Andrzej Grabia Jałbrzykowski (ur. 1921 w majątku Ujazd pod Krakowem, zm. 2005 w Buenos Aires) - publicysta i heraldyk, działacz polonijny. Z rodziny wywodzącej się z ziemi Łomżyńskiej.

Życiorys Był absolwentem IV Gimnazjum im. H. Sienkiewicza w Krakowie. W 1939 przebywał w Wilnie, gdzie był zatrudniony jako attaché prasowy w Nuncjaturze Apostolskiej w Kownie wiosną 1940 r. Stryjem Andrzeja był arcybiskup wileński Romuald Jałbrzykowski. Zatrudnienie w attachacie zawdzięczał swojemu wpływowemu krewnemu, dzięki temu dysponował także informacjami, do których nie mieli dostępu przeciętni mieszkańcy Wileńszczyzny. Miał również możliwość wyjazdu na zachód, jako pracownik Nuncjatury. Właściwie gdy Litwa w czerwcu 1940 r. została włączona do ZSRR został jak inni pracownicy Nuncjatury wydalony. Przedostano się poprzez Berlin do Włoch. Gdzie młodego Jałbrzykowskiego przyjął podsekretarz stanu Stolicy Apostolskiej, pracownik w Nuncjaturze w Warszawie w 1923, Giovanni Battista Montini, późniejszy papież Paweł VI.

Z okresu tego napisał Wspomnienia Wileńskie 1939-1940 opublikowane w 2005 r. w kraju.

Z Litwy wyjechał najpierw do Włoch, a stamtąd przedostał się do Anglii, gdzie zgłosił się do Polskich Sił Zbrojnych. Po demobilizacji, w 1947 wyjechał do Johannesburga w Unii Południowej Afryki, a następnie do Argentyny w 1950. Tam założył biuro turystyczne, co pozwoliło mu stać się również podróżnikiem. Współpracował z redakcją Głosu Polskiego w Buenos Aires. Był członkiem Komitetu Redakcyjnego Materiałów do biografii, genealogii i heraldyki polskiej, założonego w 1962 w Paryżu. W publikacji Gawędy o krajach i ludziach opisał swoje przeżycia w takich krajach jak: Polska, Litwa, Portugalia, Wielka Brytania, Republika Południowej Afryki, Argentyna, Brazylia, Nepal, USA, Islandia, Seszele i Chile.

Wydał zbiór opowiadań pt. O tym i owym, a także monografię własnej rodziny, która sięga XV w. oraz wcześniejszych legendarnych historii, opracowanie oparł na ponad 200 dokumentach źródłowych oraz około 800 wypisach metrykalnych.

Ordery Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (za wybitne zasługi w działalności polonijnej i kombatanckiej, 1993)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 kwietnia 1993 r. o nadaniu orderów i odznaczeń ().

Przypisy

Bibliografia Andrzej Grabia Jałbrzykowski, Wspomnienia wileńskie. Andrzej Grabia Jałbrzykowski, Gawenda o utraconym gnieździe. Aleksandra Ziółkowska-Boehm, Heraldyk z Buenos Aires [W:] Amerykanie z wyboru i inni, Warszawa 1998,

Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Polscy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Ludzie związani z Wilnem Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 2005 Kategoria:Polscy historycy emigracyjni