rys postępu anatomii w Polsce i na Litwie do przetłumaczonego dzieła Georges’a Cuviera Historia nauk przyrodniczych (1855).
Był jednym z autorów haseł do 28 tomowej Encyklopedii Powszechnej Orgelbranda z lat 1859–1868. Jego nazwisko wymienione jest w I tomie z 1859 roku na liście twórców zawartości tej encyklopedii"Encyklopedia Powszechna", tom I, wyd. Samuel Orgelbrand, Warszawa, 1859.. W 1872 otrzymał doktorat honorowy UJ.
Członek Wileńskiej Komisji ArcheologicznejGrzegorz Karczmarz, Margarita Fiedorowna Chartanowicz, Komisje archeolograficzne i archeologiczne wileńskie w latach 1842–1915, „Kwartalnik Historii Nauki i Techniki” 1988, t. 33, nr 4. s. 965.. 20 sierpnia 1861 został przyjęty w poczet Francuskiego Towarzystwa Botanicznego.Piotr Daszkiewicz Adam Ferdynand Adamowicz (1802–1881) i Francuskie Towarzystwo Botaniczne [w:] Kwartalnik Historii Nauki i Techniki Tom 63 wyd. styczeń 2018 nr 4 s. 117–121 Pochowany został pierwotnie na cmentarzu ewangelickim w Wilnie po likwidacji cmentarza przeniesiono jego nagrobek w 1962 na wileńską Rossę.Fotografia nagrobka
Pozostawił ok. 90 drukowanych prac.
Przypisy
Bibliografia Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989,
Linki zewnętrzne Prace Adama Ferdynanda Adamowicza w serwisie Polona.pl
Kategoria:Członkowie Towarzystwa Medycznego Wileńskiego Kategoria:Członkowie Wileńskiej Komisji Archeologicznej Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelickim w Wilnie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Rossie w Wilnie Kategoria:Polscy encyklopedyści Kategoria:Polscy lekarze weterynarii Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Polscy przedstawiciele nauk weterynaryjnych Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Medyko-Chirurgicznej w Wilnie Kategoria:Urodzeni w 1802 Kategoria:Zmarli w 1881