Mieczysław Emilian Hartleb (ur. 24 listopada 1895 w Zbarażu, zm. 1 maja 1935 w Otwocku) – historyk literatury, oficer.
W latach 1912–1922 studiował na Uniwersytecie Lwowskim (z przerwą podczas wojny, kiedy walczył w Legionach Polskich), od 1926 po uzyskaniu habilitacji związany z Uniwersytetem Warszawskim.
Autor nowatorskich hipotez i programów badawczych dotyczących epoki odrodzenia i baroku, badacz literatury staropolskiej, zwłaszcza twórczości Jana Kochanowskiego.
Był kapitanem rezerwy piechoty Wojska Polskiego, w latach 20. i 30. oficerem rezerwy 44 pułku piechoty
Zmarł po dłuższej chorobie w sanatorium w Otwocku w wieku 40 lat.
Brat Kazimierza Hartleba.
Publikacje Opowieści żołnierskie (1916) Gorliwcy (1916-1917) Estetyka Jana Kochanowskiego. Cz. 1, Stosunek poety do sztuki plastycznej (1923) O filozofji i dzbanie Piasta Dantyszka (1926) Nagrobek Urszulki Studjum o genezie i budowie „Trenów” Jana Kochanowskiego (1927) Początki poezji barokowej w Polsce (1928) Domenico Mora : na marginesie wileńsko-włoskiego "Rycerza" z 1589 r. (1929) Okruchy trenologiczne (1930) Uwagi o lekturze obowiązkowej (w związku z egzaminami magisterskiemi) (1930) „Magister Barbatus” Joannis Cochanovii (1930) O narodzinach „Sobótki” pierwszej sielanki polskiej (1930) Zwierciadło albo kształt w którym każdy poeta snadnie się może swym sprawom przypatrzyć (1930)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Publikacje Mieczysława Hartleba w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Zbarażu Kategoria:Polscy historycy literatury Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1935 Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Oficerowie 44 Pułku Strzelców Legii Amerykańskiej