Farah Pahlawi (pers. فرح پهلوی, z domu Farah Diba, pers. فرح دیبا, ur. 14 października 1938 w Teheranie) – trzecia żona ostatniego szacha Iranu Mohammada Rezy Pahlawiego. 26 października 1967 została przez szacha koronowana na władczynię (szachbanu) Iranu jako pierwsza i jedyna kobieta w ciągu dwu i pół tysiąca lat historii perskiej monarchii. Szach podkreślił w ten sposób wagę dążeń do emancypacji irańskich kobiet.
W czasie swoich rządów u boku męża odpowiedzialna była za sprawy związane z pielęgnowaniem irańskiej kultury, dążeniem do równouprawnienia kobiet w Iranie, ochroną środowiska, opieką zdrowotną i rozwojem krajowej małej przedsiębiorczości. Dużo podróżowała po kraju, żeby lepiej poznać swój naród. Po obaleniu szacha przez ajatollaha Chomejniego w 1979 wraz z mężem opuściła Iran. Obecnie zajmuje się pracą dla UNESCO oraz działalnością charytatywną.
W Iranie jest symbolem kobiet walczących o prawa obywatelskie. Napisała autobiografię wydaną w Polsce w tłumaczeniu Marty Eloy Cichockiej pod tytułem: Wspomnienia. Z miłości do mojego króla.
Uniwersytet Warszawski przyznał jej 25 sierpnia 1977 tytuł doktora honoris causa w dziedzinie historii sztuki.
Na wniosek dzieci została w 1978 roku Kawalerem Orderu Uśmiechu.
Odznaczenia 1959 – Order Plejad (Iran) 1960 – Order Serafinów (Szwecja) 1963 – Order Słonia (Dania) 1963 – Krzyż Wielki Orderu Lwa Niderlandzkiego (Holandia) 1963 – Krzyż Wielki Orderu Legii Honorowej (Francja) 1964 – Krzyż Wielki Orderu Królowej Saby (Etiopia) 1964 – Wielka Wstęga Orderu Leopolda z łańcuchem (Belgia) 1965 – Krzyż Wielki Orderu św. Olafa (Norwegia) 1965 – Wielka Wstęga Orderu Niepodległości (Tunezja) 1965 – Wielki Łańcuch Orderu Krzyża Południa (Brazylia) 1965 – Łańcuch Orderu Wyzwoliciela San Martina (Argentyna) 1966 – Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski 1966 – Order Gwiazdy Jugosłowiańskiej I klasy 1966 – Wielka Złota Odznaka Honorowa na Wstędze za Zasługi dla Republiki Austrii 1967 – Stopień Specjalny Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec 1967 – Order Arjamehr (Iran) 1968 – Wielka Wstęga Orderu Skarbu Korony (Japonia) 1968 – Order Korony Królestwa (Malezja) 1968 – Order Domowy Chakri (Tajlandia) 1974 – Łańcuch Orderu Zasługi Republiki Włoskiej 1975 – Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) 1978 – Order Uśmiechu
Przypisy Farah Pahlawi, Wspomnienia • Z miłości do mojego króla, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2004, .
Order Aryamehr jest widoczny na fotografii Farah Pahlawi, zamieszczonej w infoboksie.
Pierwsze małżeństwo szacha zostało rozwiązane z powodu braku męskiego potomka, drugie – z powodu braku dzieci w ogóle.
Linki zewnętrzne Oficjalna strona Farah Pahlawi
Kategoria:Cesarzowe Kategoria:Żony władców Persji Kategoria:Dynastia Pahlawi Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989) Kategoria:Damy Orderu Plejad Kategoria:Damy Orderu Arjamehr Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Legii Honorowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 2500-lecia Imperium Perskiego Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii Kategoria:Odznaczeni Orderem Domowym Chakri Kategoria:Odznaczeni Orderem Izabeli Katolickiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Królewskim Serafinów Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Południa Kategoria:Odznaczeni Orderem Leopolda (Belgia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Lwa Niderlandzkiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Skarbu Korony Kategoria:Odznaczeni Orderem Słonia Kategoria:Odznaczeni Orderem Uśmiechu Kategoria:Odznaczeni Orderem Wyzwoliciela San Martina Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Królowej Saby Kategoria:Odznaczeni Orderem Jugosłowiańskiej Gwiazdy Kategoria:Irańczycy pochodzenia azerskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Teheranie Kategoria:Urodzeni w 1938