Piotr Jarecki (ur. 29 czerwca 1955 w Sierpcu) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor nauk społecznych, biskup pomocniczy warszawski od 1994.
Życiorys Urodził się 29 czerwca 1955 w Sierpcu. Ukończył miejscowe Liceum Ogólnokształcące im. mjra Henryka Sucharskiego. W latach 1974–1976 odbył studia filozoficzne w Wyższym Seminarium Duchownym w Płocku, a w latach 1976–1980 studia teologiczne w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Święceń prezbiteratu udzielił mu 1 czerwca 1980 w Bazylice Archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie kardynał Stefan Wyszyński, prymas Polski. Inkardynowany został do archidiecezji warszawskiej. W Akademickim Studium Teologii Katolickiej w Warszawie uzyskał magisterium z teologii moralnej i licencjat z teologii w zakresie katolickiej nauki społecznej. W latach 1982–1988 kontynuował studia na Wydziale Nauk Społecznych Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego w Rzymie, które ukończył z doktoratem z nauk społecznych na podstawie dysertacji Nauka społeczna Kościoła wobec zjawiska konfliktu.
W latach 1980–1982 pracował jako wikariusz w Parafii Matki Bożej Anielskiej w Skolimowie. W latach 1988–1994 był referentem w Sekretariacie Prymasa Polski. W tym czasie wykładał katolicką naukę społeczną w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie i na Papieskim Wydziale Teologicznym w Warszawie. Od marca do czerwca 1994 pełnił funkcję zastępcy sekretarza generalnego Konferencji Episkopatu Polski.
16 kwietnia 1994 został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej ze stolicą tytularną Avissa. Święcenia biskupie otrzymał 23 kwietnia 1994 w Bazylice Archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie. Głównym konsekratorem był kardynał Józef Glemp, arcybiskup metropolita warszawski, a współkonsekratorami Kazimierz Romaniuk, biskup diecezjalny warszawsko-praski, Marian Duś, biskup pomocniczy warszawski, i arcybiskup Jorge María Mejía, sekretarz Kongregacji ds. Biskupów. Jako dewizę biskupią przyjął słowa Testimonium perhibere veritati (Dawać świadectwo prawdzie). Objął urząd wikariusza generalnego archidiecezji. W kurii metropolitalnej został przewodniczącym wydziału duszpasterstwa i wydziału spraw sakramentalnych, wszedł w skład rady biskupiej, rady kapłańskiej i kolegium konsultorów. Został opiekunem archidiecezjalnej Akcji Katolickiej. W 2003 był w gronie założycieli Fundacji Nadzieja, w której objął funkcję przewodniczącego Rady Fundatorów. Otrzymał godność archidiakona Kapituły Metropolitalnej Warszawskiej. Gdy w 2012 spowodował kolizję drogową, prowadząc samochód w stanie nietrzeźwości, zaprzestał wykonywania obowiązków biskupich, a po tym, jak w 2013 sąd pierwszej instancji za ten czyn skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na dwuletni okres próby, a także orzekł wobec niego m.in. grzywnę i czteroletni zakaz prowadzenia pojazdów, pozostawał do 2015 zawieszony przez Stolicę Apostolską w pełnieniu funkcji biskupich.
W ramach Konferencji Episkopatu Polski w latach 1996–2003 był krajowym asystentem kościelnym Akcji Katolickiej w Polsce, w latach 2004–2012 pełnił funkcję przewodniczącego Zespołu ds. Unii Europejskiej i reprezentował Konferencję w Komisji Konferencji Biskupów Wspólnoty Europejskiej, gdzie w latach 2006–2012 zajmował stanowisko wiceprzewodniczącego, objął ponadto funkcje przewodniczącego Rady ds. Społecznych i wiceprzewodniczącego Komisji „Iustitia et Pax”, a także wszedł w skład Komisji Rewizyjnej, Rady ds. Środków Społecznego Przekazu i Zespołu ds. Akcji Katolickiej. W 1998 został członkiem Papieskiej Rady Iustitia et Pax. Przewodniczył Zespołowi ds. Wizyty Apostolskiej Ojca Świętego Benedykta XVI w 2006.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Biskupi warszawscy Kategoria:Zastępcy sekretarzy generalnych Konferencji Episkopatu Polski Kategoria:Archidiakoni warszawskiej kapituły katedralnej Kategoria:Absolwenci Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Sierpcu Kategoria:Urodzeni w 1955