Gilad Szalit (hebr. גלעד שליט, fr. Guilad Schalit; ur. 28 sierpnia 1986 w Naharijji) – izraelski wojskowy i dziennikarz sportowy.
Był pierwszym izraelskim żołnierzem porwanym przez Palestyńczyków od czasu porwania w 1994 roku Nachsona Wachsmana„Israeli forces enter 'north Gaza,” , BBC, 29 czerwca 2006.
Życiorys Młodość Wychował się w Micpe Hilla w Zachodniej Galilei, posiada podwójne izraelskie i francuskie obywatelstwoYoav Appel et. al., „Shalit's dad: 'Hope is all we have left'”, Jerusalem Post, 25 czerwca 2006.
Porwanie Wczesnym niedzielnym porankiem 25 czerwca 2006 roku, rabat Szalit został porwany przez palestyńskich bojowników, którzy zaatakowali posterunek armii izraelskiej po przekroczeniu granicy Strefy Gazy i Izraela przez tunel niedaleko Kerem Szalom. W czasie porannego ataku dwóch żołnierzy CaHaL zostało zabitych, a czterech innych odniosło rany, nie licząc samego Szalita, któremu złamano lewą rękę i który odniósł rany lewego ramieniaGil Hoffman et. al., „Shalit's health better than first feared”, Jerusalem Post, 29 czerwca 2006. Mohamed Abdel Al, rzecznik palestyńskich Ludowych Komitetów Oporu, ujawnił, że akcja ta była planowana przez prawie dwa miesiące.
W poniedziałek 26 czerwca 2006 r. porywacze Szalita wydali oświadczenie, w którym oferowali informacje o stanie żołnierza, jeżeli władze izraelskie zgodzą się wypuścić uwięzione palestyńskie kobiety i osadzonych poniżej 18 roku życia„Militants issue Israel hostage demands”, CNN, 26 czerwca 2006. Oświadczenie to zostało wydane przez Brygady Izz ad-Din al-Kassam (zbrojne skrzydło Hamasu), Ludowe Komitety Oporu (w skład których wchodzą członkowie Fatahu, Islamskiego Dżihadu i Hamasu) i Armię Islamu.
Będąc w niewoli, został dwukrotnie awansowany, najpierw do stopnia sierżanta sztabowego, a następnie do stopnia starszego sierżanta sztabowego. Dzień przed terminem uwolnienia awansowano go do stopnia sierżanta-majora.
1 lipca Palestyńczycy wysunęli kolejne żądania, domagając się uwolnienia tysiąca więźniów (poza wspomnianymi kobietami i niepełnoletnimi), Reuters, 2 lipca 2006. Dwa dni później porywacze wystosowali 24-godzinne ultimatum, grożąc, że w razie jego niespełnienia Szalita dotkną niesprecyzowane konsekwencje, Reuters, 3 lipca 2006. Kilka godzin później Izrael odrzucił ultimatum, stwierdzając, że „nie będzie negocjacji w sprawie uwolnienia więźniów”.
Próba ratunku Izraelskie siły zbrojne wkroczyły do Chan Junus 28 czerwca w celu odnalezienia Szalita. Jak powiedział David Siegel, rzecznik ambasady Izraela w USA, „Izrael uczynił wszystko, co mógł, w celu wyczerpania wszystkich dyplomatycznych możliwości i dał Mahmudowi Abbasowi szansę na zwrócenie porwanego Izraelczyka... Ta operacja może zostać zakończona natychmiast, warunkiem jest uwolnienie Gilada Szalita”.David Rosenberg, „Israeli Army Enters Gaza to Find Kidnapped Soldier (Update2)”, Bloomberg.com, 28 czerwca 2006
29 czerwca dowódca południowego okręgu armii izraelskiej, gen. Jo’aw Galant potwierdził informacje, że Shalit pozostaje w Gazie. Izraelski minister sprawiedliwości Chajjim Ramon dodał, że żołnierz przetrzymywany jest najprawdopodobniej na południu Strefy Gazy. Natomiast korespondent wojskowy izraelskiego kanału informacyjnego IBA stwierdził, że z jego informacji wynika, że kapral przetrzymywany jest w Rafah. Jednak rzeczniczka CaHaLu, gen. Miri Regew powiedziała „nie jesteśmy przekonani, że jest on przetrzymywany w południowej Gazie... (tylko) że jest przetrzymywany w Gazie”„Today in the News,” Israel Broadcasting Authority, 29 czerwca 2006.
1 lipca BBC doniosło, że Szalit otrzymał pomoc lekarską z powodu odniesionych obrażeń brzucha i ramienia. Ta informacja została zdementowana przez Palestyńczyków. Tymczasem przedstawiciele izraelskich władz zagrozili, iż „niebo runie”, jeżeli Szalitowi stanie się krzywda.
Uwolnienie 18 października 2011 został uwolniony na podstawie wynegocjowanej wymiany. Izrael zwolnił z więzień 1027 Palestyńczyków, m.in. członków Hamasu.
Dalsze życie W 2012 roku został zatrudniony jako dziennikarz sportowy izraelskiej gazety „Jedi’ot Acharonot”, w której zajmował się koszykówką.
Odznaczenia Medal za II Wojnę Libańską – 2006
Honorowe obywatelstwa Rzym Paryż Nowy Orlean Miami
Przypisy
Linki zewnętrzne (plik PDF)
Kategoria:Urodzeni w 1986 Kategoria:Izraelscy wojskowi Kategoria:Honorowi obywatele Rzymu Kategoria:Ofiary porwań i uprowadzeń Kategoria:Ludzie urodzeni w Naharijji Kategoria:Izraelscy dziennikarze