Kongo Belgijskie – belgijska kolonia w centralnej Afryce, w dorzeczu rzeki Kongo, która istniała do roku 1960. Ten teren był rejonem belgijskiej ekspansji już od 1877. Jednak formalnie nie należał on do Belgii, lecz do jej króla Leopolda II. Jego własne państwo Wolne Państwo Kongo było ośrodkiem pozyskania kauczuku. Monarcha stosował tam makabryczne środki, aby przyśpieszyć pozyskanie kauczuku. Dopiero w 1908, po serii kampanii przeciwko zbrodniom popełnianym w Kongu, władca zdecydował się na sprzedanie tego rejonu Belgii. Kolonia uzyskała niepodległość w 1960, a jej obecna nazwa to Demokratyczna Republika Konga. Belgów do ekspansji w Kongu nakłoniły jego bogactwa: kauczuk, diamenty i kość słoniowa.
Demografia W roku 1950 Kongo Belgijskie liczyło nieco ponad 11,5 mln mieszkańców. Przy powierzchni wynoszącej 2 343 930 km² dawało to zaludnienie na poziomie 4,9 osoby na km². Podział etniczny przedstawiał się następującoKraje NATO, red. Stefan Michnik,Warszawa 1959, s. 323: Ludność tubylcza – 11,5 mln (99,4% populacji) Biali – 60 tys. (0,6% populacji)
Gubernatorzy generalni Konga Belgijskiego (1908–1912) Félix Alexandre Fuchs (1912–1916) (1916–1921) (1921–1923) (1923–1927) (1927–1934) Pierre Marie Joseph Ryckmans (1934–1946) Eugène Jacques Pierre Louis Jungers (1946–1952) (1952–1958) Henri Arthur Adolf Marie Christopher Cornelis (1958–1960)
Zobacz też Kongo (Republika Konga) Królestwo Kongo język kongo Królewskie Muzeum Afryki Środkowej
Przypisy
Kategoria:Dawne terytoria zależne Belgii Kategoria:Historia Demokratycznej Republiki Konga Kategoria:Państwa historyczne w Afryce Kategoria:Kolonie w Afryce