Łaciński patriarcha Konstantynopola został powołany w 1204 r., po zdobyciu Konstantynopola przez krzyżowców. Był to zabieg polityczny mający na celu formalną „katolicyzację” urzędu Patriarchy Konstantynopola i położenie kresu schizmie wschodniej. Po upadku Konstantynopola w 1261 patriarcha łaciński sprawował swój urząd tytularnie w Rzymie. Od 1948 urząd pozostawał nieobsadzony, zaś w 1964 zniesiono go.
Łacińscy patriarchowie Konstantynopola Tomasz Morosini (1204-1211) (wakat 1211-1215) Gerwazy (1215-1219) (wakat 1219-1221) Mateusz (1221-1226) Jean d’Abbeville (1226), odmówił objęcia urzędu Szymon (1227-1232) (wakat 1232-1234) Nicholas de Castro Arquato (1234-1251) (wakat 1251-1253) Pantaleon Giustiani (1253-1286)
Upadek Konstantynopola 1261; od tego momentu patriarchat tytularny
Piotr Correr (1286-1302) Leonard Faliero (1302- c. 1307) Mikołaj z Teb (1308- c. 1332) Cardinalis (1332-1335) Gozio Battaglia (1335-1339) Roland z Ast (1339) Henryk z Ast (1339-1345) Stefan z Pinu (1346) Wilhelm (1346-1364) Piotr de Thomas (1364-1366) Paweł z Teb (1366-1370) Hugolin Malabranca (1371- c. 1375) Jacques d’Itri (1376-1378) Wilhelm z Urbino, obediencja awiniońska (1379-c.1405) Paweł z Koryntu, obediencja rzymska (1379-c. 1390) Angelo Correr, obediencja rzymska (1390-1409), przyszły papież Grzegorz XII (od 1406) Ludwik z Mitylene, obediencja awiniońska (1406-1408) Alfons z Sewilli, obediencja awiniońska (1408-1417) Francesco Lando, obediencja pizańska (1409-1412) Giovanni Contarini, do 1415 obediencja rzymska (1409-1422) Jean de la Rochetaillee, do 1415 obediencja pizańska (1412-1423) Giovanni Contarini (ponownie) (1424-1451) Grzegorz III Mammas (c. 1451?-1459) Izydor z Kijowa (1459-1463) Bessarion (1463-1472) Pietro Riario (1472-1474) Girolamo Lando (1474-1497) Giovanni Michiel (1497-1503) Juan de Borja (1503) Francis Lorris (1503-1506) Marco Cornaro (1506-1507) Tamás Bakócz (1507-1521) Marco Cornaro (1521-1524) Egidio di Viterbo (1524-1530) Francesco Pesaro (1530-1544) Marino Grimani (1545-1546) Ranuccio Farnese (1546-1549) Fabio Colonna (1550-1554) Ranuccio Farnese (1554-1565) Scipione Rebiba (1565-1573) Prospero Rebiba (1573-1594) Silvio Savelli (1594-1596) Hercule Tassoni (1594-1596) Bonifacio Bevilacqua (1598-1599) Bonaventure Secusio de Caltagirone (1599-1618) Ascanio Gesudaldi (1618-1640) Francesco Maria Macchiavelli (1640-1641) Giovanni Giacomo Panciroli (1641-1643) Giovanni Battista Spada (1643-1654) Volumnio Bandinelli (1658-1667) Stefano Ugolini (1667-1670) Federico Borromeo (1670-1673) Odoardo Cibo (1689-1700) Ludovico Pico della Mirandola (1706-1718) Camillo Cibo (1718-1729) Mondillo Orsini (1729-1750) Ferdinando Maria de Rossi (1751-1759) Filippo Caucci (1760-1771) Juan Portugal de la Puebla (1771-1781) Francesco Antonio Marcucci (1781-1799) Benoit Fenoja (1805-1812) Giuseppe della Porta Rodiani (1823-1835) Giovanni Soglia Ceroni (1835-1843) Giacomo Sinibaldi (1843) Fabio Maria Asquini (1844-1851) Dominicus Lucciardi (1851-1860) Iosephus Melchiades Ferlisi (1860-1865) Rogerius Aloysius Emygdius Antici Mattei (1866-1878) Iacobus Gallo (1878-1881) wakat (1881-1887) Iulius Lenti (1887-1895) Giovanni Battista Casali del Drago (1895-1899) Alessandro Sanminiatelli Zabarella (1899-1901) Carlo Nocella (1901-1903), wcześniej łaciński patriarcha Antiochii Giuseppe Ceppetelli (1903-1917) wakat (1917-1923) Michele Zezza di Zapponeta (1923-1927) Antonio Anastasio Rossi (1927-1948) wakat (1948-1964)
Zniesienie patriarchatu w 1964 r.
Zobacz też Łaciński patriarcha Aleksandrii Łaciński patriarcha Antiochii Łaciński patriarcha Jerozolimy
Bibliografia K. Eubel, P. Gauchat, R. Ritzler, Hierarchia Catholica, vol. I-VI, Padwa-Ratyzbona 1913-1960 L. de Mas Latrie, Les Patriarches latins de Constantinople, Revue de l’Orient latin, Tome III, Paris 1895, str. 433-456\
Kategoria:Historia Kościoła katolickiego * Konstantynopol