thumb|Nagrobek Krzysztofa Wrocławskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Krzysztof Dominik Wrocławski (ur. 28 września 1937 w Radomiu, zm. 23 czerwca 2022 w Warszawie) – polski slawista folklorysta, kulturoznawca, historyk literatur macedońskiej, serbskiej i chorwackiej, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, w latach 1978–1981 dyrektor Instytutu Filologii Słowiańskiej.
Życiorys Krzysztof Wrocławski w 1965 ukończył studia w zakresie filologii słowiańskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Tamże doktoryzował się (1974) oraz habilitował (1976). W latach 1967–1970 był lektorem języka polskiego na Uniwersytecie w Skopje. Członek Komisji Bałkanistycznej przy Komitecie Słowianoznawstwa PAN oraz Komisji Etnolingwistycznej przy Komitecie Językoznawstwa PAN, członek Międzynarodowego Komitetu Slawistów oraz Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Wśród wypromowanych przez niego doktorów znaleźli się: Joanna Mleczko (2000), Patrycjusz Pająk (2002), Michał Stefański (2004), Magdalena Bogusławska (2004).
Prowadzi badania głównie z zakresu południowosłowiańskiej literatury ustnej i popularnej, kultury współczesnej, związków literackich i kulturowych polsko-słowiańskich. Jest autorem wielu prac poświęconych tej tematyce, a także Polonii w krajach południowosłowiańskich.
Zmarł 23 czerwca 2022 w Warszawie. Pochowany 29 czerwca 2022 na cmentarzu Powązki Wojskowe.
Był żonaty (żona Elżbieta), miał dwie córki.
Publikacje
Prace naukowe 1978: Z badań nad związkami między południowosłowiańską epiką i prozą ludową 1979-1984: Makedonskiot naroden raskažuvač Dimo Stenkoski (tom 1–2) 1985: Stosunki etniczne na Bałkanach w świetle kronik Macieja Stryjkowskiego 1989: Z badań nad współczesną ludową opowieścią wierzeniową 1991: Kategorie centrum i granic w kulturze ludowej 1991: Studia o literaturach i folklorze Słowian 1992: Polska ballada ludowa na tle słowiańskim. Propozycja ujęcia porównawczego 1992: Sporedbena monografija na makedonskoto selo Jablanica i polskoto selo Pjentki-Grenzki (tom 3, współautor) 2003: Polacy w Bośni, Polacy o Bośni (współautor)
Inne 1981: Samowiły i pasterze 1985: O Bogu, Jego sługach i diabelskich sztuczkach. Setnik legend południowej Słowiańszczyzny 1991: List z nieba, czyli epistoła o niedzieli 2015: Powroty do przeszłości : zeszyt z lat 1950-1954 : z tarczą Chałubińszczaka przez lata stalinizmu
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 2005Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 kwietnia 2005 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (). Medal Zasługi Republiki Macedonii Północnej – Macedonia Północna, 2024 (pośmiertnie)
Wyróżnienia W 2000 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Świętych Cyryla i Metodego w Skopje
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Komitetu Słowianoznawstwa PAN Kategoria:Członkowie Komitetu Językoznawstwa PAN Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Radomiu Kategoria:Ludzie związani ze Skopje Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy odznaczeni północnomacedońskimi odznaczeniami Kategoria:Polscy doktorzy honoris causa Uniwersytetu Świętych Cyryla i Metodego w Skopju Kategoria:Polscy kulturoznawcy Kategoria:Polscy slawiści Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Zmarli w 2022 Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie