Ferdinando Imposimato (ur. 9 kwietnia 1936 w Maddaloni, zm. 2 stycznia 2018 w Rzymie) – włoski prawnik, sędzia śledczy i polityk, honorowy przewodniczący Najwyższego Sądu Kasacyjnego.
Życiorys Absolwent studiów prawniczych na Uniwersytecie w Neapolu (1959). Pracował jako funkcjonariusz policji, następnie został urzędnikiem w resorcie skarbu państwa. Od 1964 zatrudniony w organach ścigania. Jako sędzia śledczy prowadził m.in. postępowania w zakresie zamachu na papieża Jana Pawła II z 13 maja 1981, porwania i zabójstwa byłego premiera Alda Moro, zabójstwa sędziego Vittoria Bacheleta. Zajmował się też śledztwami przeciwko włoskim organizacjom mafijnym.
W latach 1987–1992 i 1994–1996 był członkiem Senatu X i XII kadencji, od 1992 do 1994 zasiadał w Izbie Deputowanych. Reprezentował Włoską Partię Komunistyczną, a po jej rozwiązaniu Demokratyczną Partię Lewicy. W latach 2001–2008 występował w programie prawniczym Forum nadawanym przez stacje Canale 5 i Rete 4. W 2013 i 2015 Ruch Pięciu Gwiazd promował jego kandydaturę na urząd prezydenta Włoch.
Odznaczony Orderem Zasługi Republiki Włoskiej II klasy.
Wybrane publikacje Corruzione ad alta velocità. Viaggio nel governo invisibile (współautor), 1999, . Terrorismo internazionale. La verità nascosta, 2002, . Vaticano. Un affare di Stato, 2002, . La grande menzogna, 2006, . Doveva morire. Chi ha ucciso Aldo Moro (współautor), 2008, . L'errore giudiziario. Aspetti giuridici e casi pratici, 2009,
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Neapolu Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Włoscy działacze praw człowieka Kategoria:Włoscy sędziowie Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 2018