Bloki śródkomorowe – zaburzenia przewodnictwa śródkomorowego, mogą być wywołane niepożądanym działaniem niektórych leków, chorobami lub wadami serca.
Powstające wskutek zwolnienia lub przerwania przewodzenia bodźców elektrycznych w obrębie układu przewodzącego mięśnia komór serca. Widoczne w elektrokardiogramie.
W zależności od obrazu elektrokardiograficznego, rozróżniamy 3 główne typy bloku śródkomorowego, opisane poniżej.
Blok odnogi lub wiązki pęczka Hisa Sam blok przewodzenia może być dla badanego nieodczuwalny, zwłaszcza niezupełny (traktowany często jako jeden z dopuszczalnych stanów normy, gdyż występuje nawet u dzieci, młodzieży i osób o aktywnym stylu życia)
Blok może być wywołany: działaniem niepożądanym niektórych leków niewydolnością serca chorobą wieńcową kardiomiopatią zaburzeniami rytmu innymi wadami serca.
Diagnozowany zwykle z odczytu EKG, widoczny jako: szerokie zespoły QRS charakterystyczne zmiany kształtu zespołów QRS w odpowiednich odprowadzeniach przedsercowych.
Rozróżniamy: Blok prawej odnogi pęczka Hisa częściowy (niezupełny) całkowity Blok lewej odnogi pęczka Hisa częściowy (niezupełny) całkowity Blok przedniej wiązki lewej odnogi Blok tylnej wiązki lewej odnogi
Inne postacie bloku śródkomorowego utrudnienie przewodnictwa śródkomorowego blok ogniskowy rozlany blok śródkomorowy
Klasyfikacja ICD10 kod ICD10 nazwa choroby Blok dwuwiązkowy Blok trójwiązkowy Nieokreślony blok wewnątrzkomorowy Zobacz też blok przewodnictwa przedsionkowo-komorowego
Kategoria:Zaburzenia rytmu serca i przewodzenia