Powiększenie (ang. Blow-Up) – brytyjsko-włosko-amerykański film fabularny z 1966 w reżyserii Michelangelo Antonioniego, nagrodzony Złotą Palmą w Cannes. Scenariusz został oparty na opowiadaniu Julia Cortázara Babie lato (Las babas del diablo). thumb|250px|Maryon Park w Londynie - miejsce kluczowe dla akcji filmu

Fabuła Fotograf Thomas spędza noc w noclegowni, gdzie wykonuje zdjęcia do planowanego albumu fotograficznego. Rano spóźnia się na sesję z modelką Veruschką w swoim studiu, co z kolei powoduje jego opóźnienie wobec kolejnych modelek zaplanowanych na późniejsze godziny. Szybko traci zainteresowanie sesją, przerywa ją i wychodzi, zostawiając modelki oraz ekipę produkcyjną samym sobie. Po opuszczeniu studia zaczepiają go dwie nastoletnie aspirujące modelki, które chcą z nim porozmawiać, jednak Thomas je zbywa i odjeżdża w stronę sklepu z antykami w pobliżu Maryon Park.

Spacerując po parku, Thomas potajemnie fotografuje parę kochanków: starszego mężczyznę i młodszą kobietę. Śledzi ich, robi kilka zdjęć, a następnie opuszcza park. Kobieta, Jane (Vanessa Redgrave), zirytowana obecnością fotografa, dogania go i domaga się wydania filmu, próbując wyrwać mu aparat. Thomas odmawia i kontynuuje fotografowanie, gdy kobieta oddala się biegiem. Następnie spotyka się ze swoim agentem, Ronem, na lunchu i zauważa mężczyznę, który obserwuje jego samochód. Po powrocie do studia zastaje tam Jane, która rozpaczliwie nalega, by oddac jej klisze ze zdjęciami z parku. W trakcie rozmowy flirtują ze sobą, a Thomas wręcza jej inny, bezwartościowy film. Kobieta w zamian zostawia mu fałszywy numer telefonu.

Thomas wykonuje powiększenia zdjęć z parku, które ukazują, jak Jane spogląda z niepokojem w stronę drzew, gdzie wśród gałęzi zdaje się czaić uzbrojony mężczyzna. Fotograf, podekscytowany odkryciem, dzwoni do Rona i oznajmia, że jego spontaniczna sesja mogła uratować komuś życie. Wkrótce potem do drzwi puka para nastolatek, które wcześniej spotkał. Dochodzi między nimi a Thomasem do kontaktu seksualnego w studiu, po czym mężczyzna zasypia. Po przebudzeniu dowiaduje się, że dziewczyny liczą na to, że je sfotografuje, jednak jego uwagę przyciąga detal widoczny na jednym z powiększeń. Każe im wyjść, ponaglając: „Jutro! Jutro!”.

Thomas dokładnie analizuje rozmazaną postać leżącą na ziemi pod krzakiem, którą podejrzewa o bycie ciałem mężczyzny zastrzelonego przez ukrytego napastnika. Gdy zapada wieczór, wraca do parku bez aparatu i znajduje zwłoki, jednak przeraża go dźwięk łamanej gałązki i ucieka. Po powrocie do studia odkrywa, że zostało ono splądrowane, a wszystkie negatywy i odbitki zniknęły, z wyjątkiem jednego, mocno ziarnistego powiększenia, na którym możliwe jest rozpoznanie ciała.

Udając się do miasta, Thomas zauważa Jane i śledzi ją do klubu Ricky-Tick, gdzie zespół The Yardbirds wykonuje utwór „Stroll On”. Awaria wzmacniacza doprowadza gitarzystę Jeffa Becka do furii - roztrzaskuje on gitarę i wyrzuca gryf w tłum. Publiczność, wcześniej apatyczna, rzuca się na fragment instrumentu. Thomas zdobywa gryf i ucieka z klubu, ścigany przez innych uczestników koncertu. Gdy znajduje się w bezpiecznej odległości, wyrzuca przedmiot na chodnik i odchodzi. Przechodzień podnosi gryf, przygląda mu się, po czym również go porzuca.

Podczas narkotycznej imprezy w domu nad Tamizą, Thomas próbuje nakłonić odurzonego marihuaną Rona, by wrócił z nim do parku jako świadek wydarzeń. Nie udaje mu się jednak przekonać przyjaciela. Zamiast tego, pod wpływem namowy Rona, pozostaje na imprezie i zasypia. Budzi się o świcie i ponownie udaje się do parku. Na miejscu odkrywa, że ciało zniknęło.

W ostatniej scenie Thomas obserwuje występ grupy mimów, którzy inscenizują mecz tenisowy. Gdy piłka wypada poza kort, mężczyzna podnosi ją i odrzuca z powrotem do grających. Wraz z kontynuacją rozgrywki słychać dźwięki odbijanej piłki, mimo że żadna fizycznie nie istnieje. W końcowym ujęciu postać Thomasa powoli znika z kadru.

Obsada David Hemmings – Thomas Vanessa Redgrave – Jane Sarah Miles – Patricia Jane Birkin – blondynka Gillian Hills – brunetka Peter Bowles – Ron Veruschka von Lehndorff – Verushka John Castle – Bill Claude Chagrin – mim Julian Chagrin – mim

Premiera Oficjalna premiera odbyła się w Nowym Jorku 18 grudnia 1966 roku. MGM nie uzyskało aprobaty dla filmu od MPAA w Stanach Zjednoczonych i film został potępiony przez Narodową Legię Przyzwoitości. W związku ze zniesieniem Kodeksu Haysa, MGM wypuściło film za pośrednictwem dystrybutora zależnego, Premier Productions, a Powiększenie było szeroko dystrybuowane w amerykańskich kinach.

W Polsce premierę miał we wrześniu 1968 roku w podwójnym pokazie z animacją Ptak Studia Miniatur Filmowych w Warszawie, a następnie został wznowiony w 1989 roku.

Nagrody Na 20. MFF w Cannes w 1967 film otrzymał główną nagrodę Złotą Palmę.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Blow-Up @ pHinnWeb

Kategoria:Adaptacje filmowe powstałe w koprodukcji Kategoria:Amerykańskie dramaty filmowe Kategoria:Amerykańskie filmy z 1966 roku Kategoria:Brytyjskie dramaty filmowe Kategoria:Brytyjskie filmy z 1966 roku Kategoria:Filmy kręcone w Londynie Kategoria:Filmy nagrodzone Złotą Palmą Kategoria:Filmy o fotografach Kategoria:Filmy w reżyserii Michelangelo Antonioniego Kategoria:Filmy wytwórni Metro-Goldwyn-Mayer Kategoria:Włoskie dramaty filmowe Kategoria:Włoskie filmy z 1966 roku Kategoria:Filmy, których akcja toczy się w Londynie