Ryszard Witke

Ryszard Witke (ur. 9 listopada 1939 w Sanoku, zm. 27 października 2020 w Karpaczu) – polski skoczek narciarski, dwukrotny olimpijczyk igrzysk w Innsbrucku 1964 i Grenoble 1968, czwarty zawodnik Zimowej Uniwersjady 1960, mistrz Polski z 1972, trener skoków i kombinacji norweskiej, Zasłużony Mistrz Sportu.

Życiorys Przebieg kariery Od dzieciństwa trenował razem z braćmi narciarstwo. Pierwsze skoki oddawał na budowanych ze śniegu niewielkich obiektach. Wkrótce zwyciężył w igrzyskach województwa wrocławskiego w narciarstwie alpejskim. Wstąpił wówczas do klubu Sport Budowlani Karpacz, a jego trenerem został Włodzimierz Daszkiewicz. Po uzyskaniu od niego profesjonalnych nart rozpoczął starty na Orlinku w coniedzielnych konkursach. W 1953, w wieku 14 lat, zwyciężył po raz pierwszy. Od 1958 reprezentował Śnieżkę Karpacz. Wystartował wówczas na mistrzostwach Polski w Szczyrku – w konkursie juniorów doznał upadku i zajął szóste miejsce, zaś w zawodach seniorów był czwarty. Został powołany do kadry młodzieżowej, a rok później do reprezentacji Polski. Wystartował na Zimowej Uniwersjadzie 1960 w Chamonix, gdzie zajął 4. miejsce.

W 1960 wstąpił do klubu AZS Wrocław, a jego szkoleniowcem został Bronisław Haczkiewicz. Wówczas po raz pierwszy wystartował w Turnieju Czterech Skoczni. W debiutanckim konkursie w Oberstdorfie był 28. Najwyżej sklasyfikowany został w Bischofshofen, gdzie był 14. Na mistrzostwach Polski w 1961 zdobył brązowy medal.

W 1962 został wicemistrzem Polski na średniej skoczni. Przed mistrzostwami świata w Zakopanem wskutek upadku na Wielkiej Krokwi złamał nadgarstek i miał wstrząs mózgu. W 1963 zdobył złoty medal mistrzostw Polski. Podczas konkursu w Garmisch-Partenkirchen na 12. Turnieju Czterech Skoczni doznał groźnego upadku, który skutkował trzytygodniowym usztywnieniem gipsowym gorsetem. Wcześniej w Oberstdorfie zajął 16. miejsce.

Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1964 startował osłabiony ze względu na niedawną kontuzję. W konkursie na normalnej skoczni oddał skoki na odległość 67 m, 73,5 m i 72 m i zajął 45. miejsce. Jego próby zostały słabo ocenione przez sędziów – pomiędzy 13 a 15 punktami. Na dużej natomiast był 35., po skokach na 86 m, 78 m i 74 m. Wystąpił w dwóch konkursach 13. Turniej Czterech Skoczni – w Oberstdorfie uplasował się na 18. pozycji, zaś w Innsbrucku na 9.

W 1964 i 1965 zdobył brązowe medale mistrzostw Polski na dużej skoczni. W 1965 i 1966 wygrał Memoriał Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny.

W 1966 roku przed narciarskimi mistrzostwami świata w Oslo złamał rękę, ale wystartował z ręką w gipsie. Na normalnej skoczni Holmenkollen zajął 7. miejsce, po skokach na 75,5 m i 72 m. Po mistrzostwach wygrał Turniej Norweski oraz konkurs skoków na Igrzyskach Narciarskich Miyasama w Sapporo, gdzie nagrodę wręczył mu cesarz Hirohito. Sezon ten skoczek uznał za najlepszy w karierze, dostał wówczas mieszkanie w Warszawie w nagrodę za dobre wyniki od ówczesnego Ministra Budownictwa.

W 15. Turnieju Czterech Skoczni zajął 24. miejsce w klasyfikacji generalnej.

W sezonie 1967/1968 wygrał konkurs w Szczyrku i zajął trzecie miejsce w Szczyrbskim Jeziorze. Zachorował na zapalenie rogówki, co zaskutkowało słabym występem na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1968 w Grenoble. Sklasyfikowano go na 32. miejscu na średniej skoczni, po skokach na 73,5 m i 68,5 m, a na dużej uplasował się pozycję wyżej, skacząc 88,5 m i 88 m.

W 17. Turnieju Czterech Skoczni uplasował się na 22. miejscu. Rok później był 37.

W 1971 zdobył brązowy medal mistrzostw Polski na średniej skoczni. Jego ostatni start na arenie międzynarodowej nastąpił 6 stycznia 1972 w Bischofshofen, zajął wówczas 65. miejsce. Naderwanie mięśnia dwugłowego uda wymusiło na nim zakończenie kariery.

Po zakończeniu kariery Witke przyczynił się do przebudowy skoczni w Karpaczu i Lubawce. Rozpoczął prowadzenie zajęć na Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach. Zdobył też uprawnienia trenera skoków narciarskich i kombinacji norweskiej. Pracował jako trener w Śnieżce Karpacz, prowadził m.in. Mirosława Grafa. Był też rehabilitantem w Dziecięcym Sanatorium Przeciwgruźliczym. Pracował jako sędzia FIS.

Sprzęt narciarski Jako dziecko używał ponaddwumetrowych niemieckich nart. Swoje pierwsze dwie pary profesjonalnych nart dostał z klubu Budowlani – zjazdowe marki Romminger i skokowe.

Następnie skakał na nartach Splitkain, w latach sześćdziesiątych startował na sprzęcie marki Krokiew i Popp, korzystał ze stroju z elastiku. Używał wiązań linkowych Kandahar. Obuwie narciarskie pochodziło z Polski.

Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Nota Strata Zwycięzca45.31 stycznia1964 InnsbruckToni-Seelos-OlympiaschanzeK-70indywid.67,0 m73,5 m72,0 m186,1 pkt43,8 pktVeikko Kankkonen35.9 lutego1964 InnsbruckBergiselK-90indywid.86,0 m78,0 m74,0 m187,3 pkt43,4 pktToralf Engan32.11 lutego1968 GrenobleLe ClaretK-90indywid.73,5 m68,5 m –190,3 pkt26,2 pktJiří Raška31.18 lutego1968 GrenobleDauphineK-112indywid.88,5 m88,0 m –179,4 pkt51,9 pktWładimir Biełousow

Mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca7.19 lutego1966 OsloHolmenkollenK-85indywid.75,5 m72 m210,1 pkt24,5 pktBjørn Wirkola25.27 lutego1966 OsloHolmenkollenK-75indywid.73,5 m77 m178,3 pkt37,0 pktBjørn Wirkola

Uniwersjada Zimowa Uniwersjada 1964: 4. miejsce w skokach narciarskich

Mistrzostwa Polski mistrzostwo: 1963 wicemistrzostwo: 1962 brązowy medal: 1961, 1964, 1965, 1971.

Życie prywatne Był synem Franciszka i Ireny Witke. Jego młodsi bracia, Jerzy i Andrzej uprawiali narciarstwo alpejskie.

W dzieciństwie był harcerzem. W 1957 ukończył Liceum Ogólnokształcące w Karpaczu, a pięć lat później Wyższą Szkołę Wychowania Fizycznego we Wrocławiu uzyskując tytuł magistra wychowania fizycznego.

Mieszkał w Karpaczu. Żonaty dwukrotnie, od 1966 z Bożeną Cedro – wielokrotną mistrzynią Polski w pływaniu. Po ślubie zamieszkali w Warszawie, gdzie Ryszard Witke mieszkał do 1972 roku. Z pierwszego małżeństwa miał syna Roberta, który podobnie jak ojciec uprawiał skoki narciarskie (wystartował w konkursie Pucharu Świata w Zakopanem w sezonie 1989/1990 i zajął 59. pozycję; skakał też na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 1986). Z drugiego małżeństwa miał córkę Martę.

Zmarł 27 października 2020 w Karpaczu.

Przypisy

Bibliografia

Legendy polskiego sportu, cz. 1 Białe szaleństwo, Aniela Tajner, fundacja „Gloria Victoribus”, 1991, str. 76-78

Kategoria:Ludzie sportu związani z Sanokiem Kategoria:Polscy skoczkowie narciarscy na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Polscy olimpijczycy (Innsbruck 1964) Kategoria:Polscy olimpijczycy (Grenoble 1968) Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Mistrz Sportu” (Polska) Kategoria:Skoczkowie narciarscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1964 Kategoria:Skoczkowie narciarscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1968 Kategoria:Sportowcy KS Śnieżka Karpacz Kategoria:Ludzie urodzeni w Sanoku Kategoria:Urodzeni w 1939 Kategoria:Zmarli w 2020

Ryszard Witke

Czytaj w krótszych częściach

Źródło i licencja