thumb|Strzał Strzał – moment, w którym z lufy broni palnej wylatuje pocisk. Strzałowi najczęściej towarzyszy huk, błysk i chmura gazów wylotowych.
Strzał – wyrzucenie pocisku z przewodu lufy broni palnej (pistoletu, karabinu, działa itp,), a także broni lub machiny miotającej takiej jak łuk, kusza, balista itp.. Jest to proces, w którym jest przekształcana energia potencjalna sprężyny lub ładunku prochowego w energię kinetyczną układu pocisk-broń-podstawa (ramię strzelającego). Z broni palnej, strzał jest złożonym zespołem procesów, w którym bardzo szybko zostaje przemieniona energia chemiczna prochu, początkowo w energię cieplną, a później kinetyczną pocisku. Po wzroście ciśnienia do odpowiedniej wartości pociskowi zostaje nadany ruch, którego prędkość stale wzrasta. Po wylocie z przewodu lufy pocisk porusza się pod wpływem siły bezwładności, grawitacji i siły oporu ośrodka. Niekiedy strzał jest nazywany również startem (odpaleniem) pocisku rakietowego.
Strzał charakteryzuje się: bardzo dużym ciśnieniem gazów prochowych (2000 - 3000 atm.) wysoką temperatura gazów prochowych (2500 – 3500 °C) krótkim czas trwania (0,001 – 0,06 s) szybko zmieniającą się objętością palącego się ładunku prochowego.
Pojęcia opisujące strzał Linią strzału określa się linię prostą stanowiąca przedłużenie osi przewodu lufy broni wycelowanej (przygotowanej do strzału) przed strzałem. Wskutek poruszenia się lufy przy strzale pocisk z reguły nie opuszcza lufy (wyrzutni) zgodnie z linią strzału, lecz wylatuje po linii rzutu. Linia rzutu to chwilowe położenie osi przewodu lufy (wyrzutni) w momencie wylotu (startu) pocisku. Jest ona styczna do toru lotu pocisku w jego początkowej fazie (jest identyczna z kierunkiem wektora prędkości wylotowej pocisku). Przeważnie nie pokrywa się z linią strzału, ze względu na ruch broni pod wpływem działających na nią sił przy strzale (np. odrzutu).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Balistyka