thumb|upright|Kościół św. Bartłomieja Demmin, Hansestadt Demmin – miasto w północno-wschodnich Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Mecklenburgische Seenplatte, siedziba Związku Gmin Demmin-Land. Do 3 września 2011 siedziba powiatu Demmin. Leży nad rzekami Peene, Tollense i Trebel.
Toponimia Nazwa miasta zapisywana była w źródłach średniowiecznych jako Dimmine (1180), Demin (1236), Demmin (1320). Pochodzi od połabskiego słowa dym, oznaczającego dym, mgłęDieter Berger, Geographische Namen in Deutschland, Dudenverlag, Mannheim 1993, s. 76.. Spolszczana jako Dymin, Damin, ew. Tymin.
Historia Demmin był jednym z najstarszym grodów słowiańskich na terenach Pomorza Zachodniego. Stanowił ważny węzeł komunikacyjny ziem wieleckich leżąc na przecięciu rzek i dróg. Pierwsze wzmianki pochodzą z X wieku. Jego dogodne położenie nad rzekami dodawało mu walorów obronnych. Wielokrotnie wspominany w źródłach historycznych jako ważny punkt obronny podczas najazdów feudałów niemieckich i Duńczyków. Gród spełniał także rolę fortecy granicznej Pomorza po utworzeniu państwa Meklemburgii.
W XII wieku Demmin stał się jedną ze stolic Pomorza Zachodniego i w latach 1156–1180 oraz 1211–1264 był siedzibą młodszego z braci z dynastii Gryfitów, któremu przypadała zachodnia część księstwa. W dzielnicy ze stolicą w Dyminie panowali Kazimierz I – młodszy brat Bogusława I, Kazimierz II – młodszy brat Bogusława II oraz Warcisław III – syn Kazimierza II.
W XIII wieku Demmin otrzymał prawa miejskie i stał się ośrodkiem rzemieślniczo-handlowym. Miasto było członkiem Związku Hanzeatyckiego, co przyciągało kupców oraz osadników niemieckich. W XIV wieku należało do Księstwa Wołogoskiego, zaś od 1478 roku znalazło się w granicach zjednoczonego księstwa pomorskiego. Demmin ucierpiał podczas wojny trzydziestoletniej. Po pokoju westfalskim w 1648 roku został przyznany Szwecji. Od 1701 należał do Prus.
W 1945 roku około 900 mieszkańców Demmina popełniło zbiorowe samobójstwo na wieść o wkroczeniu Armii Czerwonej.
W latach 1949–1990 miasto znajdowało się w granicach Niemieckiej Republiki Demokratycznej.
Zabytki kościół św. Bartłomieja budowany w stylu gotyckim od 1. ćw. XIV wieku do 1359 r. Kościół został regotyzowany w latach 1826 i 1862–1867, gdy zbudowano nowe zwieńczenie wieży oraz szczyt wschodni. kościół św. Marii i Różanego Krzyża barokowe domy mieszkalne, brama Luisentor Czerwona Szkoła. na wyspie przy ujściu rzeki Tollense do rzeki Piany znajdują się ruiny średniowiecznego zamku książąt dymińskich, jednej z linii książąt pomorskich.
Współpraca Miejscowości partnerskiePartnerstwa.: Dolna Saksonia: Bad Bevensen Polska: Bobolice Nadrenia Północna-Westfalia: Lünen, Porta Westfalica
Ludzie związani z Demmin
Przypisy
Bibliografia O. Baranowska „Pomorze Zachodnie – moja mała ojczyzna”, wyd. „Ines”, Szczecin 2001
Linki zewnętrzne
Kategoria:Miasta w Meklemburgii-Pomorzu Przednim