Sven Lennart Bergelin (ur. 10 czerwca 1925 w Alingsås, zm. 4 listopada 2008 w Sztokholmie) – szwedzki tenisista, zwycięzca wielkoszlemowego Rolanda Garrosa w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa, trener Björna Borga.
Kariera tenisowa Lennart Bergelin zaliczał się do czołówki światowej w okresie bezpośrednio po II wojnie światowej. W 1948 roku został sklasyfikowany jako 9. tenisista świata w nieoficjalnym rankingu pisma The Daily Telegraph. W tymże roku wygrał w parze z Jaroslavem Drobným Rolanda Garrosa, po pokonaniu w finale Harry'ego Hopmana i Franka Sedgmana.
Bergelin występy w reprezentacji Szwecji w Pucharze Davisa rozpoczął w 1946 roku. Rozegrał łącznie 88 pojedynków, z czego wygrał w 62 spotkaniach. Ostatni raz wystąpił w 1965 roku w meczu z Polską po dziesięcioletniej przerwie w meczach kadry.
W 1971 roku Bergelin objął funkcję kapitana reprezentacji Szwecji w Pucharze Davisa. Prowadził zespół przez pięć lat, osiągając m.in. pierwsze zwycięstwo Szwecji w tych rozgrywkach w 1975 roku (w finale z Czechosłowacją wystąpili Björn Borg i Ove Bengtson). To właśnie Bergelin w 1972 roku wprowadził do ekipy Borga, a wkrótce został także jego osobistym trenerem. Dwaj Szwedzi, mimo początkowych nieporozumień (Bergelin spoliczkował na oczach dziennikarzy podopiecznego, kiedy ten odmówił wykonania jednego z poleceń), współpracowali ze sobą przez całą karierę Borga.
W 2004 roku Lennart Bergelin został wpisany do Hall of Fame tenisa szwedzkiego.
Finały w turniejach wielkoszlemowych Gra podwójna (1–0)
Bibliografia
Zbigniew Dutkowski, 150 rakiet. Najlepsi tenisiści świata, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1984 Martin Hedges, The Concise Dictionary of Tennis, Mayflower Books Inc, Nowy Jork 1978
Kategoria:Szwedzcy tenisiści Kategoria:Triumfatorzy French Open Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 2008 Kategoria:Szwedzcy trenerzy tenisowi Kategoria:Ludzie urodzeni w Alingsås