Difenylocyjanoarsyna – metaloorganiczny związek chemiczny, drażniący bojowy środek trujący z grupy sternitów. Był stosowany w I wojnie światowej w mieszaninie z difenylochloroarsyną.
Właściwości Jest bezbarwną krystaliczną substancją o temperaturze topnienia 35 °C i wrzenia 213 °C, przy ciśnieniu 21 mmHg. Gęstość – 1,45 g/cm³. Maksymalne dopuszczalne stężenie par cmax = 1,5 mg/dm³ (przy 20 °C). Produkt techniczny jest brunatną cieczą. Słabo rozpuszczalna w wodzie (ok. 0,2%), lepiej w rozpuszczalnikach organicznych i innych bojowych środkach trujących (fosgen, difosgen, chloropikryna, iperyt siarkowy, arsyny).
Działanie toksyczne Difenylocyjanoarsyna silnie drażni błony śluzowe oczu i górnych dróg oddechowych. Powoduje łzawienie, kaszel, kichanie, ból w płucach i utrudnione oddychanie. Objawy trwają kilka – kilkanaście godzin po czym zanikają bez trwałych następstw. Pierwsze objawy podrażnienia występują przy stężeniu 10−4 mg/dm³. Wysokie stężenia (około 2 mg/dm³) mogą spowodować śmierć wskutek porażenia dróg oddechowych.
Przypisy
Bibliografia
McKenzie, Alex.; Journal of the Chemical Society, Transactions, (1920), 117, 406-15, CAplus
Kategoria:Arsyny Kategoria:Sternity Kategoria:Związki aromatyczne